منو می‌بینی اینجا؟
من حتی به اشتباهاتمم افتخار می‌کنم. پس الکی واسه خودت فکر نکن می‌تونی بیای پیشِ خودم تخریبم کنی.

باید بتونین همچین ذهنیتی رو برای خودتون بسازین. اینجوری کمتر درگیر حرفا و نظرای مردم می‌کنین خودتونو.

یه تصمیم محکم، و بعدش تویی که داره واسه بدست آوردن خواسته‌هاش می‌دوئه.

[ شعله‌ورم قدرِ یه خورشید ]

برای رسیدن به رویاهات باید تلاش کنی. اینجوری نیست که خیلی اکسیدنتال بهش برسی. باید یه مدت کم بخوابی، کم بخوری، کم استراحت کنی. باید هزینه کنی برای رسیدن بهش. این هزینه کردنه می‌تونه ساختن یه شخصیت جدید و مقاوم برای خودت باشه. بخاطر همینه که قبل از اینکه بخوای یه چیزی رو برای خودت تبدیل به هدف/ رویا/ آرزو کنی باید خودت رو برای اون شرایط سخت بسازی. آدمی که تمرکزش رو از روی هدف بر نداره. آدمی که بتونه موانع رو از سر راهش برداره. و برای انرژی اکتیواسیونت هم می‌تونی یه ایمجینیشن قوی از اون هدف توی ذهنت بسازی که هر بار با یادآوریش از چشمات قلب و ستاره بریزه و پاشی بری دنبال رویاهات.

یادته گفتی بده یه فرصت دیگه؟

تعاملات اجتماعیم شده همون قضیه‌ی مار و پونه.

نه تو به روی خودت می‌آری که می‌دونی، نه من به روی خودم می‌آرم که گفتم.

Oh you think i care? Cause i don't.

قبل از اینکه بخواید خودتون رو درگیر آدم‌ها و ماجراهای اطرافتون کنید، یه دور از خودتون بپرسید که چرا باید به این داستان اجازه ورود به ذهن و زندگیتون رو بدین؟ واقعا برای پرداختن به این موضوع وقت و فضای ذهنی دارید؟ اگر واردش بشین قراره خروجیش براتون چی باشه؟

یه دور که این سوالا رو از خودتون بپرسین، کمتر خودتونو درگیر حوادث زرد اطرافتون می‌کنید.

[ مطابق میل آدم‌ها زندگی نکردن ]

ولی طول می‌کشه تا بفهمی اون بوی تعفنی که دائماً اطرافت حس می‌کنی، از خودته.

بچه‌ها جونم یه سایت کتاب فروشی هست اسمش «باناشر»ـه. اینجوریه که برای هر انتشاراتی از ۱۰-۲۵ درصد تخفیف همه روزه داره و پیکش هم اگر بالای ۸۰ هزار تومن خرید کنید، رایگانه. (که با وضع الآن دو تا کتاب راحت می‌شه بیشتر از ۸۰ هزار تومن.)
کتاب‌هاتون رو هم طی دو الی پنج روز سالم و کادو شده بهتون تحویل می‌دن.
اگر نتونستید برید نمایشگاه کتاب یا غرفه مورد نظرتون، می‌تونین از اینجا سفارش بدین. من خودم سه تا کتابمو سفارش دادم و الآن برام آوردن^--^
اینم آدرسش: http://www.banasher.com

شده نزدیک که هجران تو ما را بکشد.

دروغ می‌گه.

جانم!

سخنی نیست جز این که اگر اکنون بودی شرایط آسان‌تر بود. می‌توانستم راحت‌تر نفس بکشم و قوانین خودم را اجرا کنم. اگر هنوز هم دوست‌ داشتنت حس غالب من بود، می‌توانستم با ریتم زیباتری راه بروم و بیشتر لبخند بزنم.

حالا نه خودت هستی و نه دوست داشتنت اما می‌خواهم بگویم که بله؛ من دارم نفس می‌کشم. من زنده‌ام و بدون تو و دوست داشتنت هم می‌توانم تمام این کارها را انجام دهم. من رشد کرده و قوی شده‌ام. به سختگیری عادت کرده‌ام و یاد گرفتم بدون پشتوانه‌ به راه خودم محکم ادامه دهم. تنها روی قدم‌های خودم حساب کنم و اگر زمین خوردم منتظر دستی نمانم. تنها بلند شوم و محکم‌تر و ضد ضربه‌تر ادامه دهم.
گاهی فکر می‌کنم اگر رفتنت نبود، هیچ‌گاه کسی که الآن هستم نمی‌شدم. در همان دختر وابسته می‌ماندم و جلوی رشدش را می‌گرفتم و هدفش را به صرفاً «دوست داشته شدن» محدود می‌کردم. اما اکنون این گونه نیست. اهداف بزرگ‌تری را برای خودم تعریف می‌کنم. راه طولانی‌تری را انتخاب می‌کنم و با دستانی که به رها کردن عادت دارند آن راه را می‌پیمایم. گویی درِ قلبم را بستم و از خطرات احتمالی جلوگیری کردم.

برعکس چیزی که او می‌گفت، می‌خواهم به تو بگویم که زمان همه‌چیز را عوض کرده و آن حجم خالی و سردی که یک روز به دلیل بی‌برگی ترکش کردی، اکنون چمن‌زاری سبز و پر از پرنده شده‌ است.
جانم؛ رفتنت بود که مرا ساخت و ضد ضربه و نفوذناپذیرم کرد. آه که حال نیستی تا ببینی‌ام!

ملکه‌ی سابق فرمانروایی‌ات - الهه.

خبر از عیش ندارد که ندارد یاری/ دل نخوانند که صیدش نکند دلداری.

به من گفت که باید قوی باشم.
و با رفتنش مرا تضعیف کرد.

اگه تا بهشت چند قدم مونده باشه
صدات از جهنم بیاد
بر می‌گردم.

وقتی بغلمون می‌کنید، نفس کشیدنِ بعدش رو هم یادمون بدین.

بله.
موجودی منزوی و عصبی هستم. غالباً ترجیح می‌دهم اتاق پر جمعیت را ترک کنم و رو به دیوار بنشینم. ممکن است به اطرافیانم لبخند بزنم، اما کوچک‌ترین دلیلی برای این کارم پیدا نمی‌کنم.

انسانها آنقدر موجودات درخشانی نیستند که بخاطرشان خودم را در دردسر بیندازم.

«آرزو کن اگه شاده دیگه هیچ‌وقت برنگرده.»