‌
دلا دلالت خیرت کنم به راه نجات
مکن به فسق مباهات و زهد و مفروش

مرتبط با گعدۀ ۴۳

@PanevisDotCom

‌
وقتی شایستگی کاری را ندارید، آن را به عهده نگیرید!

این، البته، امری بدیهی‌ست اما واقعیت این است که ما بسیاری از امور بدیهی را نادیده می‌گیریم. چرا که خودمان را نمی‌شناسیم و لذا ارزیابی درستی از توانایی‌مان نداریم.

@PanevisDotCom

‌
در این دوران بحرانی، بخصوص بلحاظ اقتصادی و گرانی‌ها و فشارهای شدید روی افراد نیازمند، وقتش است کسانی که امکان کمک دارند، هر قدر که می‌توانند، به یاری افراد نیازمند بروند.

اگر خودتان می‌شناسیدشان(که امیدوارم چنین باشد)، به آنها کمک کنید. اگر نمی‌شناسید و به ما اعتماد دارید، به «طوبیٰ» پیام دهید تا برای رساندن کمک شما به افرادی نیازمند، که ما می‌شناسیم، اقدام کنیم.

@PanevisDotCom

‌
«آری شود...»

گویند خدا همیشه با ماست
ای غم! نکند خدا تو باشی؟!

تسلیت خدمت خانواده‌هایی که عزیزان‌شان را از دست داده‌اند. امیدوارم دوستان من حیث المجموع سلامت باشند. حال‌شان هم خوب نباشد، طبیعی‌ست و جزو روال کار است(کارِ زندگی). درستش هم همین است که در این اوضاع و احوال آدم حالش خوب نباشد. سنگ که نیستیم.

دیشب در مختصرپادکستی دربارهٔ وقایع جاری، و دیدگاه متفاوت خودشناسی به آن، مطالبی گفته شد که در زمانی مناسب خواهید شنید.

اما آنچه در این دوران اهمیت دارد، صبوری، کمک به یکدیگر از هر نظر، جویای احوال همدیگر شدن، تنظیم و مدیریت وضعیت و هیجانات روانی، سوگواری، و نادیده نگرفتن و به رسمیت دانستن احساسات انسانی‌مان است.

امیدوارم هر چه خیر است واقع شود، که جز این هم نیست و نخواهد بود.

ما مردمان این سرزمین، آباء و اجدادی اهل بحران هستیم. همیشه «در این بُرهۀ حساسِ کنونی» زندگی کرده‌ایم. این را هم پشت سر خواهیم گذاشت. به قول حافظ «آری شود...».

باری، آموختگانِ به هر چیز در طی روزگارشان دیگر می‌دانند چطور با آن تا کنند‌. مرغابی‌ها به آب خو گرفته‌اند، با آب زندگی کرده‌اند. از سیل و طوفان غم‌شان نیست‌.

گر سیل عالم پر شود، هر موج چون اشتر شود
مرغان آبی را چه غم؟ تا غم خورد مرغ هوا

@PanevisDotCom

دیدگاه خودشناسی و عرفان دربارهٔ وضعیت بحران کنونی و جنگ و خونریزی

‌
آینهٔ زمانه

وقتش است که یکی از ترجیع‌بند‌های پرتکرار روزگار را تکرار کنیم. (می‌گویید چرا این‌قدر پرتکرار است؟ چون ما فرزندان بحرانیم.)

اما آن ترجیع‌بند چیست؟ «انسان‌ها را در بحران‌ها بشناسید». «انسان‌ها را در بحران‌ها بشناسید». میزان خردمندی و بی‌خردی، میزان شجاعت و بزدلی، میزان درایت و بی‌تدبیری، میزان وفا و بی‌وفایی، میزان صداقت و قلابی بودن ادعاهای آشکار و ضمنی، میزان حیاء و بی‌حیایی، میزان امانت‌داری و خیانت، میزان حمایت‌گری و بی‌تفاوتی، میزان دلبستگی به تعلقات و وارستگی‌ از آنها، و میزان بسیاری ویژگی‌های دیگر که در بحران‌ها رو می‌شوند.

بحران فرصت شناخت است. چرا که بحران باعث کنار رفتن پرده‌های دروغ، وانمود و نمایش است.

خود شما هم یک انسان هستید لذا خودتان را هم در بحران‌ها خوب می‌توانید ببینید. ببینید چه احوال درونی و چه رفتار بیرونی‌ای دارید. میزان ویژگی‌های خودتان را ببینید. تماشا کنید. این واقعیت‌تان است.

@PanevisDotCom

‌
سال‌ها پیش در یکی از جلسات فرهنگسرای اندیشه که پیرمرد سخنرانی داشت، در انتهای سخنرانی، که زمان سوال پرسیدن بود، کسی از میان جمعیت برخاست و از پیرمرد سوال کرد که نظر شما دربارهٔ «امام زمان» چیست.

پیرمرد با رندی پاسخی داد و حرف خاصی نزد.

بعد از جلسهٔ عمومی با جمعی پنج شش نفره رفتیم رستوران که شام بخوریم. سر میز پیرمرد می‌گفت: من نمی‌دانم این افرادی که در این جلسات عمومی چنین سوالاتی مطرح می‌کنند آیا واقعاً متوجه نیستند که گوینده امکان پاسخ به چنین سوالی را دارد یا ندارد؟!

حالا حکایت ماست. هر بار که ظلمی از گوشه‌ای از دنیای انسانی مطرح می‌کنیم شخصی می‌آید و حرفهایی مانند آن سوال‌کننده می‌زند. حتی با وجود اینکه چند بار چنین چیزی را برایش مطرح کرده‌ام، باز هم کارش را تکرار می‌کند!

