به نظر می‌رسد هیچ‌کس در دولت ترامپ نمی‌تواند توضیح دهد که چرا می‌خواهد یک ممنوعیت نظامی برای افراد ترنس اجرا کند. یا اینکه در حال حاضر چند مرد و زن ترنس در نیروهای مسلح ایالات متحده خدمت می‌کنند. پرونده‌های دادگاهی که توسط وکلای نماینده دولت در ۱ مارس ارائه شد، در پرونده‌ای که فرمان اجرایی دونالد ترامپ را با هدف حذف افراد ترنس از ارتش، نیروی دریایی و نیروی هوایی ایالات متحده به چالش می‌کشد، نشان می‌دهد که آن‌ها راهی برای شمارش تعداد افسران ترنس وجود ندارند زیرا وزارت دفاع اعضای خدمات را بر اساس هویت جنسیتی آن‌ها ردیابی نمی کند. این بخشی از پرونده تالبوت علیه ترامپ است، یک پرونده دادگاهی که توسط قانون GLAAD و مرکز ملی حقوق لزبین‌ها در ژانویه مطرح شد. چندین شاکی «در تمام شاخه‌های ارتش» وجود دارد که بسیاری از آن‌ها «از بالاترین سطوح» از جمله یک سرگرد، یک سروان، یک گروهبان و یک خلبان نیروی دریایی هستند.

افراد ترنس دیگر مجبور نیستند برای اصلاح مارک جنسیت خود در شناسنامه از والدین خود در لهستان شکایت کنند. در روز سه شنبه ۴ مارس، دادگاه عالی لهستان با صدور قطعنامه‌ای اعلام کرد که هر کسی که بخواهد مارک جنسیت خود را اصلاح کند دیگر نیازی به دخالت والدین خود در این پرونده ندارد.

«آنچه افراد ترنس در این دنیا با آن مواجه هستند، کاملاً ناعادلانه و اشتباه است. این خشونت وجود دارد که به طور روزانه در زندگی آن‌ها اتفاق می‌افتد. من فکر می‌کنم که همه ما باید از افراد ترنس حمایت کنیم، بدانیم که آن‌ها سزاوار حمایت و دوست داشتن و محافظت و... هستند.»
گاگا به طور مداوم از پلتفرم خود برای حمایت از افراد ترنس استفاده کرده است. در سال ۲۰۱۱، او به طور معروف از خاموش کردن شایعات مبنی بر ترنس بودن خود امتناع کرد و بعداً توضیح داد که نمی‌خواهد جوانان ترنس نسبت به هویت جنسی خود احساس شرم کنند. ‌ گاگا همچنین هنگام ساخت Free Woman، سرود بسیار دست کم گرفته شده او از Chromatica 2020، از جامعه ترنس الهام گرفت. صادقانه بگویم، این لیست ادامه دارد و به همین دلیل است که او همیشه *مادر* خواهد بود.⁠

در حالی که نگرانی در مورد ورزشکاران ترنس که در شنای زنان یا دو میدانی شرکت می‌کنند ممکن است در ظاهر برای کسانی که با این تحقیق آشنا نیستند منطقی به نظر برسد، این اعتراضات و ممنوعیت‌ها از آن زمان به زنان ترنس که در رشته‌های دارت ، استخر ، قایقرانی و حتی شطرنج زنان رقابت می‌کنند، گسترش یافته است . این رویدادها به قدرت بدنی زیادی (اگر وجود داشته باشد) نیاز ندارند - بلکه عمدتاً به هوش، استراتژی و یا تکنیک متکی هستند.
در واقع، این تصور که زنان سیس به طور طبیعی نسبت به زنان ترنس یا حتی مردان سیس در شطرنج یا استخر «طبیعی پایین‌تر» هستند، کاملاً جنسیت زده به نظر می‌رسد! این شواهد دیگری است که نشان می‌دهد ممنوعیت‌های ورزش‌های ترنس ارتباط چندانی با «محافظت از زنان» در برابر «مزایای مردانه» ندارد، اما در درجه اول در مورد حذف افراد ترنس از حوزه افراد سیس است.

از آنجایی که مطالعات تحقیقاتی به نفع آن‌ها نیست، و از آنجا که هیچ مدرک واقعی مبنی بر "تسلط" یا "تسلط بر" ورزش زنان توسط زنان ترنس وجود ندارد، فعالان ضدترنس که این استدلال را مطرح می‌کنند، کاملاً بر شواهد حکایتی تکیه می‌کنند - این تاکتیک به طور گسترده‌ای به عنوان یک اشتباه منطقی شناخته شده است.
به طور خاص، آن‌ها به هر نمونه‌ای اشاره می‌کنند که در آن یک ورزشکار ترنس برنده شده باشد، یا حضور داشته باشد یا حتی صرفاً در یک رویداد شرکت کرده باشد و آن را به عنوان نمونه یا منادی نابودی ورزش زنان ذکر کنند. اما آن‌ها در اینجا متوقف نمی‌شوند. بسیاری از اوقات، آن‌ها عکس‌های زنان سیس را به اشتراک می‌گذارند که اتفاقاً بزرگتر یا مردانه‌تر از رقبای خود هستند و به دروغ ادعا می‌کنند که ورزشکار مورد نظر «ترنسجندر » یا «واقعاً یک مرد» است. که ما را به . . .

