✍️سامورایی، سامورای (به ژاپنی: 侍) نجیب‌زادگان نظامی و افسر کاست در قرون وسطی و عصر جدید نخستین ژاپن بودند. در ژاپن، به آنان معمولاً بوشی (به ژاپنی: 武士) یا بوکه (به ژاپنی: 武家) گفته می‌شود. در اواخر قرن دوازدهم، اصطلاح سامورایی به‌طور مترادف بوشی به کار می‌رفت و در ارتباط با جنگاوران رده‌های میانی و عالی استفاده می‌شد. سامورایی‌ها معمولاً به یک طایفه یا ارباب مشخص وابسته بودند. این افراد پیرو مجموعه ضوابطی بودند که بعدها بوشیدو نامیده شد. گرچه تعداد سامورایی‌ها کمتر از ۱۰٪ جمعیت ژاپن بود، اما آموزه‌های آنان را همچنان می‌توان هم در زندگی روزمرهٔ مردم ژاپن و هم در هنرهای رزمی ژاپنی امروز مشاهده کرد.
@Ram_fum

👇👇🚫👇👇ادامه....

🧙طریقت سامورایی مرگ است – آن‌جا که میان مردن و زنده‌ماندن دودل باشی، بی‌درنگ مرگ را برگزین!
🗣حرف زدن برای آن نیست که وجود خویش را به دیگران نشان دهیم. مردم وجود تو را در نحوهٔ برخورد تو با مسائل روزمره خواهند شناخت.
🧠مردم باهوش به میل خود هر چیزی را که بخواهند درست یا غلط جلوه می‌دهند و سعی می‌کنند زیرکانه، با دلیل و برهان به هر چیزی که می‌خواهند برسند. آسیب عقل همین است. اگر حقیقت را فراموش کنی هیچ کار تو تاثیر نخواهد داشت.
👤امروزه مردانی که بتوان الگوی خود قرار داد وجود ندارند. از این رو بهتر است انسان برای خویش الگویی در ذهن بسازد و از او بیاموزد. برای این کار، انسان باید به اطرافیان خود بنگرد و از هر شخص بهترین صفت او را برگزیند. به عنوان مثال، از یک نفر ادب او، از دیگری شجاعتش، از فردی دیگر شیوهٔ مناسب سخن گفتن، و از فردی دیگر ثبات نظر او را برگزیند. بدین سان آن الگو در اندیشه‌اش ساخته خواهد شد.
♦️مردی که یک بار اشتباهی مرتکب می‌شود به خاطر پشیمانی خویش صبورتر و کارامدتر از پیش خواهد بود. مردی که هیچ‌گاه اشتباهی مرتکب نشده باشد شایستهٔ اعتماد نیست.
🧚‍♂آراسته بودن شیوهٔ زندگی سامورایی است.
✨در یاران شوربرانگیز! – سامورایی راستین هرگز نباید که پژمرده دل و افسرده جان بنماید.
💫هر کس لحظهٔ حال را از کف دهد چنان به جستجوی آن خواهد گشت که گویی لحظهٔ حال در جای دیگری است.
♦️انسان نباید در جبران و اصلاح اشتباه خود تردید به خرج دهد. اگر انسان بی هیچ تأخیری اشتباه خود را اصلاح کند، اشتباهش خیلی زود از یادها می‌رود. اما وقتی سعی کند اشتباه خود را بپوشاند، اشتباهش خیلی دردناک‌تر و ناپسندیده‌تر به نظر خواهد رسید. هیچ‌کس کامل نیست.
♦️افراد حسابگر فرومایه‌اند. چرا که سنجش مادی مسائل و حسابگری با سود و زیان سروکار دارد و فکر سود و زیان هیچ‌گاه تمامی ندارد. حسابگر مرگ را زیان و زندگی را سود می‌شمارد. از این رو چنین انسانی دوست ندارد بمیرد و چنین است که فرومایه می‌شود.
♦️انسان باید در میان هفت نفس تصمیم بگیرد. درنگ بسیار در تصمیم‌گیری ارادهٔ تو را تباه می‌سازد. سامورایی کسی است که کارها را سریع انجام می‌دهد. ذهنی آشفته که این دست آن دست می‌کند هرگز نمی‌تواند به تصمیمی قاطع و روشن برسد.
🕯درستکاری برتر از عقل است.
در کار، جان و دل بگذار.
فروتنان محبوبند.
زبان را نگاه‌دار.
زیردستان را آفرین کن.
سخن‌پذیر باش.
مرد تک‌فن به کار نیاید.
پیش از سخن گفتن، شنونده را بیازمای.
هیچ کار را کوچک مگیر.
در کارهای بزرگ از چیزهای کوچک بگذر

