اینگرید برگمن:
• درباره آلفرد هیچکاک
• کتاب اینگرید برگمن: داستان زندگی من


« باید زنگ ساعت شش به صدا در می‌آمد تا اولین لیوان مارتینی خود را سر بکشد. «هیچکاک» اصرار داشت که هم پیاله‌ای او همواره لیوان پری داشته باشد. من را به لقب «سینک ظرفشویی» مفتخر کرده بود. شبی، «هیچکاک» داشت برای دوتای‌مان شام درست می‌کرد. سرگرم نوشیدن و خندیدن بودیم تا اینکه من بریدم و گفتم: «خوابم می‌آید.» بهم دستور داد که: «برو آنجا روی کاناپه دراز بکش تا من آشپزی را تمام کنم، سعی کن حالت سرجا بیاید. » به اتاق هال رفتم و خوابیدم و به ناگاه در دل شب بیدار شدم. دور و برم را نگاه کردم و دیدم که روی کاناپه‌ی دیگر هیچکاک هم خوابش برده است، در حالی که مثل یک بچه چمباتمه زده است. در همان لحظه، یک چشمش را باز کرد. از او پرسیدم: «شام‌مان چه شد؟» جواب داد «لعنتی ! من هم خوابم برد. » شام عالی او دیگر یخ کرده بود. »


👤| #Alfred_Hitchcock
🌀| @Perspective_7

▪️تعریف جوهره اکسپرسیونیسم در تئاتر
▪️تعریف جوهره اکسپرسیونیسم توسط تئودور دویبلر، شاعر آلمانی، (۱۹۱۶)

• اکسپرسیونیسم یک عقیده متعارف است؛ موقعی که شخصی به دار آویخته می‌شود، در آخرین لحظه، او در سراسر عمرش زندگی می‌کند. این باید اکسپرسیونیسم باشد. سرعت، همزمانی، بالاترین تنش درباره‌ی بهم وابستگی دیدگاه یک نفر - اینها شروط قبلی این سبک‌ها هستند. سبک، تظاهر [اکسپرس] عقیده است. یک دیدگاه می‌خواهد در اجمال غایی خود در سپهری از نهایی‌ترین سادگی، تظاهر [اکسپرس] کند. این اکسپرسیونیسم در هر سبک است. هرچیزی در مفهوم تجربه به معنویات ختم می‌شود. هر رویدادی نمونه سنخی خودش می‌شود. مرکز دنیا درون هر «خود» است... قاب عکس محدوده ادراک‌پذیری آن است... هنگامی که مشغول ابداع هستیم این ما هستیم که به آن چیز تمرکز معنوی می‌دهیم که در عین حال باید مرکز آن بعنوان یک شی‌ء باشد. در درون آن، یک مغز وجود دارد. از آن مغز شور و هیجان ما جاری می‌شود. ما در شگفتیم که بدین طریق می‌توانیم آن را خلاصه کنیم و شدت بدهیم.

📚| کتاب « تاریخ مصور تئاتر (آکسفورد) »
✍️| نویسنده: جان راسل براون

🎭| #About_Theatre
🌀| @Perspective_7

ارنست لوبیچ:
• درباره فراز و فرود در سینما


« می‌توان ستاره‌های بزرگ سینمای صامت را نام برد که کارشان تمام شد؛ کارگردان‌های بزرگی که رفتند؛ نویسندگان بزرگی که از صحنه محو شدند. اما تا زنده‌اید این را به خاطر داشته باشید: تهیه‌کنندگان کسی را از دست ندادند. همه آنها تغییر مسیر دادند. استعداد بزرگ اینجاست. چون در هالیوود ما بهترین رمان‌ها را تهیه می‌کنیم تا بوی جلدهای چرمی‌شان را حس کنیم. »


👤| #Ernest_Lubitsch
🌀| @Perspective_7

● ویژگی‌های اصلی سینمای تجربه‌گرا (۱)
۱. ساختارشکنی در روایت


فیلم تجربی یا سینمای آوانگارد، شیوه‌ای از فیلمسازی است که از قراردادهای استاندارد سینمایی استفاده نمی‌کند و در عوض، فرم‌های غیرروایی یا جایگزین‌هایی برای روایت‌ها یا روش‌های سنتی کار اتخاذ می‌کند. بسیاری از فیلم‌های تجربی، به ویژه فیلم‌های اولیه، به هنرهایی در رشته‌های دیگر مرتبط هستند: نقاشی، رقص، ادبیات و شعر، یا از تحقیق و توسعه منابع فنی جدید ناشی می‌شوند. سینمای تجربه‌گرا معمولا از روایت کلاسیک پرهیز کرده و از آن پیروی نمی‌کنند.

