نشریه 4️⃣2️⃣➕️ : #ادبیات‌و‌درمان

📚وقتی نفس هوا می‌شود

«کالبدشکافی برای خیلی‌ها نمونه‌ی کامل تبدیل شدن دانشجویی ساده و مؤدب به پزشکی بی‌احساس و متکبر است.»

📱در بهخوان بخوانید



➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
همراهمان باشید؛🍃
┏  ➕2⃣4⃣  ━━━━━━━━┓ 
 🌐 https://news.1rj.ru/str/Nplus24    
┗━━━━ ➕2⃣ 4⃣  ━━━━━┛

#مشاهیرودرمان
🧠 الیور ساکس؛ پزشک، نویسنده و روایت‌گر

الیور ساکس (۲۰۱۵-۱۹۳۳)، متخصص مغز و اعصاب بریتانیایی، از چهره‌های برجسته‌ای که پزشکی روایی را از حاشیه به متن آورد.
ساکس تجربه‌های بالینی‌اش را با درک انسانی ترکیب می‌کرد و حاصلش کتاب‌هایی شد که هم پزشکان و هم علاقه‌مندان به ادبیات را مجذوب خودش کرد.
او الهام‌بخش نسلی از پزشکان است که به روایت و تجربه‌ی زیستی بیماران اهمیت می‌دهند. حضور او در پزشکی روایی، مسیر شکل‌گیری این حوزه را هموارتر و مرز بین پزشکی و انسان‌شناسی را کمرنگ‌تر کرد.

📚 از معروف‌ترین آثار او می‌توان به این چند عنوان اشاره کرد:
بیداری‌ها، مردی که زنش را با کلاه اشتباه می‌گرفت، انسان‌شناسی در مریخ، یک پا برای ایستادن

نقل‌قول معروفی از الیور ساکس:

In examining disease, we gain wisdom about anatomy and physiology and biology. In examining the person with disease, we gain wisdom about life.

در بررسی بیماری، درباره‌ی آناتومی، فیزیولوژی و زیست‌شناسی می‌آموزیم؛ اما در بررسی انسان مبتلا به بیماری، درباره‌ی زندگی می‌آموزیم.

✍🏻: محسن منصوری

📎 منبع

همراهمان باشید؛🍃
 🌐 https://news.1rj.ru/str/Nplus24

نشریه4️⃣ 2⃣ ➕:#معرفی‌‌مقاله


📌عنوان مقاله:
Narrative Medicine and Respect for Persons


🍃 🍃 🍃 در این مقاله ما با یک دیدگاه متفاوت و اخلاق محور نسبت به پزشکی روایی مواجه میشیم.
عقیده نویسنده بر این هست که پزشکی روایی فقط برای همدلی یا آموزش مهارت های بالینی نیست بلکه از سنگ بناهای اخلاق پزشکی محسوب میشه.
این ارتباط بر اساس یه اصل مشترکه؛
احترام به انسان.
در ادامه متن با نکات اصلی مقاله آشنا میشیم.

1. پزشکی روایی و کرامت انسانی (Human Dignity):
گوش دادن به روایت‌های بیماران، یک نوع به‌رسمیت شناختن شأن انسانی اونهاست. این کار نشان میده که پزشک بیمار را نه تنها به عنوان یک "مورد پزشکی"، بلکه به عنوان فردی کامل با داستان،سرگذشت و ارزش‌های شخصی می‌بینه.

2. فراتر از همدلی (Beyond Empathy):
با وجود اینکه بسیاری از مقالات پزشکی روایی بر افزایش همدلی تمرکز دارن، اما شنیدن روایت‌ها فقط برای همدلی نیست. گاهی پزشک نمیتونه با تجربه‌ی بیمار همدلی کنه، اما همچنان میتونه به داستانش احترام بذاره و حضورش فعال و اخلاقی باشه.

3. قدرت روایت در کاهش شیء‌انگاری بیماران (De-objectification):

روایت‌ها ابزارهایی هستن که به پزشکان کمک میکنن که بیمار تنها به "موضوع علمی" یا "تشخیص" محدود نشه. روایت باعث میشه به وجه انسانی بیمار توجه بشه و امکانی برای مشارکت با برابری بیشتر توسط پزشک و بیمار را فراهم بشه.