☘☘☘☘

📚منبع:لیوینگستون، جون (۱۳۷۶). احمد بیرشک، ویراستار. شناخت ژاپن: امپراطوری ژاپن از ۱۸۰۰ تا ۱۹۴۵ (جلد ۱). تهران: انتشارات خوارزمی.
حسنی، عطاءالله (۱۳۸۱). «تاریخ ژاپن و انقلاب میجی». ماهنامه کتاب ماه تاریخ و جغرافیا. تهران (۵۷)
🆔@Ram_fum

@Theology_faculty
@SSAFUM

#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی

👇👇توضیحات در پایین👇👇
🆔 @Ram_fum

#ادیان_گردی✈️
سنت پخت حلیم نذری درشب وتوزیع
آن در صبح روز ٢٨ماه صفر در بسیاری
از نقاط ایران جاری وساری است.
تهیه مواد اولیه و چیدن مقدمات پخت
حلیم طی سالیان طولانی تبدیل به
مناسکی شور انگیز شده که شرکت در
آن برای علاقمندان به آئین‌های فولکلور
از جذابیت خاصی برخوردار است و
به دلیل ارتباط مستقیم این سنت با
مناسبتی مذهبی، می‌توان آنرا نمونه
خوبی برای سفر ادیان گردانه به شمار
آورد (صدالبته بعداز اتمام دوران پاندمی).
در فیلم بالالحظاتی از آیین گندم کوبی
را شاهدیم که در شهرستان شبانکاره از
توابع استان بوشهر برگزار می‌شود.
آگاهیم که وقتی برای انجام عملی،
فعل ویژه ای در زبان وادبیات ساخته
و پرداخته می‌شود، به معنای اهمیت آن
عمل است. بعد از کوبیدن گندم، آن را
در دیگ های بزرگ می پزند وبسیارمهم
است که در تمام طول پخت، آن راهم
بزنند تا اصطلاحا ته نگیرد. در بوشهر به
این عمل «لت زدن» گفته می‌شود وخود
بخش هیجان انگیزی از ماجرای تهیه
حلیم است که از شب تا صبح به طول
می انجامد وافراد به نوبت به نیت رفع
حوائج و برآورده شدن دعاهای خود و
عزیزانشان به این کار می پردازند.

♦️توضیح:فیلم متعلق به سال١٣٩۵
میباشد.

📝💢ارسالی از مخاطبین:(خانم طیبه مالکی)

🆔@Ram_fum

@Theology_faculty
@SSAFUM
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی

💢توبه‌ كار به‌ منزله‌ كسى‌ است‌ كه‌ گناهى‌ نكرده‌ است‌.
(بحار الانوار ، ج‌ 6 ، ص‌ 21)

#شهادت_امام_رضا_تسلیت_باد
🆔 @Ram_fum

#زبان_فرشتگان

✍🏻 دانشمندان آمریکایی و انگلیسی روی نوشته های مرموزی که تاکنون کسی قادر به خواندن آن نبوده است، پژوهش های بسیاری انجام داده اند؛ اما تاکنون نتوانسته اند حتی یک کلمه از آن را بخوانند.
✍🏻 بنا بر این گزارش، برخی می گویند این نوشته ها به بیگانگان فضایی ( Aliens ) تعلق دارد. برخی آن را طلسمات و دست نوشته های یک جادوگر می دانند و دسته ی سوم فرضیه سودجویی را مطرح می کنند و بر این باورند که ووینیچ فاقد معنا هستند و چرندیات و مهملاتی است که سودجویان آنها را بافته اند.