🔻از ویژگی‌های "ساختارشکنی در روایت" در سینمای تجربه‌گرا عبارت است از:

• حذف ساختار سه پرده‌ای (آغاز/میانه/پایان)
• فاصله گرفتن از نوع داستانیِ خطی
• استفاده از آشفتگی زمان
• بهره بردن از (Loop ,Flash-Forward, شکست زمان)
• روایات پاره‌پاره، غیر علیّ‌، یا حتی کاملا غیر روایی
• اتکا به احساس، اتکا به تصویر و تفسیر شخصی
• برداشت‌گرایی آزاد برای مخاطب بجای قصه‌گویی معمول


📚 کتاب "سینما و فیلم تجربی"
✍ نویسنده: جکی هتفیلد


📚 | #Cinematicterms
🌀 | @Perspective_7

میخائیل وارتانوف:
• درباره سرگئی پاراجانف
• کتاب "پاراجانف: آخرین بهار"



« آن‌ها او را
در اوج قدرت هنری‌اش...
زندانی کردند. »




👤| #Sergei_Parajanov
🌀| @Perspective_7

گیرمو دل‌تورو:
• درباره انیمیشن و سینما


« انیمیشن، سینماست. انیمیشن یک ژانر نیست، انیمیشن آماده است تا به مرحله بعدی برده شود. همه ما برای آن آماده‌ایم. لطفاً به ما و به آن کمک کنید تا انیمیشن را در گفتگوها حفظ کنیم. »



👤| #Guillermo_Del_Toro
🌀| @Perspective_7

فردریش دورنمات:


هر که از دنیا راضی است...
و نمی‌خواهد آن را تغییر دهد؛
از بی‌عدالتی آن سود می‌برد.



👤| #Friedrich_Dürrenmatt
🌀| @Perspective_7

جملاتی از فردریش دورنمات:
➖ رمان‌نویس و درام‌نویس


• طنز، نقابی بر چهره‌ی خرد است.

• هر اثر هنری، جنبه‌ای از واقعیت را به تصویر می‌کشد.

• یک نویسنده مشکلات را حل نمی‌کند، بلکه به آنها اجازه می‌دهد تا خودشان را نشان دهند.

• افکاری هستند که نباید به آنها فکر کنیم

• آنکه ترس می‌کارد، سلاح درو می‌کند.

• احساسات جایی در کسب و کار ندارند، مگر اینکه با آنها تجارت کنید.

• بیش از همه، به سرزمین پدری خود شک کنید. هیچکس بیشتر از سرزمین پدری مستعد قاتل شدن نیست.

• در جامعه‌ای که ساختار غلطی دارد، تقوا هیچ تاثیری ندارد.

• مقاومت به هر قیمتی، بی‌معنی‌ترین عملی است که می‌توان انجام داد.

• ما میهن‌پرستی را اگر با رفتار متمدنانه در تضاد باشد، مطلوب نمی‌دانیم.

• ادامه دادن جنگی که به راحتی قابل پایان دادن است، غیرانسانی است.

• من یک انسان هستم و خدا از ما انسان‌ها پنهان شده است. ما قادر به دیدن او نیستیم، فقط می‌توانیم او را جستجو کنیم.


▪️به بهانه سالمرگ "فردریش دورنمات"
▪️اورا "اصیل‌ترین نظریه‌پرداز" نامیده‌اند
▪️دورنمات یکی از بازآفرینان تئاتر حماسی بود

💬| #Quote
👤| #Friedrich_Dürrenmatt
🌀| @Perspective_7

ارنست لوبیچ:
• وظیفه فیلمنامه‌نویس


« وظیفه‌ی فیلمنامه‌نویس این است که قطعات کوچکی از داستان را ابداع کند که چنان خاص باشند و بینشی چنان عمیق نسبت به موجوداتش ارائه دهند که شخصیت‌هایشان به روشنی و به شکلی طبیعی در برابر چشمان مخاطب آشکار شود. به طوری که مخاطب احساس کند اعمال این افراد به شخصیت‌هایشان وابسته است، نوعی سرنوشت منطقی وجود دارد و هیچ چیز صرفاً به تصادف یا اتفاق بستگی ندارد. »


📇| #ScreenWriting
👤| #Ernest_Lubitsch
🌀| @Perspective_7

لیو اولمان:


