علیرغم شواهد فوق الذکر، به علاوه این واقعیت آشکار که زنان ترنس بر ورزش زنان مسلط نیستند ( در واقع، افراد ترنس به شدت در ورزش حضور ندارند )، کمپین‌های ضدترنس فشاری را بر نهادهای حاکمه اعمال کرده‌اند تا محدودیت‌های بیشتری ایجاد کنند.

به عنوان مثال، در سال 2022 ، World Aquatics (فینا سابق، که قوانین شنا و سایر ورزش‌های آبی را تعیین می‌کرد) این شرط را اضافه کرد که زنان ترنس نمی‌توانند «هیچ بخشی از بلوغ مردانه را فراتر از مرحله Tanner 2 یا قبل از 12 سالگی تجربه کرده باشند». در سال 2023 ، World Athletics (که قبلاً IAAF قوانین مسابقات بین‌المللی دو و میدانی را تعیین می‌کرد) سیاست مشابهی را منتشر کرد. با توجه به این واقعیت که تعداد کمی از کودکان ترنس تا آن سن خانواده‌های حمایت کننده و دسترسی به مراقبت‌های بازتایید کننده جنسیت دارند، به‌علاوه بسیاری از افراد ترنس حتی تا سنین نوجوانی یا حتی بزرگسالی از هویت ترنس خود آگاه نیستند، این تغییر قانون اساساً این افراد را ممنوع می‌کند.

اکثر زنان ترنس که تا به حال در رده زنان شرکت کرده‌اند.علاوه بر این، در ایالات متحده، بیست و پنج ایالت قانونی را تصویب کرده‌اند که افراد ترنس را از شرکت در ورزش های K-12 و گاهی اوقات کالج منع یا محدود می‌کند - جزئیات خاص قوانین مذکور را می‌توان در این گزارش یافت . قابل ذکر است که هر یک از این ایالت‌ها قوانین ضدترنس دیگری را نیز تصویب کرده‌اند - در واقع، آن‌ها تقریباً کاملاً با این نقشه ایالت‌هایی که ممنوعیت مراقبت‌های بهداشتی بازتأیید کننده جنسیت را تصویب کرده‌اند مطابقت دارند . این نکته قبلی من را ثابت می‌کند که ورزش زنان یک نگرانی مشخص نیست، بلکه بخشی از یک استراتژی کلی برای وضع قوانین و سیاست‌هایی است که حقوق افراد ترنس را عقب می‌اندازد.

مهم است که تأکید کنیم این هجوم سیاست‌ها و قوانین اخیر خشم ورزشکاران ترنس را کاهش نداده است - اگر چیزی باشد، از آن زمان فقط افزایش یافته است. یک بار دیگر، این نشان می‌دهد که این خشم در درجه اول وجود افراد ترنس را هدف قرار می‌دهد تا مشارکت ما (اکنون به طور قابل توجهی کاهش یافته) در ورزش.

این واکنش متقابل هزینه انسانی دارد. من شما را تشویق می‌کنم که این مقاله را در مورد اینکه چگونه یک کمپین با هدف قرار دادن یک والیبالیست ترنس دبیرستان زندگی خانواده او را زیر و رو کرد بخوانید . قابل توجه است که دختر مورد نظر جوان بود و هرگز «بلوغ مردانه» را تجربه نکرد، اما این مانع از این نشد که توسط جامعه خود، مقامات ایالت فلوریدا و رسانه‌ها شیطانی نشود.

در واقع، بیشتر ممنوعیت‌های ذکر شده دقیقاً کودکان خردسال را هدف قرار می‌دهند. این‌ها ورزشکارانی نیستند که برای کسب مدال طلا یا رکوردهای جهانی رقابت می‌کنند، بلکه فقط بچه‌هایی هستند که می‌خواهند با همسالان خود در رویدادهای ورزشی شرکت کنند. اگر در دوران کودکی از ورزش لذت می‌بردید، فقط تصور کنید که اگر ناگهان آن را از شما می‌گرفتند چقدر ویران می‌شدید.

کنگره پایتخت مکزیک با اکثریت زیادی از ۴۷ رای موافق و تنها ۴ رای مخالف این اقدام را تصویب کرد. به رسمیت شناختن هویت‌های جنسیتی خارج از باینری یک پدیده معاصر نیست. سیسیلیا وادیلو اوبرگون، رئیس کمیسیون برابری جنسیتی، گفت: «فرهنگ‌های مختلف از لحاظ تاریخی هویت‌هایی را خارج از طرح باینری که هترونُرم را نشان می‌دهند، شناسایی کرده‌اند. از این پس، مقامات پایتخت مکزیک باید تمام اقدامات لازم را برای ترویج، احترام، حمایت و تضمین حقوق و آزادی‌های افراد نان باینری، گروهی که باید دائماً با موانع تبعیض روبرو باشند، به کار گیرند.»