🔺گزارش تکمیلی:
🖥 https://b2n.ir/x54329

🆔 @Ram_fum

@Theology_faculty
@SSAFUM
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی

#هنرمندان_ادیانی
#منجی_آخرالزمان

🔺 سید حمید دلاور
⬅️ ورودی سال 83 _ ادیان و عرفان تطبیقی دانشگاه فردوسی

ای یوسف گمگشته دلهای پریشان، کجایی
ای نور درخشان جهان تاب دل ما، کجایی

ای کوکب زیبای سحرهای شب ناز، کجایی
ای مالک شب های دل تار غریبم، کجایی

تا این دل بیمار به زندان تنم را برهانی
کی جمعه موعود رسد تا دل ما را برهانی

دانی همه ادیان جهان بی تو امیدی نشناسند؟
زیرا تو همانی که ادیان جهان منجیش نامند

بودیزم تو را مایتریا خواند و هندو آواتارت
زرتشت تو را سوشیانت، مانی عیسای درخشان

نصرانی مسیح نامد و جهود ماشیحت خواند
دین های دگر فوق بشر خارق عادت که ندانم

اسلام تو را مهدی موعود بشر نامد و خواند
آری تو همانی که همه ی مردم دنیا بشناسند

تو رافع ظلم و همه جوری در این عالم خلقت
تو حاکم عدلی و همه صلح، در دنیای شقاوت

بازآ و بیا منتظران را نویدی، ای منجی ادیان
تا صلح، فرا گیر عالم شود و ظلمی ننماند

#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی

🆔 @RAM_fum

@Theology_faculty
@SSAFUM

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام و احترام به خانواده بزرگ و فرهیخته دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد

اکنون پس از یکسال و چند ماه فعالیت مستمر و دلسوزانه اعضای محترم و فرهیخته انجمن های علمی دانشکده الهیات برخود لازم می‌دانم از خانواده فرهیخته و بزرگ دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه فردوسی، دوستان عزیز و اعضای پرتلاش و خوش فکر انجمن علمی و همه دانشجویان و پژوهشگران دانشکده الهیات، به سبب فعالیت های علمی و داوطلبانه، پژوهش ها، تلاش های بی دریغ و دلسوزی ها سپاسگزاری نمایم.

همراهی همیشگی و حمایت های فراوان شما دوستان عزیزم فارغ از قومیت و ملیت و گرایشات سیاسی و ایدئولوژیک باعث افتخار و مباهات انجمن های علمی دانشکده الهیات بود که در این یکسال شاهد آن بودیم که همه اعضای دانشکده به ویژه دانشجویان بین الملل در رویدادهای علمی مختلف، نشست های علمی تخصصی، گردهمایی‌ها و... در یک فضای کاملا منطقی و علمی آزادانه فرصت ارائه نظریات و پژوهش هایشان را داشتند که امروزه ماحصل آن را به عین شاهد هستیم و خواهیم بود.

تمامی فعالیت های اعضای محترم شورای مرکزی انجمن‌ های علمی دانشکده الهیات به برگزاری رویداد های علمی ملی و بین المللی و نشست های علمی تخصصی مختلف و سلسله کارگاه ها و ... محدود نشد و تمام سعی و تلاش مان در این یکسال و چند ماه بر این اصل استوار بود تا بتوانیم رسالت مان را به عنوان یک نهاد علمی دانشجویی با الگو برداری صحیح از دیگر مجموعه های داخلی و خارجی ممتاز به خوبی اجرا کنیم و فرصت آن را داشته باشیم به عنوان هماهنگ کننده اصلی فعالیت های علمی دانشکده ایفای نقش کنیم تا پژوهش های مختلف دانشجویان با عبور از تلاطمات و هیاهوهای سیاسی و اجتماعی با تمرکز مطلوب در مسیر خود حرکت کند.

