زنی که پشت پرده نیست
از پنجره نگاه میکند
به مردی که در کوچه نیست.

تهِ شخصیت که حقیر باشه کم کم مشخص میشه دوست عزیز.

جلوی آینه، سرم رو میدم بالا و گردنم رو نگاه می‌کنم که ببینم دلتنگیت از بیرون هم معلومه یا نه.

بعضی وقتا که حقیقت رو میدونین اجازه بدین بهتون دروغ بگن تا از قوه تخیلشون لذت ببرین.

پیوست یه سری آهنگا هم باید یه پنجره باشه تو طبقه بیستم یه برج.

دیدنی‌ها کم نبودن. من و تو نخواستیم ببینیم.

خوبه یه وقتایی هندفریتونو از استدلال در بیارین به قلب آدما وصل کنید.

جدیداً عجیب نوشتن تو وبلاگ رو ترجیح میدم.

کاش در قالب شوخی، آت و آشغالای مغزتون رو نپاچین رو دیوار.

من میدانستم که باید برای خودم بنویسم.
نیاز داشتم که خوب فکر کنم و تصمیم بگیرم.
میدانستم که باید تغییر کنم تا بتوانم راحت‌تر لبخند بزنم، سریع‌تر فراموش کنم و نادیده بگیرم.
من باید رها کردن را به دستانم می‌آموختم.

[ مُنسجم ]

هوشمندانه واکنش نشون بده.
حتی به رفتارای غیرهوشمندانه.

اینا بچه بازیه اسمش غرور نیست جیگر.

بشین یه لیست بنویس از آدمای دورت، اونایی که اضافه‌کاری دارن رو خط بزن.

وقتایی که با آدما حرف میزنم احساس میکنم کلماتم در خطرن.

‏پس چرا دائماً يكسانه حال دوران؟؟




بُزمجه
Natali @Kafiha

بله. درست حدس زدید.
من به شما زل زده بودم.

غمناکه که مغزم دیگه برای آهنگای راک نمیکشه.

فک کن فقط ۹۰ دقیقه زنده‌ای و با اون که دوسش داری ۱۰۰ دقیقه فاصله داری.