4. پزشک به عنوان شاهد (The Physician as Witness):

در این مقاله، پزشک فقط درمانگر نیست، بلکه «مشاهده گر رنج» هم هست. کسی که بدون قضاوت، روایت بیمار را میشنوه، حضور داره، و همین حضورش باعث نوعی درمان تسکینی میشه حتی در زمانی که درمان اصلی(Cure) در دسترس نباشه.

در نهایت پزشکی روایی، به ما یاد میده احترام به داستان‌های بیماران همون احترام به خود بیماران هست که این نوع مواجهه با بیمار، اصل اساسی در پزشکی اخلاق‌مداره.



✍🏻: فائزه ابراهیمی زاده


🔗 نویسنده و منبع:
Johanna Shapiro
The Journal of the American Board of Family Medicine, 2012



➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
همراهمان باشید؛🍃
┏  ➕2⃣4⃣  ━━━━━━━━┓ 
 🌐 https://news.1rj.ru/str/Nplus24    
┗━━━━ ➕2⃣ 4⃣  ━━━━━┛

این داستان تنها یک سریال نیست،
یک دعوت است به پزشکی که با روایت زنده می‌شود🌱☀️

دکتر نیلوفر توسکا👩‍⚕💊

مسئول بخش روان‌پزشکی نوجوانان، با گوش دادن واقعی به روایت دردهای جوانان از اضطراب، افسردگی، آسیب روانی و اختلال رفتاری، نشان می‌دهد که درمان علمی بدون شنیدن و فهمیدن، ناقص است .
و پزشکی روایی، آن‌جا شروع می‌شود که ما پزشکان، فقط درمانگر نیستیم؛ بلکه شنونده، همراه و حامی‌ هستیم.🤍🦢

🎬 Bir Derdim Var – یه دردی دارم

این فیلم نشون می‌ده گاهی مهم‌ترین کاری که یه پزشک می‌تونه بکنه، اینه که بگه:
"بگو، من واقعا می‌خوام بدونم چی گذشت بهت."🫂

همون‌جایی که ما پزشک‌ها یاد می‌گیریم فقط درمانگر نباشیم؛ شنونده‌ی درد باشیم.

در این فیلم، ارتباط میان پزشک و بیمار از یک رابطه خشک و علمی، به فضایی انسانی و همدلانه بدل می‌شه. نوجوانانی که با اضطراب، افسردگی، آسیب روانی یا اختلالات رفتاری دست‌و‌پنجه نرم می‌کنن، تنها زمانی به سوی درمان واقعی حرکت می‌کنند که کسی روایت دردشان را بشنود و بفهمد. شخصیت اصلی، دکتری‌ست که به جای پنهان شدن پشت دیوارهای سرد بیمارستان، به درون زندگی بیمارانش قدم می‌گذارد؛ همون جایی که پزشکی روایی معنا پیدا می‌کنه😇

پزشکی روایی یه جور دعوت دوباره‌ست.



✍🏻:مریم مهرکی


➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
همراهمان باشید؛🍃
┏  ➕2⃣4⃣  ━━━━━━━━┓ 
 🌐 https://news.1rj.ru/str/Nplus24    
┗━━━━ ➕2⃣ 4⃣  ━━━━━┛

#پزشکی_به‌روایت_پزشکان

در هوای شرجی تانزانیا، در اردوگاه پناهندگان ندوتا، دکتر سوزان دیوید کنار نوزاد یک ماهه‌ای ایستاده بود که به سختی نفس می‌کشید. قلب او ناهنجاری پیچیده‌ای داشت. جراحی لازم بود، اما امکانات اردوگاه راهی برای نجات نداشت. چند روز بعد، نوزاد فوت کرد. دنیا ناعادلانه به نظر می‌رسید و دکتر از بابت محدودیت‌ها احساس درماندگی می‌کرد.
یکی از روزها مترجم محلی، دکتر را نزد یک بیمار برد. بیمار که زن حدودا چهل‌ ساله‌ای بود، گفت:
''ممنونم دکتر. دیروز با من مثل یک انسان رفتار کردید، نه فقط یک پناهنده.''
کیسه‌ای کوچک آورد: سیب‌زمینی و بادام‌زمینی. همه‌ی دارایی‌اش برای تشکر.