گزارشات فعالیت های انجمن های مختلف دانشکده به مرور خدمت شما عزیزان ارائه خواهد شد اما نکته اصلی، تلاش تیمی اعضای محترم انجمن در کمیته های اجرایی مختلف بود که توانستیم از این طریق ظرفیت های جدیدی در انجمن های علمی دانشکده ایجاد کنیم (آن هم در شرایط پاندمی جهانی که مسبب ایجاد مشکلات و موانع و محدودیتهای فراوانی بود) که تا سال های سال از همین طریق اعضای جدید انجمن می‌توانند پرقدرت به فعالیت های علمی و داوطلبانه بپردازند.

در عین حال باید اذعان کرد؛ همه اهداف و برنامه های مد نظر طی یکسال اخیر واقع نگردید و خلأ هایی همچنان باقی است؛ اما جای تردیدی نیست که کوشش ها و تلاش ها با تمام توان و ظرفیت بوده و از هیچ اقدامی فروگذار نشده است.

با آرزوی عافیت و به‌روزی
ارادتمند
علی خوش منظر
دبیر شورای هماهنگی انجمن های علمی دانشکده الهیات ۹۹_ ۱۴۰۰

#انجمن‌های_علمی_دانشکده_الهیات
@theology_faculty
@ssafum

✍️حضرتِ «پورياي ولي»، از عرفا و پهلوانانِ نامدارِ ايران‌زمين و پدرِ «محمود قتالي» (كه او نيز از پهلوانان نامدارِ ايران بوده) است. برخي ، «محمود قتالي بن پورياي ولي» را به عنوانِ حضرتِ «پورياي ولي» معرفي كرده‌اند كه بنا بر اسنادِ تاريخي موجود (اوحدی، ۳/۹۴۰؛ واله، ۳۴۷؛ علی حسن‌خان، ۳۸۲؛ هدایت، سفارت‌نامه… ، ۷۸، ۹۰)، امري دور از واقعيت مي‌نمايد. نامِ حضرتِ «پوريا‌ي ولي»، به اختلاف روایات، «پوریار» (جامی، ۵۰۴)، «پوربار» (گازرگاهی، ۱۴۰)، «بوربا» (آذر، ۳۱۹)، «پریار» (هدایت، ریاض… ، ۱۹۷)، «پوریار» (اعتمادالسلطنه، ۲/۶۲۰)، «پکیار» (قداراف، ۱۵۲)و «بوکیار» (پرتو، بیضایی، ۱۱۱-۱۱۲) نیز آمده است.«امير کمال‌الدین حسین گازرگاهی»، مؤلف «مجالس العشاق»، که نزدیک‌ترین تذکره نویس به زمان آن حضرت است، نامِ ايشان را «پریار» یاد کرده‌است. همچنين در دانشنامه‌ي آزادِ اينترنتيِ «ويكي‌پديا»، اين طور آمده كه نویسنده کتابِ «تاریخ ورزش باستانی ایران، زورخانه» عقيده دارد، «پوریا» ترکیبی از دو کلمه «پری» و «یار» است و بر کسانی اطلاق می‌شده که در انجام کارهای شگفت‌انگیز ممتاز بوده‌اند.

✍️سه روايت در مورد زادگاه و محلِ زندگيِ آن بزرگوار وجود دارد كه برخی نویسندگان زادگاه ايشان را اورگنج (از شهرهای خوارزم)، برخی، گنجه و برخی دیگر، بر اساس طوماری قدیمی به جا مانده از دوره صفوی، ايشان را از مردم خویِسلماس دانسته‌اند.

✍️حضرتِ «پوریای ولی» در جوانی کُشتی می‌گرفت و پیشه‌ي «پوستین‌دوزی» و «کلاه‌دوزی» داشت. در زمان جوانی، به شهرهای گوناگونِ «ایران»، «آسیای میانه» و «هندوستان» سفر کرد و همه جا کُشتی گرفت و به پهلوانی نام یافت. درباره دگرگونی روحیِ ايشان روایت‌های فراوان آورده‌اند.