احتمالاً منظور شما ایمان خلیف، بوکسور الجزایری است که در بازی‌های المپیک تابستانی 2024 به مدال طلا دست یافت. علی‌رغم ادعاهای جی‌کی رولینگ، ایلان ماسک و کارشناسان محافظه‌کار مبنی بر اینکه او یک «مرد» ویا «ترنسجندر » بود، خلیف زن سیسجندر است و زن بزرگ شد. پس نه ترنس. این مقاله نمای کلی خوبی از آنچه اتفاق افتاده ارائه می‌دهد و اگر ادعا می‌کنید که او "در تست جنسیت مردود شده است"، باید در مورد سازمان مشکوک روسیه که این شایعات را آغاز کرده است بخوانید. من همچنین در مقاله اخیرم درباره این حادثه بحث می کنم چرا "تحقیق" اتفاق می‌افتد؟

احتمالاً به لیا توماس اشاره می‌کنید که در سال 2022 پس از پیروزی در مسابقه آزاد NCAA 500 مورد انتقاد قرار گرفت (در واقع، تغییر سیاست جهانی ورزش‌های آبی که در بالا ذکر شد احتمالاً پاسخی مستقیم به پیروزی او در این مسابقه باشد). این مقاله بسیاری از اطلاعات نادرست در مورد وضعیت او را از بین می‌برد، از جمله این واقعیت که زمان شنای او مطابق با سایر شناگران زن سیسجندر بود و به طور قابل توجهی کندتر از زمان‌هایی که او قبل از ترنزیشن در مسابقات مردان مسابقه داد. به عبارت دیگر، او مزایایی را که قبلاً پس از ترنزیشن هورمونی داشت، از دست داد.(لیا نفر پنجم شد و به چهار زن سیسجندر باخت)
اگر فکر می‌کنید، "نه، من به آن زن ترنس دیگر اشاره می‌کنم، همان کسی که بر شنای زنان مسلط است!" خب، این کیتی لدکی است که در واقع یک زن سیس است. در پی خشم عمومی نسبت به لیا توماس، اتهامات دروغین مبنی بر اینکه لدکی نیز ترنس است (مشابه ایمان خلیف) منتشر شد.

قبل از اینکه او یک درگ کینگ پیشگام، محرک قیام استون‌وال و قهرمان سرسخت حقوق lgbt+ شود، استورمه دلاوری در جهانی به دنیا آمد که از ایجاد فضا برای او خودداری کرد. او که در سال ۱۹۲۰ در نیواورلئان از مادری سیاه‌پوست و پدری سفیدپوست به دنیا آمد، به دلیل جدایی‌پذیری از صدور گواهی تولد محروم شد. نشانه‌ای اولیه مبنی بر اینکه او باید در تمام زندگی‌اش برای به رسمیت شناخته شدن بجنگد. به عنوان یک کودک میکس در جیم کرو جنوبی، استورمه در همه جا یک خارجی بود. یک حمله وحشیانه او را از پایش از حصار آویزان کردند و باعث آسیب دیدگی شد که او را تا آخر عمر لنگید.

نمادی از عدم انطباق جنسیتی مدت‌ها قبل از اینکه دنیا زبانی برای جندرفلویدیتی داشته باشد، استورمه در حال زندگی آن بود. او به‌عنوان تنها درگ کینگ در جواهر باکس، اولین نمایش درگ نژادی آمریکای شمالی، چشم‌اندازی از سرپیچی و ظرافت داشت. او با پوشیدن کت و شلوارهای تیز دوخت، استانداردهای جاز را با یک باریتون روان و قدرتمند خواند. اجراهای استورمه فقط سرگرمی نبودند، بلکه یک بیانیه بودند. او در دنیایی که اغلب سعی می‌کرد آن‌ها را پاک کند، فضا را برای افرادی مثل خودش باز می‌کرد. در حالی که نمایش غالباً درگ کویین بود، عمل استورمه جا را برای نسل‌های بعدی درگ کینگ‌ها باز کرد. بسیاری از نوازندگان مدرن، از جمله درگ کینگ موری هیل، استورمه را به عنوان یک پیشگام معرفی کرده‌اند.