« من زندگی می کنم، شادی می کنم، غصه می خورم، و همیشه برای بزرگ شدن تلاش می کنم. با این حال، هر روز، چون کاری که انجام می دهم بر او تأثیر می گذارد، آن دختر جوان را در درونم می شنوم. او که سال‌ها پیش من بودم یا آن که فکر می‌کردم هستم... بعضی از صبح‌ها تصمیم می‌گیرم زندگی او را بکنم، چیزی غیر از آن چیزی باشد که معمولاً نقش روزانه من است. قبل از اینکه دخترم بیدار شود، به او نزدیک می‌شوم، نفس گرم و آرام او را احساس می‌کنم و امیدوارم که از طریق او همان چیزی شوم که آرزو داشتم. »



🎊 زادروز (۸۷) سالگی بانوی بازیگر؛ «لیو اولمان»


👤| #Liv_Ullmann
🌀| @Perspective_7

▪︎درباره طراحی صحنه دراماتیک (۱)


• یک صحنه خوب، نباید یک عکس باشد، باید تصویرگر ذهن و خیال ما باشد. طراحی صحنه آن چیزی نیست که اکثر افراد تصور می‌کنند، بل پیوستگی زنجیروار از طراحی درونی است. لزومی ندارد وقتی اتاقی را روی صحنه نشان می‌دهیم حتماً یک اتاق واقعی را در اختیار داشته باشیم همانطور که وقتی بازیگری می‌خواهد نقش ناپلئون را بازی کند، لزومی نیست خود ناپلئون باشد. هر چیزی که حقیقی و واقعی است پیش از این که در تئاتر به واقعیت مبدل شود، باید دستخوش تغییری اساسی بشود. رازی هوشمندانه در این موضوع است. بطوریکه بازیگران پس از بالا رفتن پرده کاری برای انجام دادن نداشته باشند و تنها به آراستن تفاوت‌های موضوع و تم نمایش که صحنه آشکار ساخته است بپردازند. طراح همیشه به جای این که صریح باشد، باید بسیار محتاط برخورد کند. این چیزی است که به همان اندازه که دیده می‌شود توصیف نیز می‌شود. مثل احساس و تجسم. یک صحنه می‌تواند نوعی انتظار، نوعی شومی و تنش و بحران را به تصویر بکشد. هیچ نمی‌گوید اما همه چیز می‌گوید. چیزی بعنوان صندلی سمبولیک و نمادین وجود ندارد. یک صندلی، فقط صندلی است.

🎭| #About_Theatre
🌀| @Perspective_7

استیون اسپیلبرگ:
• درباره فیلمسازی


« وقتی بچه بودم، هیچ همکاری‌ای وجود نداشت؛ تو با یک دوربین بودی که به دوستانت دستور می‌دادی. اما به عنوان یک بزرگسال، فیلمسازی یعنی قدردانی از استعدادهای افرادی که اطرافت هستند و دانستن اینکه تو هرگز نمی‌توانستی هیچ‌کدام از این فیلم‌ها را به تنهایی بسازی. لازمه فیلم ساختن هم رویاست. اینکه رویای خودت را رویای دیگران کنی. به همین خاطر معتقدم نباید فیلمت را رویاپردازی کنی، بلکه باید آن را بسازی. »


🎊 زادروز (۷۹) سالگی تکنیسن سینما، استیون اسپلیبرگ



👤¦ #Steven_Spielberg
🌀¦ @Perspective_7

● ویژگی‌های اصلی سینمای تجربه‌گرا (۲)
۲. آزمون‌گری در ساختار و زبان سینما


سینماگران تجربه‌گرا معمولا از روایت کلاسیک پرهیز کرده و از آن پیروی نمی‌کنند. فیلمسازان تجربی عموماً کار خود را به عنوان آماتور آغاز می‌کنند و برخی از آنها از فیلم‌های تجربی به عنوان سکوی پرشی برای فیلمسازی تجاری یا گذار به موقعیت‌های دانشگاهی استفاده می‌کنند. هدف سینمای تجربی ممکن است ارائه دیدگاه شخصی یک هنرمند یا ترویج علاقه به فناوری جدید باشد، نه سرگرمی یا کسب درآمد، همانطور که در مورد فیلم‌های تجاری صادق است.