✍️نامِ حضرتِ «پوریای ولی»، در میان ورزشکاران ایران، نمونه‌ای از اخلاق، پایمردی و جوانمردی است و نه تنها در مقام یک پهلوان، بلکه در مقام یک قدیس در میان مردم جایگاهی والا دارد.ده يا دوازده فرمان مشهورِ جوانمردی که از ايشان به یادگار مانده، جزو اصول ورزش باستانی کشور است و این ده يا دوازده فرمان سالها سرلوحه‌ي كارِ پهلوانانِ ايران بوده و هنوز هم سینه به سینه نقل می‌گردد.از جمله‌ي این فرمانها، «احترام به پیش کسوت (کهنه سوار)»، «دروغ نگفتن»، «دشنام ندادن»، «ترک نماز نکردن» و «محبت به مردم» است.

✍️داستان کُشتیِ حضرتِ «پورياي ولي» با یک پهلوانِ هندی كه در ايران يا هند اتفاق افتاده است، در ایران و ازبکستان، سينه به سينه نقل شده و مشهور است که آن بزرگوار قبل از مراسمِ كُشتي، براي خواندنِ نماز، واردِ مسجد شد و از قضا صداي مادرِ آن پهلوانِ هندي را در حال استغاثه و زاری شنيد که از خدا پیروزی فرزندش را طلب می کرد. پوریا برای شاد کردن دل او تصمیم گرفت تا در آن کُشتی، پشت خود را به دست پهلوان هندی به زمین رساند. هر چند، پس از اتمامِ كُشتي، پهلوان «پورياي ولي»، جوان را به منزلِ خود فراخواند و جوان نيز از بيمِ اين‌كه بلايي به سرش نيايد با اعوان و يارانِ خود به منزل ايشان رفت. آن حضرت، جوان را به اتاقي دعوت كرد از او خواست كه تنها وارد اتاق شود. در تنهايي 3 بار با او كشتي گرفت. هر فني كه جوان به كار مي‌برد با بدلِ آن مواجه مي‌شد و در نهايت به شكستِ خود اعتراف كرد و پس از گفتگويي با پهلوانِ نامدارِ ايراني، به واقعيت پي بُرد و مريدِ آن حضرت شد.
🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃

📚گردآورنده و نويسنده:
(محمدعلي حكيم
جمعه – 20 مرداد 1391 خورشيدي
10ـ August ـ 2012 ـ Fr)

🆔@ram_fum

@Theology_faculty
@SSAFUM
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی

🔺 قابل توجه دانشجویان گرامی

💎انجمن علمی ادیان و عرفان تطبیقی دانشکده الهیات برگزار می کند:

#ثبت_نام_بازدید_از_موزه_دانشگاه

🔮 بصورت محدود و با رعایت پروتکل های بهداشتی

با حضور: خانم دکتر زارع حسینی _ استاد محترم گروه ادیان و عرفان تطبیقی دانشکده الهیات

زمان: چهارشنبه _ 28 مهر ماه _ ساعت 12 _14

جهت ثبت نام و کسب اطلاعات بیشتر به آیدی ذیل مراجعه نمایید:

🆔 @khazaeipour

#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی

#شوالیه🦹‍♀
🆔 @ram_fum

👇👇🚫👇👇

#شوالیه

🦹‍♀شوالیه (به فرانسوی: Chevalier، سوارکار)مقام افتخار آمیزی است که رؤسای دولت (همچنین پاپ) یا نماینده آنان ، در پی خدمت به پادشاه ، کلیسا یا کشور به شخصی (به ویژه افراد نظامی) عطا می کنند.