دکتر که کاملا متاثر شده بود، فهمید که در دل کمبود دارو و امکانات، هنوز می‌شود کرامت را زنده نگه داشت؛ همان چیزی که پزشکان بدون مرز* برایش ایستاده‌اند.

*پزشکان بدون مرز (MSF)، یک سازمان پزشکی مستقل و بی‌طرف است که از سال ۱۹۷۱ تاکنون در بیش از ۷۰ کشور خدمات درمانی، امدادی و انسانی ارائه می‌دهد.
در سال ۱۹۹۹، این سازمان به پاس تعهدش به حفظ کرامت انسانی، برنده جایزه صلح نوبل شد.

✍🏻: محسن منصوری

📎 منبع

 🌐 https://news.1rj.ru/str/Nplus24

نشریه4️⃣ 2⃣ ➕:#معرفی‌‌مقاله


📌عنوان مقاله:
Narrative medicine and humanities for health professions education: an experimental study

📍اگه پای هنر به روایت‌های پزشکی باز بشه، نتیجه چیه؟

یه تیم آموزشی خلاق چینی تصمیم گرفتن فضای آموزش پزشکی در کشورشون رو متحول کنن. اونها توی یه دوره ۱۶ هفته‌ای، دانشجوهای رشته پزشکی رو وارد سفر متفاوتی از ادبیات،نقاشی، فیلم و عکس و داستان کردن؛ اینجا دیگه خبری از اسلایدها و روش های سنتی آموزشی نبود ...

✅روش کارشون چی بود؟

1⃣. دانشجوها ترغیب به خوندن متون ادبی مثل داستان کوتاه، شعر و خاطرات بیماران شدن ..

2⃣. از اونها خواسته شد تجربه‌ ای که از دیدن بیمار کسب کردن رو در قالب نوشتن،نقاشی یا انجام رول پلی ارائه بدن.

3⃣. بحث‌های گروهی به راه افتاد تا روایت‌ها این بار از زبان خود دانشجویان و نه رفرنس شنیده بشه ..

✅نتیجه استفاده از هنر چی بود؟

✨ نوشتن رو از یک کار خشک تبدیل به تجربه آزاد کرد. این دفعه دانشجوها نه فقط برای گرفتن نمره، بلکه برای فهمیدن تجارب در ثبت وقایع تلاش کردن.

✨ نقاشی و عکس کمک کرد دیدشون رو نسبت به درد و بیماری عوض کنن؛ مثلاً ازشون خواستن یه تصویر از رنج بیمار بکشن یا یه عکس انتخاب کنن که حال روحی بیمار رو نشون بده.

✨ در بعضی کلاس‌ها تئاتر یا نمایشی از داستان بیمار و پزشک اجرا شد. دانشجوها فهمیدن چقدر زبان بدن، لحن صدا و حتی سکوت، توی رابطه درمانی اثر داره.


✅بعد از این دوره چیزی هم تغییر کرد؟

بله، شرکت کنندگان حس کردن پزشک بهتر و همدل تری شدن.
یکی از دانشجوها گفته بود: "انگار برای اولین بار، واقعاً به حرف‌های یه بیمار گوش دادم."

✅از این پژوهش چه نتیجه ای میتونیم بگیریم؟

وقتشه یه بار دیگه فکر کنیم که آموزش
پزشکی قراره چه پزشک هایی تربیت کنه.
اگر بخوایم پزشک‌هایی تربیت کنیم که درد بیمار رو بفهمن و فقط بر تشخیص و درمان
دارویی متمرکز نشن باید تلفیق پزشکی روایی
و هنر جای خودشو در آموزش پزشکی بهتر پیدا کنه.

