هیچ!
Photo
با دقت که به زمان دنیوی و اخروی نگاه کنیم،بعد هر جمله باید به خودمان بگوییم بیا این آخر عمری آدم باش,بیا و بندگی کن،این دنیا نهایتش فرصت کاشت داشته باشیم،از این کوتاه تر...
هیچ!
Audio
چقدر باید این روز به ما نزدیک باشد،تا به خودمان بیایم،آدم بودن خوب است...
اگر انسان مخیر باشد میان اینکه همه چیز را ببیند ولی هرگز دیده نشود و یا برعکس دیده شود،ولی هرگز چیزی را مشاهده نکند،کدام یک از این دو طرف را برمی گزیند؟ ممکن است کسانی بگویند: «ما دوست داریم همه چیز را ببینیم، اگرچه هرگز دیده نشویم» و برعکس کسانی باشند که بگویند: «ما می خواهیم دیده شویم اگرچه هرگز نتوانیم چیزی را ببینیم» وقتی از دیدن و دیده شدن سخن می گوییم،منظور فقط رویت و مشاهده نیست،بلکه شنیدن و شنیده شدن و به طور کلّ،فهمیدن و فهمیده شدن نیز از مصادیق همین پرسش به شمار می آیند.
امام على عليه السلام :
هر كس به جز از خدا عزّت بجويد...
آن عزّت او را هلاک مى كند...
تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص ۴۷۸
هر كس به جز از خدا عزّت بجويد...
آن عزّت او را هلاک مى كند...
تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص ۴۷۸
کسی که رابطه با خدا دارد شکست ندارد،شکست مال کسی است که آمالش دنیا باشد.اگر آماْل غیب و ماورای غیب باشد،شکست ندارد.شکست مال کسانی است که معتمد به شیطانند و ذخایر دنیا قلبشان را فرا گرفته.
سید روح الله خمینی
سید روح الله خمینی
امام محمد باقر علیه السلام:
خُذُوا الکَلِمَهَ الطَّیِبَهِ مِمَّن قالَها وَ اِن لَم یَعمَل بِها؛
سخن نیک را از هر کسی،هر چند به آن عمل نکند،فرا گیرید .
تحف العقول ص 291-بحارالانوار(ط-بیروت)ج75،ص 170
خُذُوا الکَلِمَهَ الطَّیِبَهِ مِمَّن قالَها وَ اِن لَم یَعمَل بِها؛
سخن نیک را از هر کسی،هر چند به آن عمل نکند،فرا گیرید .
تحف العقول ص 291-بحارالانوار(ط-بیروت)ج75،ص 170
حقیقت،امری ساکن و متوقّف نیست و انسان حقیقت جو هر اندازه به آن نزدیک می شود،حقیقت از او جلوتر
می رود.البته جلو رفتن آن برای این است که انسان حقیقت جو را هر چه بیشتر به جلو براند و به پیش بکشد و در همین پیش روی و به جلو رفتن است که انسان سالک راه حقیقت شناخته می شود.
سالک بودن و به دنبال حقیقت رفتن بدون اندیشه امکان پذیر نیست و اندیشیدن برای رسیدن به حقیقت تنها راه فلاح و رستگاری است.
«پرسش از هستی یا هستی پرسش»ص 19
اثر پروفسور ابراهیمی دینانی
می رود.البته جلو رفتن آن برای این است که انسان حقیقت جو را هر چه بیشتر به جلو براند و به پیش بکشد و در همین پیش روی و به جلو رفتن است که انسان سالک راه حقیقت شناخته می شود.
سالک بودن و به دنبال حقیقت رفتن بدون اندیشه امکان پذیر نیست و اندیشیدن برای رسیدن به حقیقت تنها راه فلاح و رستگاری است.
«پرسش از هستی یا هستی پرسش»ص 19
اثر پروفسور ابراهیمی دینانی
اَللِّسانُ سَبُعٌ إِن خُلِّىَ عَنهُ عَقَرَ؛
زبان،درنده اى است كه اگر رها شود،گاز مى گيرد...