🦹‍♀در آن دوران برخی شوالیه‌ها فرماندهی سواره نظام ارتش را برعهده داشتند و افرادی اسماً شجاع بودند که برای کشورشان افتخار کسب می‌کردند. شوالیه‌ها الزاماً نظامی نبودند. درصد بالایی از شوالیه‌ها ازبین رجال، اشراف، ثروتمندان و مردان مذهبی انتصاب می‌شدند. از سوی دیگر کلیسای کاتولیک (واتیکان) به برخی زائرین سرشناس اروپایی که سفر مشقت بار اروپا به اورشلیم را جهت زیارت کلیسای مقبره مقدس در اورشلیم به جان می‌خریدند، این لقب را اهداء می‌کرد. بر خلاف باور عمومی، شوالیه لقب سلطنتی نیست. یک شوالیه وقتی اشرافی محسوب می‌شود که از بین اشرافیان برخاسته باشد.

🦹‍♀در آثار ادبی، قهرمان قرون وسطا یا شوالیه حق انتخاب دارد و به جستجوی ماجرا می‌رود. او عرصهٔ رویارویی خود با آزمون‌ها را انتخاب می‌کند و هویتش را با این انتخاب شکل می‌دهد. ماجراهای زندگی شوالیهٔ قرون وسطا بسته به عرصه‌ای که برای فعالیت‌هایش برگزیده، تغییر می‌کند. البته شوالیه رخدادهای زندگی‌اش را بر اساس روایت و آرمان‌شهر خود انتخاب می‌کند اما نمی‌توان ماجراهای زندگی او را پیش‌بینی کرد، درست مانند دن‌کیشوت.

🦹‍♀در قرن بیستم دربار بریتانیا با اهدا کردن لقب شوالیه به کسانی که دستاوردها و افتخارات فوق‌العاده برای بریتانیا و جهان کسب می‌کردند اقدام نمود که تا امروز ادامه دارد. دریافت کنندگان این لقب، از خوانندگان مشهور انگلیسی تا کوهنوردان حرفه‌ای، دانشمندان، نویسندگان، ورزشکاران و بازیگران سینما تا «شخصیت‌های سیاسی» متفاوتند. لقب شوالیه دارای درجات مختلفی است و معمولاً در «مراسم سال نو» در کاخ باکینگهام در لندن به دریافت کنندگان اهدا می‌شود.

🦹‍♀این لقب اکنون جز بریتانیا در اکثر جوامع اروپایی منسوخ شده و هیچ معنای رسمی یا اداری ندارد. فقط چند سازمان سرّی از جمله فرقه مقبره مقدس اورشلیم اعضای سازمان خود را شوالیه می‌نامند.

📚منبع:
ینسن، مریام ایوان؛ ن. دان، پیتر (۱۳۹۶). روایت‌آمیزی در دن‌کیشوت. ترجمهٔ بهروز قیاسی. تهران: نشر اطراف. صص. ص٫ ۱۸.
ویکی‌پدیای آلمانی و انگلیسی

🆔@ram_fum

@Theology_faculty
@SSAFUM
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی

🧘‍♀️بودا🌱
🆔 @ram_fum
👇👇🚫👇👇

✍️آیین بودا یا آیین بودایی، بوداگرایی یا بودیسم (به انگلیسی: Buddhism) یکی از دین‌های هندی با ۵۰۰ میلیون پیرو در سراسر جهان است. این دین برپایه فلسفه‌ای مبتنی بر آموزه‌های سیدارتا گوتاما که در حدود ۵۶۶ (پیش از میلاد) تا ۴۸۶ (پیش از میلاد) می‌زیسته، است.

✍️آیین بودا به تدریج از هندوستان به سراسر آسیا، آسیای میانه، تبت، سریلانکا، یمن، آسیای جنوب شرقی و نیز کشورهای خاور دور مانند چین، مغولستان، کره و ژاپن راه یافت. آیین بودایی به عنوان دین پاکان در نظر گرفته می‌شود و با ۵۰۰ میلیون پیرو یکی از ادیان اصلی جهان به‌شمار می‌آید. آیین بودا بیشتر بر کردار نیک، پرهیز از کردار بد و ورزیدگی ذهنی تأکید دارد.