✍🏻: فائزه ابراهیمی زاده


🔗 نویسنده و منبع:
Liao, H. C., & Wang, Y. H.
Medical Education Online (Volume 28,2023)



➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
همراهمان باشید؛🍃
┏  ➕2⃣4⃣  ━━━━━━━━┓ 
 🌐 https://news.1rj.ru/str/Nplus24    
┗━━━━ ➕2⃣ 4⃣  ━━━━━┛

نشریه4️⃣ 2⃣ ➕: #پزشکی_به‌روایت_پزشکان


✍🏻 به نقل از دکتر آرین ربانی‌فرد:

«استادی داشتیم که می‌گفت: علوم دیگر وقتی پیشرفت می‌کنند، دستاوردهایشان را لمس می‌کنید و می‌بینید اما پیشرفت علم پزشکی این است که شما دیگر خیلی چیزها را نخواهید دید یا حتی به آن‌ها فکر نمی‌کنید.»


➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
همراهمان باشید؛🍃
┏  ➕2⃣4⃣  ━━━━━━━━┓ 
 🌐 https://news.1rj.ru/str/Nplus24    
┗━━━━ ➕2⃣ 4⃣  ━━━━━┛

پزشکی علمی است که به‌وسیله‌ی آن، حالات گوناگون بدن شناخته می‌شود؛ و هنری است که پس از فقدان سلامت، آن را دوباره احیا می‌کند.

~ابوعلی‌سینا، قانون در طب

نشریه ۲۴+، روز پزشک را به همه‌ی تلاشگران عرصه سلامت که علم و انسانیت را در کنار هم پاس می‌دارند، تبریک می‌گوید🫀🌿


همراهمان باشید؛🍃
 🌐 https://news.1rj.ru/str/Nplus24

نشریه 4️⃣ 2⃣ ➕:

نقاشی The Doctor فقط یک تصویر تاریخی نیست، بلکه یک بیانیه انسانی درباره‌ی پزشکیه. پزشک توی این صحنه هیچ دارویی نداره و هیچ اقدامی نمی‌کنه، اما حضورش پر از معناست. همین نگاهِ دلسوزانه و همراهیِ خاموش به خانواده و کودک، یادمون می‌ده که پزشکی فراتر از تکنیک و درمانه. گاهی تنها چیزی که بیمار نیاز داره “حضورِ انسانیِ پزشک”هست؛ چیزی که حتی پیشرفته‌ترین علم هم نمی‌تونه جاش رو بگیره.

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
همراهمان باشید؛🍃
┏  ➕2⃣4⃣  ━━━━━━━━┓ 
 🌐 https://news.1rj.ru/str/Nplus24    
┗━━━━ ➕2⃣ 4⃣  ━━━━━┛

هر داروسازی که علم و همدلی را در کنار هم به کار می‌گیرد، سهم بزرگی در ساختن دنیایی سالم‌تر دارد.

📌 نشریه ۲۴+ به همه داروسازانی که با دانش و دقتشان، سلامت و زندگی مردم را بهبود می‌بخشند؛ تبریک می‌گوید.🌱🤍

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
همراهمان باشید؛🍃
┏  ➕2⃣4⃣  ━━━━━━━━┓ 
 🌐 https://news.1rj.ru/str/Nplus24    
┗━━━━ ➕2⃣ 4⃣  ━━━━━┛

نشریه 4️⃣ 2⃣ ➕: #آنچه‌در‌چاپ‌های‌قبل‌خواندیم

📌"چگونه روایت‌ها تسکینمان می‌بخشند"

ما دائما در حال روایت کردن هستیم. روایت، بخشی جدایی ناپذیر از زندگی ماست. وقتی با دیگران صحبت میکنیم، خاطراتمان را تعریف میکنیم یا حتی به صدای درونی ذهن خود گوش میدهیم، در واقع در حال خلق و بیان داستانی از تجربیات، احساسات و افکارمان هستیم.
روایت نه تنها ابزاری برای برقراری ارتباط، بلکه وسیله ای برای معنا بخشیدن به زندگی است. از دل این داستانها، ما تلاش میکنیم تا تجربیات خود را درک کنیم، احساساتمان را به دیگران منتقل کنیم و جایگاه خود را در میان پیچیدگی های جهان پیدا کنیم.
هرگاه ارتباطی میان دو انسان شکل میگیرد، روایت ظهور می یابد و پلی میسازد که به آن دو کمک کند یکدیگر را عمیق‌تر و نزدیک‌تر ببینند. این پل، ابزاری قدرتمند برای درک و همدلی است.
در دنیای سلامت و بیماری نیز، روایت نقشی اساسی و تأثیرگذار ایفا میکند.زمانی که از شرح حال بیمار میپرسیم، آنچه در جواب میشنویم، روایت او از رنجی است که متحمل میشود. این روایت نه تنها علائم بیماری را بازگو میکند، بلکه پنجره‌هایی به دنیای درونی بیمار میگشاید و احساسات، دغدغه ها و ترسهای او را آشکار می‌سازد.....