🔻یکی از ویژگی‌های سینمای تجربه‌گرا "آزمون‌گری در ساختار و زبان سینما" است که به جای داستان‌گویی به ساختار فرمی و زبان سینما اهمیت می‌دهد. از ویژگی‌های این آزمون و خطا در ساختار سینما عبارتند از:

• قاب‌بندی‌های نامتعارف
• زاویه‌های دوربین غیرمعمول
• بازی با سرعت و ساختار ریتمیک
• ناهمخوانی و ناهماهنگی تصویر و صدا
• (اسلوموشن افراطی، فریم‌ریت کم یا زیاد)
• قطع‌ناگهانی با مونتاژهای برخوردی
• استفاده شاعرانه از نور، صدا، سایه و حرکت


📚 کتاب "سینما و فیلم تجربی"
✍ نویسنده: جکی هتفیلد

📚 | #Cinematicterms
🌀 | @Perspective_7

روبر برسون:
• درباره شکل‌گیری فیلم
• یادداشت‌هایی درباره سینماتوگراف


« فیلم من ابتدا در ذهنم متولد می‌شود، روی کاغذ می‌میرد؛ توسط افراد زنده و اشیاء واقعی که استفاده می‌کنم، احیا می‌شود؛ این افراد روی فیلم کشته می‌شوند، اما با ترتیب خاصی قرار می‌گیرند و روی پرده نمایش داده می‌شوند و مانند گل‌هایی در آب دوباره زنده می‌شوند. »


▪️سالگرد متفکر سینما؛ جناب «روبر برسون»
▪️در تاریخ: (December 18, 1999)


👤| #Robert_Bresson
🌀| @Perspective_7

استیون اسپیلبرگ:
• درباره انرژی خلاقیت


« من وقتی روی یه پروژه کار می‌کنم، خیلی به درونم نگاه نمی‌کنم. هرچی که هستم، به آن فیلم بدل می‌شود. اما من تغییر می‌کنم؛ تو هم تغییر می‌کنی. این ابدا مشکل نیست، مشکل من این است که قوه تخیلم خاموش نمی‌شود. آنقدر هیجان‌زده از خواب بیدار می‌شوم که نمی‌توانم صبحانه بخورم. هیچ‌وقت انرژی‌ام تمام نشده‌است. مثل نفت اوپک نیست؛ نگران افزایش ناگهانی انرژی‌ام نیستم. همیشه همینطور بوده‌ام. آن‌را از مادرم ارث گرفته‌ام. »



👤¦ #Steven_Spielberg
🌀¦ @Perspective_7

🔻 Gothic (1986)
📽 Dir: #Ken_Russell



🔺 The Nightmare (1781)
🎨 Painter: Henry Fuseli




◽️ | #Reference
🌀 | @Perspective_7

جملاتی از ژان ژنه:
➖ شاعر؛ رمان‌نویس؛ درام‌نویس


• تصمیم گرفتم همان چیزی باشم که جنایت از من ساخته است.

• چیزی که ما نیاز داریم نفرت است. از آن ایده‌های ما زاده می‌شوند.

• خشونت، آرامشی است که شما را آشفته می‌کند.

• دلال لبخندی بر لب دارد، هرگز لبخند نمی‌زند.

• شعر گسست بین امر مرئی و امر نامرئی است.

• می‌خواهم آهسته اما با ترش‌رویی، هرگونه شادی را از او بگیرم تا از او یک قدیس بسازم.

• بدتر از اینکه به رویاهای جوانی‌ات نرسی، این است که جوان باشی و هیچ رویایی نداشته باشی.

• اگر ما مانند کسانی که در طرف دیگر هستند رفتار کنیم، پس ما طرف دیگر هستیم. به جای تغییر جهان، تنها چیزی که به دست خواهیم آورد بازتابی از جهانی است که می‌خواهیم نابود کنیم.



▪️زادروز جناب "ژان ژنه" در ۱۹ دسامبر


💬| #Quote
👤| #Jean_Jenet
🌀| @Perspective_7

▪️ زیبایی‌شناسیِ فرمالیست‌ها (۴)
▪️نئوفرمالیسم


چشم پوشی از ارتباط محتوا با فرم در اثر هنری، مهمترین مشکلی است که نظریه‌ی فرمالیست هنر را تهدید می‌کند. از این‌رو بهترین روشی که به فرمالیست‌ها کمک می‌کند تا خود را از نقدهای گوناگون برهانند، این است که در نظریه خود فضایی برای محتوا ایجاد کنند. نوفرمالیست‌ها این فضا را با تعیین محتوا به منزله شرط ضروری برای هنر ایجاد کرده اند. اما باید بدانند که محتوا حتی در آن شکل سنتی نیز (برای نمونه، حضرت مریم و مسیح (ع)) برای هنری قلمداد کردن یک اثر، به تنهایی کافی نیست و باید بدین منظور به چیز بیشتری متوسل شد. آن چیز فرم است. بسیاری چیزها وجود دارند، همانند جدول ضرب که اثر هنری نیستند اما از فرم و محتوا برخوردارند. در حقیقت، آنچه که در یک اثر، فرم و محتوا را به‌هم پیوند می‌دهد و اثر را هنری می‌سازد، اهمیت دارد. از همین روی، نوفرمالیست‌ها بر این اعتقادند که در یک اثر هنری، فرم و محتوا به بهترین شکل ممکن باهم پیوند یافته‌اند.