نهج البلاغه(صبحی صالح)ص478،ح60
زبان،درنده اى است كه اگر رها شود،گاز مى گيرد...
نهج البلاغه(صبحی صالح)ص478،ح60
هیچ!
چقدر شبیه عکس هایمان هستیم؟ کاری به حرف هایمان هم ندارم!
این روزها که تقریبا از عکاسی دور شده ام،بیشتر به سراغ آرشیوی هایم میروم،اکثریت عکس هایم مذهبی ست اینکه مذهبی چه تعریف شود بماند فقط این را میدانم آنطور که خیلی ها هم تعریف میکنند،تعریف درستی نیست،کاری به این مقدمه وقت پر کن ندارم شماهم نداشته باشید که شاید در آینده سرتان را درد بیاورم،اما گفتم توضیح حداقلی آن و طرح سوال در ذهن،به از توضیح ندادنش باشد،بگذریم...
یک سوال ساده در لغت،جدی در محتوا همیشه جلویم رژه میرود،آن هم این است که ما چقدر شبیه عکس هایمان هستیم؟کاری به حرف هایمان هم ندارم!
پ.ن:
هنگامی که آنها را می بینی،شکل و قیافه آنها تو را به شگفت می آورد و اگر سخن بگویند(بر اثر قیافه حق به جانبی که به خود می گیرند)تو را به سخنان خود جلب می نمایند و به گفتار آنها گوش می دهی،گویی آنها چوب هایی هستند که به دیوار تکیه داده شده،هر صدایی را بر ضدّ خود می پندارند.دشمنان واقعی آنها هستند.از آنها بپرهیز مرگ بر آنها!چگونه از حقیقت روی گردانند.(منافقون-4)
یک سوال ساده در لغت،جدی در محتوا همیشه جلویم رژه میرود،آن هم این است که ما چقدر شبیه عکس هایمان هستیم؟کاری به حرف هایمان هم ندارم!
پ.ن:
هنگامی که آنها را می بینی،شکل و قیافه آنها تو را به شگفت می آورد و اگر سخن بگویند(بر اثر قیافه حق به جانبی که به خود می گیرند)تو را به سخنان خود جلب می نمایند و به گفتار آنها گوش می دهی،گویی آنها چوب هایی هستند که به دیوار تکیه داده شده،هر صدایی را بر ضدّ خود می پندارند.دشمنان واقعی آنها هستند.از آنها بپرهیز مرگ بر آنها!چگونه از حقیقت روی گردانند.(منافقون-4)
هر عشقی،حقیقی است و تفاوتی میان عشق حقیقی و مجازی وجود ندارد در صورتی که عاشق در عشق،صادق باشد.
غلامحسین ابراهیمی دینانی،کتاب دُرّسخن،ص۳۱۳
غلامحسین ابراهیمی دینانی،کتاب دُرّسخن،ص۳۱۳
مظلوم ترين آدمهاى دنيا آنهايى هستند،كه تمامِ حرفهايشان را ميگذارند،بعد از آنكه به خواب رفتى برايت مينويسند...!
#علي_قاضي_نظام
@maahii_gheermeez
#علي_قاضي_نظام
@maahii_gheermeez
سخن،«بیان»است و به حکم اینکه«بیان»،پرده برداشتن از روی حقیقت شناخته می شود،آنچنان گسترده و فراگیر است که حتّی سکوت نیز می تواند کار سخن را انجام دهد .خاموشی در مقابلِ سخن قرار گرفته و ضدّ آن به شمار می آید،ولی وسعت سخن آنچنان است که می توان آن را به سخن گویا و سخن خاموش،تقسیم کرد و ضدّ سخن را از اقسام سخن به شمار آورد.برخی از ارباب ذوق و ظرافت گفته اند:«خاموش ترین کلمات در برخی از موارد، طوفان برپا می کنند».
کتاب من و جز من ، ص 170/دکتر ابراهیمی دینانی
کتاب من و جز من ، ص 170/دکتر ابراهیمی دینانی