هیچ یک از افراد مرتبط با کارتل ترنس موزیکال برنده اسکار، امیلیا پرز، در سخنرانی‌های خود در مراسم پر زرق و برق در لس آنجلس در ۲ مارس در مورد افراد ترنس صحبت نکردند. علیرغم تمرکز فیلم بر روی داستان یک زن ترنس، خبری از افراد ترنس در عصر یکشنبه روی صحنه نبود. زویی سالدانیا وقتی تندیس بهترین بازیگر نقش مکمل زن را پذیرفت، گریه کرد اما در سخنرانی خود فقط درباره فرزند مهاجر بودن صحبت کرد. ترانه سرایان کلمان دوکول و کامیل که جایزه اسکار بهترین آهنگ اصلی را برای ال مال دریافت کردند، نیز مانند کارگردان ژاک اودیار، به جامعه ترنس اشاره نکردند. اودیار، کارگردان فرانسوی، وقتی از جامعه در اتاق مطبوعات در تئاتر دالبی، جایی که مراسم برگزار شد، پرسیدند: «از آنجایی که من برنده بهترین فیلم یا بهترین کارگردانی نشدم، فرصت صحبت نداشتم. اما اگر این فرصت را داشتم، صحبت می‌کردم.»

البته قابل انتظار بود سراسر فیلم ترنسفوبیک هیچ اثری از نمایندگی جامعه ترنس نبود‌.

در جوایز BRIT 2025 در ۱ مارس، چپل رون بهترین آرتیست بین‌المللی و بهترین آهنگ بین‌المللی را برای «Good Luck Babe» به خانه برد. اگرچه او شخصاً برای دریافت جوایز حضور نداشت.
« این جایزه را تقدیم آرتیست‌های ترنس و درگ کویین‌ها و دانشجوهای فشن، سکس ورکرها و شینید اوکانر میکنم. همه‌ی این‌ها بخاطر این آدم‌هاست که زمینه را برای حضور من در اینجا فراهم کردند. من بخاطر آن‌ها تسلیم نشدم و بخاطر آن‌ها ادامه خواهم داد»

به نظر می‌رسد هیچ‌کس در دولت ترامپ نمی‌تواند توضیح دهد که چرا می‌خواهد یک ممنوعیت نظامی برای افراد ترنس اجرا کند. یا اینکه در حال حاضر چند مرد و زن ترنس در نیروهای مسلح ایالات متحده خدمت می‌کنند. پرونده‌های دادگاهی که توسط وکلای نماینده دولت در ۱ مارس ارائه شد، در پرونده‌ای که فرمان اجرایی دونالد ترامپ را با هدف حذف افراد ترنس از ارتش، نیروی دریایی و نیروی هوایی ایالات متحده به چالش می‌کشد، نشان می‌دهد که آن‌ها راهی برای شمارش تعداد افسران ترنس وجود ندارند زیرا وزارت دفاع اعضای خدمات را بر اساس هویت جنسیتی آن‌ها ردیابی نمی کند. این بخشی از پرونده تالبوت علیه ترامپ است، یک پرونده دادگاهی که توسط قانون GLAAD و مرکز ملی حقوق لزبین‌ها در ژانویه مطرح شد. چندین شاکی «در تمام شاخه‌های ارتش» وجود دارد که بسیاری از آن‌ها «از بالاترین سطوح» از جمله یک سرگرد، یک سروان، یک گروهبان و یک خلبان نیروی دریایی هستند.

افراد ترنس دیگر مجبور نیستند برای اصلاح مارک جنسیت خود در شناسنامه از والدین خود در لهستان شکایت کنند. در روز سه شنبه ۴ مارس، دادگاه عالی لهستان با صدور قطعنامه‌ای اعلام کرد که هر کسی که بخواهد مارک جنسیت خود را اصلاح کند دیگر نیازی به دخالت والدین خود در این پرونده ندارد.

«آنچه افراد ترنس در این دنیا با آن مواجه هستند، کاملاً ناعادلانه و اشتباه است. این خشونت وجود دارد که به طور روزانه در زندگی آن‌ها اتفاق می‌افتد. من فکر می‌کنم که همه ما باید از افراد ترنس حمایت کنیم، بدانیم که آن‌ها سزاوار حمایت و دوست داشتن و محافظت و... هستند.»
گاگا به طور مداوم از پلتفرم خود برای حمایت از افراد ترنس استفاده کرده است. در سال ۲۰۱۱، او به طور معروف از خاموش کردن شایعات مبنی بر ترنس بودن خود امتناع کرد و بعداً توضیح داد که نمی‌خواهد جوانان ترنس نسبت به هویت جنسی خود احساس شرم کنند. ‌ گاگا همچنین هنگام ساخت Free Woman، سرود بسیار دست کم گرفته شده او از Chromatica 2020، از جامعه ترنس الهام گرفت. صادقانه بگویم، این لیست ادامه دارد و به همین دلیل است که او همیشه *مادر* خواهد بود.⁠