➖ [ادامه دارد...]
📚| کتاب «درآمدی بر فلسفه هنر معاصر»
✍️| نویسنده: نوئل کارول

▪️| #Aesthetic
🌀| @Perspective_7

▪️نقطه‌عطف از نگاه سیدفیلد (۱)
▪️چگونه فیلمنامه بنویسیم؟


● نقطه‌عطف حتما نباید یک لحظه نمایشی، صحنه یا فصل عمده و بزرگی باشد. نقطه عطف می‌تواند لحظه آرامی باشد مثل نقطه عطف دوم تلما و لوئیز؛ و یا صحنه‌ای گفتگو محور باشد مثل ماتریکس؛ و یا سیری باشد که بر روند خط داستانی اثر می‌گذارد مثل محله‌چینی‌ها. نقطه عطف همان چیزیست که تصمیم می‌گیرید. نقطه‌عطف می‌تواند صحنه‌ای طوفانی و یا کوتاه باشد. می‌تواند لحظه‌ای سکوت یا لحظه‌ای پر تحرک باشد. این بسته به فیلمنامه‌ای است که می‌نویسید. نقطه‌عطف هرطوری باشد همیشه رویداد، داستان فرعی و یا رخدادیست که نیاز داستانی آن را تعیین می‌کند. نقطه‌عطف، ماجرا و داستان را ثابت نگاه می‌دارد. نقطه‌عطف، تابلوها، اهداف و مقاصد هرپرده و حلقه‌های متصل بهم‌پیوند خورده‌ی زنجیره‌ نمایشی به شمار می‌آیند. اگر حادثه محرک، شخصیت را برانگیزد، ضمن دادن هدف به او، انگیز نیز می‌بخشد. کار نقطه‌عطف این است که شخصیت را برای رسیدن به هدف مزبور مصمم کرده و اورا در دستیابی به هدفش متعهد می‌کند.

📇| #ScreenWriting
🌀| @Perspective_7

یک لحظه از انسان شدنم هست...
که هرگز نمی‌توانم بی‌وحشت به یاد بیاورم؛
لحظه‌ای که برای نخستین‌بار...
صدای تپش قلبم را شنیدم.
این صدای دقیق، بلند و منظم،
که توأمان نوید مرگ و زندگی را می‌دهد
با ترس و تشویشی غریب
به شگفتم می‌آورد.


ِلئونید آندری‌یف | یادداشت‌های شیطان


• 𝑻𝒉𝒆 𝑶𝒎𝒆𝒏 (𝟏𝟗𝟕𝟔)
• 𝑫𝒊𝒓: 𝑹𝒊𝒄𝒉𝒂𝒓𝒅 𝑫𝒐𝒏𝒏𝒆𝒓


▫️| #Basics
🌀| @Perspective_7

▪︎درباره طراحی صحنه دراماتیک (۲)


• طراح‌صحنه می‌تواند محیطی با تمام ویژگی‌های ممکن برای احساسات خاص و باشکوه خلق کند. سپس طراح دیگر کنار می‌رود و صحنه را به ورود بازیگران تحویل می‌دهد. اگر کار طراح خوب باشد در لحظه ورود بازیگران، ما صحنه را از یاد می‌بریم. با ورود بازیگران به روی صحنه دیگر به صحنه توجه نمی‌کنیم و ظاهراً صحنه، وجود خارجی ندارد. چون بازیگران روی صحنه آمده‌اند و تنها پاداش طراح، نوع بازی آنان و به کارگیری احساس‌شان است. حال پرده‌ها کنار رفته و نمایش آغاز می‌شود. موقع نظاره یک نمایش را باید باید به هنرپیشگان علاقمند بود. بازیگر روی صحنه و هنگام اجرای پرده‌ی نهایی باید در تماشاگر جاذبه بیشتری برای ماندن ایجاد کند که مخاطب نخواهد نمایش تمام شود. بعنوان یک مخاطب در بین مخاطبان دیگر، این حـق من اسـت کـه اجراگران زن و مرد را گرامی بدارم، دوست‌شان داشته باشم و به آن‌ها توجه کنم انتظار دارم که خوب صحبت کنند، خوب حرکت کنند و انرژی و قدرت خود را آشکار کنند. دلم نمی‌خواهد به نقایص کار توجه کنم، و این حواسی‌پرسی را باید ثمره تلاش‌های یک طراحی صحنه دراماتیک دانست.

🎭| #About_Theatre
🌀| @Perspective_7