اگر انجام دادن اون کار تاثیری در آینده خودم داشته باشه ، قطعا انجامش میدم حالا طرف میخواد ناراخت بشه مشکل من نیست اما اگر اون کار قراره زندگی اونو تحت تاثیر قرار بده و تاثیری در زندگی من نداره ، به من ربطی نداره و انجامش نمیدم
میدونی تو اینجور تصمیم ها خودمو محور قرار میدم که انجام اون‌ کار چه تاثیری رو آیندم داره!

بیشتر در مورد به یه خودخواهی کوچیک رسیدنه
خودخواهی اینکه تصمیمتو بگیری و انجامش بده
بعد یه مدت بقیه هم اینو میپذیرن ازت و از اونجا به بعدش خیلی راحت تر میشه
اولش همه خودخواهی میبیننش ولی بعد یه مدت میره جز خصوصیات خوبتو همه میگن رک و صادق بهش
کلا همه چی نسبیه اگه قرار باشه بخاطر هر کسی یه تصمیم اشتباه بگیری تو پنجاه سالگی همه اینا میشن کابوسات

اگر کار منطقی و عقلانی رو انجام ندم
شاید انجام ندادنش زندگی آدمای بیشتری رو تحت تاثیر قرار بده
و اون شخصی که به من نزدیک هست یا متوجه کاری که کردم‌ میشه، یا اگر نشه شروع میکنه به دور‌ شدن از من
که این دور شدنِ هرچقدر تلخ، هم واسه من خوبه هم واسه اون.

الهه
من خودم انجامش میدم ینی میخاااام ک بدم ((درحالیکه انقدر حرف گوش کن شدم و توامایی تغییر خیلیی دیفالت هارو ندارم و ترجیح میدم جنگ روانی نداشته باشم )))
اما با وجود نظر من
میدونم گاهی به خاطر پدر و مادر اگه بگذری از خیلی چیزا ، خیلییی چیزای گنده تر و خفن تری پیدا میشن و ...

سعی میکنم انجامش بدم..
اون شخص هم اگه منو دوست داشته باشه سعی میکنه درکم کنه..ولی اگه درکم نکرد میفهمم که دوسم نداشته و بیشتر به درستی تصمیم پی میبرم

یه روزی متوجه میشه
تا اون روز حتی شاید از من متنفر شه

بیش‌تر به این فکر می‌کنم که دلیل این حس بدی که داره چیه. منظورم اینه که به چی بر می‌گرده. به ترسی که در مورد موقعیت مشابه با موقعیت من داشته؟ به نگرانی ای که در مورد قضیه داره؟ به خودخواهی برمی‌گرده؟ با تصمیم من چیزی در موردش تغییر می‌کنه که فکر می‌کنه نمی‌تونه تحملش کنه؟ وقتی بدونم با چی طرفم راحت تر می‌تونم برخورد داشته باشم. می‌دونی، شاید تصمیم من درست تر از احساس اون باشه. و شاید لازمه کار درست رو به قیمت ناراحتی بقیه هم انجام داد.

بستگی داره اون یکی از عزیزان کی باشه
اگر پدر و مادرم باشن نه انجامش نمیدم
دلم نمیخواد ناراحتشون کنم

ولی میدونی الان دارم فک میکنم که یه چیزی رو هم باید در نظر بگیری
که کار “درست” (نه اینکه یکدونه کار درست وجود داشته باشه ها،صرفا به این معنی که چیزی که برای تو توی این زمان مطلوبه) برات چیه
چون همیشه کار درست اون “تصمیم منطقی و عقلانی‌ای که توش بیشتر خودت رو در نظر گرفتی” نیست
گاها مراقب آدمای دورت بودن کار درسته واست

و بنظرم کلش همینه،که اگر اون کار عقلانیت رو بیخیال شدی،توی سرت اینطوری نباشه که “یه چیزی میخواستم،بخاطر فلانی انجامش ندادم”
اینطوری باشه که “خواستم که بخاطر فلانی یه تغییراتی بدم توی تصمیمم”

میدونی،میخوام بگم فاعل داستان تویی،و “انجام ندادن” هم فعل محسوب میشه
و هرکار میکنی مطمعن شو که میدونی تصمیمت مال خودته

بچه‌ها :)) تا حالا :)) کسی به ذهنش رسیده بود نانی رو :)))))) توی کاپوچینو حل کنه :)))))))) و برای این ترکیب بهشتی بمیره؟ :)))))))))))

یه کاپوچینوی غلیظ :))))) با شیرینی تراز :)))) و مزه‌ی کارامل و شکلات :))))))

یه خواب آروم میاد؛ نه؟

"بلاتکلیف" و "سردرگم" واژه‌های ناتوانی‌ان
تو بیان حال این روزا.

خدا می‌بخشتت.سوال اینه که آیا تو می‌تونی خودتو ببخشی یا نه؟

اون سردردی که باهاش از خواب بلند میشی، مرگه.

+ می‌خوای بری کافه؟
- آره
+ تنها؟
- تا حالا ندیدی کسی تنهایی بره کافه؟
+ نه. :)

سر تا پا مشکی پوشیدن >>>>>

- درد اون چیزیه که اولش آزارت میده اما بعد بهت کمک میکنه رو پاهای خودت وایسی.

سنگ بود جلوم روش ریلو ساختم.

حال و روزم به روایت تصویر