"این یک شورش بود، یک قیام بود، این یک نافرمانی از حقوق مدنی بود، این فقط یک شورش لعنتی نبود" -استورمه

هیچ کس نمی‌تواند به طور قطع بگوید چه کسی اولین آجر را پرت کرد، اما بسیاری معتقدند که آن استورمه بود. آنچه ما می‌دانیم این است که در شب ۲۸ ژوئن ۱۹۶۹، زمانی که پلیس به مسافرخانه استون‌وال یورش برد، به مشتریان وحشیانه حمله کرد و هرکسی را که با هنجارهای جنسیتی مطابقت نداشت دستگیر کرد.
استورمه در میان آن‌ها بود. شاهدان می‌گویند که او با ضرب و شتم ماموران در مقابل دستگیری به شدت مبارزه کرد. خون آلود و مهار شده رو به جمعیت کرد و فریاد زد:

"بچه‌ها چرا کاری نمی کنید؟"

آن لحظه به یک جرقه تبدیل شد. جمعیت فوران کرد و مقاومت شروع شد. سرپیچی استورمه فقط مربوط به آن شب نبود، بلکه در مورد یک عمر مبارزه بود، یک نقطه شکست پس از سال‌ها آزار و اذیت پلیس و خشونت علیه افراد LGBT+، به ویژه افراد ترنس سیاهپوست و رنگین پوست و افراد ناسازگار با جنسیت.

"او به معنای واقعی کلمه مانند یک ابرقهرمان در خیابان‌های مرکز شهر منهتن راه می‌رفت." -لیزا کانیستراچی، دوست و صاحب هنریتا هادسون

استورمه پس از استون‌وال از مبارزه دست نکشید.
از دهه ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۰، او با داشتن مجوز اسلحه دولتی در خیابان‌های دهکده گشت می‌زد و اطمینان می‌داد که "baby girls" جامعه لزبین در امان هستند. او تا اوایل دهه ۸۰ در بار لزبین آیکانیک Cubby Hole به کار خود ادامه داد. او به عنوان یک درنده، اکتیویست و محافظ، خشن و نترس بود.

فعالان ضدترنس اغلب عکس‌هایی از یک پسر نوجوان در حال کشتی گرفتن با دختران نوجوان به‌عنوان نمونه‌ای فرضی از «تسلط» یا «تخریب» ورزش زنان توسط افراد ترنس به اشتراک می‌گذارند. اما در این مورد او واقعا پسر است! به طور خاص، یک پسر ترنس (یعنی در بدو تولد زن تعیین شده) به نام مک بگز. او می‌خواست با پسران دیگر کشتی بگیرد، اما لیگ کشتی تگزاس هویت جنسیتی او را تایید نمی‌کرد، بنابراین تنها راهی که او می‌توانست این بود که در رده زنان شرکت کند، می‌توانید درباره داستان او بیشتر بخوانید .
اگر اصرار دارید که زنان ترنس «واقعاً مرد» هستند و بنابراین باید مجبور شوند با مردان رقابت کنند، پس این بدان معناست که مردان ترنس «زن» هستند و بدون توجه به سطح آندروژن و ظاهر مردانه‌شان باید با زنان رقابت کنند. سال‌هاست که افراد ترنس‌ سعی کرده‌اند این مشکل را گوشزد کنند، اما فایده‌ای نداشته است، زیرا به نظر می‌رسد که فعالان ضدترنس قادر به درک این موضوع نیستند یا تمایلی به درک آن ندارند.
در واقع، مهم نیست که ورزشکار مورد نظر چه کسی باشد. چه یک زن متشکل با جنسیت نامطلوب برای آنان، یک مرد ترنس یا یک زن ترنس واقعی،آن‌ها همیشه دقیقاً به همان روش پاسخ می‌دهند، و می‌گویند: «این یک مرد است! ببینید این افراد ترنس‌ ورزش زنان را نابود می‌کنند!»

مردان ترنس متعددی وجود داشته‌اند: کریس موزیر، شویلر بیلار و بسیاری دیگر که از نظر هورمونی تغییر کرده‌اند و با موفقیت در رده مردان رقابت کرده‌اند. تمایل دارند در این بحث‌ها نامرئی شوند زیرا وجود آن‌ها این فرضیه فعالان ضدترنس را تضعیف می‌کند که افرادی که "مونث به دنیا آمده‌اند" قادر به رقابت منصفانه با افرادی که "مذکر متولد شده" هستند تحت هیچ شرایطی نیستند.
همچنین ورزشکاران نان‌باینری مانند کوین و نیکی هیلتز (هر دو در المپیک 2024 شرکت کردند) وجود داشته‌اند که اجازه دارند در رده‌های زنان شرکت کنند زیرا آندروژن‌های اگزوژن مصرف نمی‌کنند. برخی از افراد ترنس‌مسک تستوسترون با دوز پایین مصرف می‌کنند، یعنی تقریباً در سطحی که یک مرد معمولی تجربه می‌کند، اما به اندازه‌ای است که اثرات مثبتی از منظر هویت جنسی داشته باشد. مقررات فعلی اغلب چنین ورزشکارانی را در هاله‌ای از ابهام قرار می‌دهد، جایی که آن‌ها نمی‌توانند به طور واقع بینانه در رده‌های مردان شرکت کنند، اما به دلیل هورمون درمانی گفته شده از رقابت در رده‌های زنان محروم می‌شوند.