✅ شما همراهان گرامی را به خواندن ادامه متن در چاپ سوم نشریه ۲۴+ دعوت می کنیم.🌱

📩 همچنین آماده دریافت روایت های شما در دنیای سلامت هستیم‌‌.

✅ هر چیزی که بتونه فهم و همدلی بین کادر درمان، بیماران و جامعه رو گسترش بده، جایی توی نشریه داره:
🔹 روایت شخصی از تجربه‌ی درمان (چه به عنوان بیمار، چه کادر درمان)
🔹 معرفی و نقد کتاب یا فیلم مرتبط
🔹 ترجمه روایت‌ها یا مقالات معتبر
🔹 معرفی افراد الهام‌بخش در حوزه‌ی پزشکی انسانی
🔹 شعر، نثر، داستان کوتاه و هر فرمی که صدای روایت شما باشه
🔻روایت های شما میتونه بصورت شناس یا ناشناس در شماره بعدی نشریه چاپ بشه.

📄روایت‌های خود را به آیدی @AdNplus24 ارسال بفرمایید.


🖇لطفا قبل از ارسالِ روایت، فایل راهنمای نویسندگان نشریه را مطالعه کنید.


➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
همراهمان باشید؛🍃
┏  ➕2⃣4⃣  ━━━━━━━━┓ 
 🌐 https://news.1rj.ru/str/Nplus24    
┗━━━━ ➕2⃣ 4⃣  ━━━━━┛

نشریه 4️⃣ 2⃣ ➕: #آنچه‌در‌چاپ‌های‌قبل‌خواندیم

📌 " لبخند ناکامورا"

همیشه متعادل کردن جوانب مختلف در زمینه های متفاوت برام چالش برانگیز بوده. لئوناردو داوینچی هم موقع کشیدن مونالیزا احتمالا با این نوع چالش روبه رو بوده؛ اینکه تعادل رو در زوایا،خطوط، رنگ‌ها و نیروی قلم به نحوی رعایت کنه که بتونه اثرش رو خلق کنه.
نتیجه اما بیش از حد متعادل از آب دراومد؛ یه شاهکار فوق‌العاده پدید آورد که بعد از این همه سال هر کس که به پاریس سفر می کنه،《تابلوی مونالیزا ندیده!》ازش خارج نمی شه؛ مثلا همین اواخر بود که هیکارو ناکامور برای مسابقات سرعتی شطرنج جهان وارد فرانسه شد و با لبخند ساموراییش جلوی این اثر تاریخی عکس گرفت.
برام سؤاله اگه از سرنوشت تلخش، باخت مقابل علیرضا فیروزجا، خبر داشت، بازم اینجوری لبخند میزد یا نه...

✅ شما همراهان گرامی را به خواندن ادامه متن در چاپ دوم نشریه ۲۴+ دعوت می کنیم.🌱

📩 همچنین آماده دریافت روایت های شما در دنیای سلامت هستیم‌‌.

✅ هر چیزی که بتونه فهم و همدلی بین کادر درمان، بیماران و جامعه رو گسترش بده، جایی توی نشریه داره:
🔹 روایت شخصی از تجربه‌ی درمان (چه به عنوان بیمار، چه کادر درمان)
🔹 معرفی و نقد کتاب یا فیلم مرتبط
🔹 ترجمه روایت‌ها یا مقالات معتبر
🔹 معرفی افراد الهام‌بخش در حوزه‌ی پزشکی انسانی
🔹 شعر، نثر، داستان کوتاه و هر فرمی که صدای روایت شما باشه
🔻روایت های شما میتونه بصورت شناس یا ناشناس در شماره بعدی نشریه چاپ بشه.

📄روایت‌های خود را به آیدی @AdNplus24 ارسال بفرمایید.


