اگه باشم و متوجه نشی چی.؟!

اونقدري ك مامانم منُ ايگنور ميكنه گاهي شك ميكنم ك آيا من انسانم؟ آيا من حق زندگي دارم؟

يا مرا با خود ببر آنجا ك هستي.
يا بيا.

ي بار داييِ من منُ ديد نگفت الهه دايي جان بيا دست و پاي منو بمال، ب جرمِ انجام ندادنِ رسالتش از بارگاه الهي انداختنش بيرون.

هرچه تبر زديد مرا زخم نشد جوانه شد

اصن همين صداي جيغي ك من بيسچاري درون سرم ميشنوم باعث ميشه انقد عصبي باشم.

ميگفت دل شكوندني ك پشتش ي دليل منطقي باشه ك گناه نداره.

چتري چيزِ جذابيه.
فقط تا اونجاش ك موهات مثل من كچل نباشه.

ترک خورد ولي نزاشتم بشكنه💜

كلاغها موجودات عجيبيَن.
ميگين چرا؟ الآن بهتون ميگم.
مثلا اونها وقتي از ي كلاغي بدشون مياد اصلا سمتش نميرن. نميشينن پيش بقيه كلاغا بگن اره ما از كلاغ شماره ٢٤٧ بدمون مياد و تو مهمونياشونم حتي اگه كلاغ ٢٤٧ رو ببينن و مجبور شن بهش سلام كنن چون ك ازش كوچيك ترن و اصولا كوچيكترا بايد زودتر سلام كنن برميگردن بهش ميگن: سلام كلاغ شماره ٢٤٧. و وقتي بغلش ميكنن آروم طوري ك كلاغاي اطراف نشنون در گوشش ميگن: اما ميدونستي از ديدنت اصلا خوشحال نيستم؟ چون ازت خوشم نمياد.
اونوقت ما آدما وقتي از يكي بدمون مياد ميريم ب همه ميگيم الا خودِ اون فرد. ادعامونم ميشه ك قطعا فرهنگمون از كلاغا بيشتره. اونا سرشون رو از زندگيِ كلاغ شماره ٢٤٧ ميكشن بيرون و ما سرمون رو تا گردن ميكنيم تو زندگي اون فرد.
بياين آدم نباشيم.
بياين كلاغ باشيم.

ولی من به دیدن سایه‌تم راضی شدم دیگه.

ب ماهِ من بگين ك لابلا ستاره ها نره🌙!

سنگ دلیه نخام بهت بگم بمون❤️

یه روزی میاد که یادت نیاد تولدِ من چقدر پاییزه.

كراشِ بچگيام به همه گف خدافز، ب من گف شبت بخير===)

كاش ميشد قلبم رو در بيارم ب تك تكتون نشون بدم بگم نگا كن، اينُ ميبيني؟ كار توعه. اين زخمُ ميبيني؟ تو زدي. اين يكي از تو يادگاره.

من همونيم ك اشكاش رو پاك ميكرد قهقهه ميزد ميگف لنتي انقد خنديدم اشكم در اومد.

خدايا امشب ميخوام بغلم كني تا صبح غيبت بنده هاتُ كنم برات.

این اعِتماد به نَفست که فِک میکنی مخاطب حرفای منی،چند؟

شما خودتونُ نكُشين كول بنظر بياين. كول بنظر مياين.