چی بگیم والله.

@PanevisDotCom

‌
زبان مادرشوهر

این را قبلاً هم احتمالاً گفته‌ام که در اواخر سال‌های زندگی پیرمرد بود که منزلش بودیم و از او پرسیدم که اگر فقط یک حرف بخواهد به انسان‌ها بگوید، آن یک حرف چیست.

گفت: همدیگر را آزار ندهید.
(به گمانم ویدیواش را هم در صفحهٔ کانال سایت محمدجعفر مصفا گذاشته باشیم.)

این موضوع بسیار بسیار قابل تأملی‌ست. اینکه افراد دنیادیده و پختهٔ روزگار، موضوع آزار و اذیت را اصلی‌ترین موضوعِ شایستهٔ اجرا و توجه در روابط انسانی می‌دانند.

این یعنی پرتکرارترین فاکتور در روابط انسانی، میل آزار است.

الآن یادم آمد که حرف حافظ هم همین است:
مباش در پی آزار و هر چه خواهی کن
که در شریعت ما غیر از این گناهی نیست

(«هر چه خواهی کن» صنعت غلو است در علم معانی و بیان برای اهمیت بخشیدن به موضوع. نه اینکه واقعاً هرچه بخواهی، بکن.)

باری، شایسته است روابطم را از این بُعدِ تمایل به ارضای میل آزار مشاهده کنم و زیر نظر بگیرم.

@PanevisDotCom

ما مقصریم

واقعیت سبک زندگی‌مان و پیامدهای لاجرم آن

@PanevisDotCom

‌
کمبزه با خیار

موجود جالبی‌ست آدمی‌زاد. می‌گویند این قابلیت را دارد که طیف و دامنۀ وسیعی را از نظر خُلقی و روحی داشته باشد. از آسمان تا اعماق زمین، از بلندمرتبگی تا فرودست‌ترین، از فرشته تا حیوان و بلکه فروتر از حیوان.

والله ما فقط طیف زمین به پایینش را دیده‌ایم. آن آسمانی‌هایش را فقط در کتاب‌ها و ادبیات وصفشان را خوانده‌ایم.

آنچه در واقعیت تجربه کرده‌ایم علی العموم یا آدمهای معمولی بوده‌اند یا حیوان و بلکه پست‌تر از حیوان.

إن شاء الله آسمانی‌هایش را ببینید شما جوان‌ها. از ما که گذشت.

@PanevisDotCom

‌
تضمین شاعری آبادانی بر غزلی محبوب از سعدی شیرازی
اجرایی جاده‌ای و پشت‌فرمونی
سفر تهران به اصفهان
جمعه نوزدهم دی ماه ۱۴۰۴

@PanevisDotCom

‌
ماییم که از بادهٔ بی‌جام خوشیم
هر صبح منوریم و هر شام خوشیم
‌
گویند سرانجام ندارید شما
ماییم که بی هیچ سرانجام خوشیم
‌‌
+

@PanevisDotCom

‌
خواندن کتاب «مرگ ایوان ایلیچ» در گروه رمان و فیلم تمام شد و اگر خدا بخواهد، از امشب رمان «سووشون» اثر سیمین دانشور را شروع می‌کنیم.

دربارهٔ این رمان:
سووشون نخستین رمانِ سیمین دانشور نویسندهٔ ایرانی است که سال ۱۳۴۸ منتشر شد. داستان سووشون در شیراز و در سال‌های پایانی جنگ جهانی دوم رخ می‌دهد و فضای اجتماعی سال‌های ۱۳۲۰ تا ۱۳۲۵ را ترسیم می‌کند. به عقیدهٔ بعضی از منتقدان، برخی از وقایع تاریخی دههٔ ۱۳۳۰ مانند کودتای ۲۸ مرداد نیز در روند رمان انعکاس داشته است؛ چنان‌که یکی از شخصیت‌های محوری داستان در روز ۲۹ مرداد کشته می‌شود. علت نام‌گذاری این کتاب، نیز تشابه سرانجامِ یکی از شخصیت‌های داستان با سرنوشت سیاوش، قهرمان اسطوره‌ای ایران باستان است. سووشون یا سیاووشان برگرفته از عنوان مراسم سوگواری برای سیاوش است. این کتاب نخستین بار در تیرماه سال ۱۳۴۸ منتشر شد و تا سال ۱۳۹۳ به چاپ نوزدهم رسید. این کتاب یکی از پرمخاطب‌ترین رمان‌های فارسی در ایران است و برآورد می‌شود تا سال ۱۳۹۵ بیش از پانصد هزار نسخه از آن به فروش رسیده باشد. سووشون، علاوه بر این، به زبان‌های مختلف دنیا از جمله انگلیسی، فرانسوی، ایتالیایی، ژاپنی و چینی نیز ترجمه شده است. نمایش سووشون با اقتباس از این رمان، در سال ۱۳۷۹ و ۱۳۸۰ در تهران به روی صحنه رفته است.

ادامهٔ معرفی رمان »اینجاست«.

علاقمندان به پیوستن به گروه رمان‌خوانی و فیلم به »ادمین طوبیٰ« پیام دهند.

گروه فیلم و رمان برای اعضای دوره‌های خودشناسی است و رایگان است.

@PanevisDotCom

فایدت‌محوری

موضوعات:
تفکر زائد، سوال زائد، پرسش و جمع‌آوری مطلب اضافه، اصل فایدت‌محوری

@PanevisDotCom