🖇لطفا قبل از ارسالِ روایت، فایل راهنمای نویسندگان نشریه را مطالعه کنید.


➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
همراهمان باشید؛🍃
┏  ➕2⃣4⃣  ━━━━━━━━┓ 
 🌐 https://news.1rj.ru/str/Nplus24    
┗━━━━ ➕2⃣ 4⃣  ━━━━━┛

نشریه 4️⃣2️⃣➕️ : #مشاهیرودرمان


آتول گوانده (Atul Gawande) متولد ۱۹۶۵ در اوهایو آمریکا، جراح، نویسنده و پژوهشگر در حوزه سلامت عمومی است.

در کتاب‌هایی چون

Complications,
The Checklist Manifesto,
Being Mortal

او از تجربه‌ی خود به عنوان جراح استفاده می‌کند تا درباره‌ی محدودیت‌های پزشکی، خطاهای انسانی، و اهمیت گفتگو با بیماران در مورد مرگ و زندگی بنویسد.

گوانده، به‌ویژه در کتاب Being Mortal، بر کیفیت زندگی پیش از مرگ تمرکز می‌کند.
چطور می‌توان به بیماری که درمان‌پذیر نیست، همچنان کمک کرد؟

🔍 تأکید اصلی نگاه گوانده:
• پزشکی نباید صرفا برای زنده نگه‌داشتن بیمار بجنگد، بلکه برای کیفیت زندگی آگاهانه و معنا‌دار در پایان نیز تلاش کند.

• برخلاف تلقی رایج، بسیاری از بیماران نمی‌خواهند طول عمر بیشتر بلکه زندگی قابل تامل‌تر داشته باشند.

• گفتگو با بیمار درباره ترس‌ها، نگرانی‌ها و اهداف شخصی‌اش حتی قبل از مرحله نهایی بیماری، بسیار ضروری است. این گفتگو کمک می‌کند تصمیم‌گیری درمانی مطابق با اولویت‌های واقعی بیمار شکل بگیرد.

✍🏻: محسن منصوری

📎 منبع



همراهمان باشید؛🍃
 🌐 https://news.1rj.ru/str/Nplus24

نشریه4️⃣ 2⃣ ➕: #معرفی‌‌‌پادکست

📌The Nocturnists:

The Nocturnists is an award-winning medical storytelling program founded in 2016 by San Francisco internal medicine physician Emily Silverman. Our podcast features engaging conversations and powerful documentaries, and our Satellites program supports community-based live storytelling performances.

🖇پادکست The Nocturnists برنامه داستان‌گویی پزشکی است که این مجموعه با پادکست‌های جذاب، مستندهای تاثیرگذار و برگزاری رویدادهای زنده، به کارکنان حوزه سلامت فرصت می‌دهد تا تجربه‌ها و داستان‌های خود را با دیگران به اشتراک بگذارند.

🎙لینک پادکست در Spotify

🎙لینک پادکست در Castbox


➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

همراهمان باشید؛🍃
┏  ➕2⃣4⃣  ━━━━━━━━┓ 
 🌐 https://news.1rj.ru/str/Nplus24    
┗━━━━ ➕2⃣ 4⃣  ━━━━━┛

نشریه4️⃣ 2⃣ ➕: #معرفی‌‌‌پادکست

📝درست یادم نمی‌آید از چه زمانی جزئیات برایم مهم شدند.
شاید از وقتی که ده سالم بود و بعد از مدرسه می‌رفتم کتابخانه‌ی نزدیک خانه‌مان و «دارِن شَن» می‌خواندم.
یا روزهایی که برای کنکور درس می‌خواندم و باید حواسم می‌بود که «بسیاری اوقات»، «بعضی اوقات» و «همیشه» با هم فرق دارند، وگرنه یک تست زیست‌شناسی را از دست می‌دادم.
شاید هم وقتی در دانشکده‌ی پزشکی، باید در درس آناتومی به خاطر می‌سپردم که پشت رگ قدامی سمت چپ راست‌روده چه اندامی قرار دارد و از کدام عصب عصب‌رسانی می‌شود.
کم‌کم چشم‌ها و ذهنم به ذره‌بین گذاشتن عادت کردند؛ به تلاش برای دیدن آنچه به‌راحتی می‌شد ندید. دیدن جملات و احساساتی که بیان نمیشد. مثل همراه بیماری که ساعت ۴ صبح هر پنج دقیقه یک‌بار برای همسرش مسکن می‌خواست، اما فقط یک همسر نگران بود که از دیدن درد عزیزش عذاب می‌کشید یا فرزندی که می‌خواست درمان سرطان پدرش را تا آخرین لحظه ادامه دهد، چون نمی‌خواست تجربه‌ی «از دست دادن» و «کوتاه آمدن» را لمس کند.
با ورود به بیمارستان فهمیدم دیدنِ آدم‌ها سخت‌تر از دیدنِ بیماری‌هاست. من که فکر می‌کردم تو دیدن خوبم، هنوز نمی‌تونستم همیشه درست ببینم یا جواب درستی بدم.
مدام با خودم می‌گفتم:
«باید بیشتر تلاش کنی. باید بهتر باشی.»
اما آیا واقعاً مشکلی وجود داشت؟


📌 چند روز پیش که داشتم پادکست The Nocturnists رو گوش می‌دادم، دوباره این سؤال در ذهنم پررنگ شد.

یک متخصص داخلی هندی-آمریکایی از تجربه‌ی همدلی با بیمارانش می‌گفت. جمله‌ای که باعث شد دوباره بهش فکر کنم این بود:

«منتورم یک‌بار به من گفت: هرچی سنم میره بالا، همدلیم با بیمارا بیشتر میشه. تجربه‌های زندگی باعث میشه بتونم از زاویه‌های تازه‌ای باهاشون ارتباط بگیرم و بهتر بفهممشون.»

⚡️ ناگهان همه‌چیز روشن‌تر شد. فهمیدم مشکل من نبودم. اصلاً مشکلی نبود.
این بخشی از جوان‌بودن است؛ بخشی از ظرف زندگی که هنوز پر نشده.
این بار The Nocturnists به من یادآوری کرد که پزشکان «خدایان شکست‌ناپذیر» نیستند؛ ما هم انسانیم، با همان ضعف‌ها، ترس‌ها و امیدها و همین انسان‌بودن، نقطه‌ی قوت ماست.🫱🏻‍🫲🏻

✅ این پادکست با روایت‌های واقعی از پزشکان، پرستاران و اعضای تیم درمان، تقدس کاذب پزشکی را می‌شکند و یادآوری می‌کند که وقتی کادر درمان را انسان‌هایی می‌بینیم با همه‌ی قوت‌ها و ضعف‌هایشان، محیطی انسانی‌تر شکل می‌گیرد؛ جایی که می‌توان با اشتیاق و ارتباط واقعی خدمت کرد.✨


✍🏻:ریحانه دشتیانه

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

همراهمان باشید؛🍃
┏  ➕2⃣4⃣  ━━━━━━━━┓ 
 🌐 https://news.1rj.ru/str/Nplus24    
┗━━━━ ➕2⃣ 4⃣  ━━━━━┛

نشریه 4️⃣ 2⃣ ➕: #آنچه‌در‌چاپ‌های‌قبل‌خواندیم

📌 "هیچ اتفاقی، اتفاقی نیست"

یه همکلاسی داشتیم دوره اینترنی میگفت ما که کار خاصی تو بیمارستان نمیکنیم، شاید رسالت ما اینه که آدرس بخش‌ها رو به مردم پرسشگر هر روزه نشون بدیم...
حرفش تو ذهنم مونده
و از اون موقع هر وقت کسی رو میبینم که راهش رو گم کرده کمکش میکنم.
چون همون دیدگاه رو دارم که شاید رسالت ما همون آدرس نشون دادنه هست!....

✅ شما همراهان گرامی را به خواندن ادامه متن در چاپ سوم نشریه ۲۴+ دعوت می کنیم.🌱

📩 همچنین آماده دریافت روایت های شما در دنیای سلامت هستیم‌‌.

✅ هر چیزی که بتونه فهم و همدلی بین کادر درمان، بیماران و جامعه رو گسترش بده، جایی توی نشریه داره:
🔹 روایت شخصی از تجربه‌ی درمان (چه به عنوان بیمار، چه کادر درمان)
🔹 معرفی و نقد کتاب یا فیلم مرتبط
🔹 ترجمه روایت‌ها یا مقالات معتبر
🔹 معرفی افراد الهام‌بخش در حوزه‌ی پزشکی انسانی
🔹 شعر، نثر، داستان کوتاه و هر فرمی که صدای روایت شما باشه
🔻روایت های شما میتونه بصورت شناس یا ناشناس در شماره بعدی نشریه چاپ بشه.

📄روایت‌های خود را به آیدی @AdNplus24 ارسال بفرمایید.


🖇لطفا قبل از ارسالِ روایت، فایل راهنمای نویسندگان نشریه را مطالعه کنید.


➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
همراهمان باشید؛🍃
┏  ➕2⃣4⃣  ━━━━━━━━┓ 
 🌐 https://news.1rj.ru/str/Nplus24    
┗━━━━ ➕2⃣ 4⃣  ━━━━━┛

نشریه4️⃣ 2⃣ ➕: #مشاهیرودرمان

پزشکی، همسر قانونی من، و ادبیات، معشوقه‌ی من است.

اولین مواجه‌ی من با خالق این جمله، حدود ده سال پیش بود، زمانی که یکی از آثار او، دوئل را خواندم. هرچند بیشتر به خاطر داستان‌های کوتاه و نمایشنامه‌هایش شناخته می‌شود، کمتر کسی می‌داند که آنتون چخوف (۱۹۰۴-۱۸۶۰) در پزشکی تحصیل کرده بود.

در یکی از شماره‌های مجله ''پژوهش ادبیات معاصر جهان'' دانشگاه تهران، ارتباط پزشکی و نویسندگی چخوف به زیبایی بررسی شده است. از این به بعد غالب سخنان من نیز با استناد به این مجله می‌باشد.

طیف گسترده‌ای از شخصیت‌ها، از اقشار مختلف توسط چخوف خلق شده‌اند، اما مهترین این افراد، پزشکان هستند. بدون شک، طبابت و تحصیل در دانشکده پزشکی نقش مهمی در افکار، عقاید و ویژگی‌های هنری چخوف داشته است.

در آثار او، هم پزشکان روشنفکر و فداکار دیده میشود که مردم به آنها اعتماد دارند و از احساسات خود با آنها سخن می‌گویند، و هم پزشکانی که تنها به دنبال ثروت‌اند.
برای مثال در داستان ''روشنایی‌ها''، یکی از شخصیت‌ها حس می‌کند دکتر او را درک می‌کند ولی از دانشجو میخواهد که مزاحم بیان احساساتش نشود:

آنانیف با افسوس دست‌هایش را تکان داد و گفت: شوخی بس است. بگذار حرفهایم تمام شود. خواهش میکنم که مزاحم نشو. من برای دکتر حرف میزنم، نه شما...

به عنوان دانشجوی پزشکی، کاملا وضعیت دانشجوی داستان را درک میکنم D:

چخوف تحت تأثیر استاد پزشکی برجسته‌اش، زاخارین، آموخت که درمان و حتی فهم مسائل انسانی را نمی‌توان با الگوهای یکسان و خشک پیش برد. هر بیمار و هر موقعیت زندگی، شرایط خاص خود را دارد و باید جداگانه دیده و درک شود.

با وجود ابتلا به سل، آنتون چخوف نوشتن را رها نکرد و تا جایی که توان داشت به درمان رایگان بیماران ادامه داد. او کسی بود که نشان داد پزشکی و ادبیات، می‌توانند مسیرهای مکملی برای فهم عمیق‌تر انسان، زندگی و رنج‌هایش باشند.

✍🏻: محسن منصوری

📎 منبع: کریمی، جان‌اله. (۱۳۸۶). بررسی ویژگی‌های قهرمانان آثار آنتون چخوف و نقش طبابت و علوم پزشکی در شکل‌گیری افکار و دیدگاه‌های وی. پژوهش ادبیات معاصر جهان، دوره ۱۲، شماره ۳۹.


همراهمان باشید؛🍃
 🌐 https://news.1rj.ru/str/Nplus24