✍️آماج این ورزیدگی‌ها پایان دادن به چرخه تولد مجدد یا سمساره است که از طریق بیداری یا درک واقعیت راستین، رسیدن به رهایی یا نیروانا صورت می‌گیرد. اخلاقیات بودا گرایانه بر دو اصل بی‌گزندی و رواداری برپا شده‌است. آثار نوشتاری بوداگرایی بسیارند و بخش ارزنده‌ای از ادبیات دینی جهان به‌شمار می‌روند.

✍️پیرامون سه هزار سال پیش، شاخه‌هایی از آریاییان ایران، از بقیه جدا شده و به سرزمین هند کوچ کردند. پیش از ورود آن‌ها به شبه جزیرهٔ هند، قوم دیگری در آنجا نشیمن داشت که به نام دراویدی معروف است. آریایی‌ها پیرامون ۲۵۰۰ سال پیش یعنی به هنگام زایش بودا در بیشتر سامان‌های شمالی هند جایگزین شده و بر آن نواحی چیره گشته‌بودند.

✍️جامعه هندوستان در زمان بودا به چهار طبقه یا (کاست) بخش می‌شد: راهب‌ها (روحانیان)، کشتریاها (شهریاران و جنگاوران)، وایسیاها (کشاورزان و بازرگانان) و شودراها (خدمتکاران برده). بودا خود به رده کشتریا تعلق داشت ولی اعلام داشت که از دید او همه مردم برابر و پاکزادند.

🌱چکیدهٔ آموزهٔ بودا این است:

*ما پس از مرگ در پیکری دیگر باز زاییده می‌شویم. این باززایی ما بارها و بارها تکرار می‌شود. این را چرخه هستی یا زاد و مرگ می‌نامیم. هستی رنج است. زایش رنج است. پیری رنج است. بیماری رنج است. غم و اندوه، ماتم و ناامیدی رنج است. پیوند با آنچه نادلخواه است، رنج است. دوری از آنچه دلخواه است، رنج است؛ و خلاصه این‌که دل بستن رنج‌آور است.*

✍️از دیدگاه بودا ما اگر خواسته باشیم که از چرخهٔ زاد و مرگ رهایی یابیم (در صورتی که به آن چرخه باور داشته باشیم) باید گرایش‌های نفسانی را کنار بگذاریم، درستکار باشیم، به حالات خلسه روحی دست پیدا کنیم که این تجربیات باعث مهرورزی ما به همهٔ موجودات و بوندگان می‌شود و سپس از راه این درک‌ها و تمرکزهای ژرف به روشنی و بیداری می‌رسیم و از این دور باطل خارج می‌شویم.

✍️این آموزه‌ها، آیین بودا را تشکیل می‌دهند. بودا خود، آیین خود را مانند قایقی می‌نامد که برای چرخه‌شکنی و رسیدن به ساحل رستگاری به آن نیاز است؛ ولی پس از رسیدن به رستگاری دیگر به این قایق نیز نیازی نخواهد بود. رسیدن به ساحل رستگاری آدمی را به آرامش و توازن مطلق می‌رساند. آن‌جاست که شمع تمامی خواهش‌ها و دلبستگی‌ها خاموش می‌شود. به این روی، این پدیده را در سانسکریت نیروانا یعنی خاموشی می‌نامند
🍃🍃🍃🍃🍃🍃

📚منبع:
پاشایی، ع. فراسوی فرزانگی (پرَگیا پارَمیتا)، نشر نگاه معاصر، تهران ۱۳۸۰.
کتاب از آیین هندو، بودا تا بینهایت: مهندس شیما نثاری حقیقی فرد-انتشارات مهر امیرالمؤمنین-سال ۱۳۹۰.
🆔@ram_fum

@Theology_faculty
@SSAFUM
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی

🥀حافظا مِی خور و رندی کن و خوش باش

ولی دام ِ تزویر مکن چون دگران قرآن را!


🌷20مهرماه، روز بزرگداشت حافظ شیرازی گرامی باد.🍃🍃🍃🌷🌷🌷

🆔 @ram_fum

📝درباره عرفان حافظ سخن بسیار گفته شده است.
برخی او را مخالف تصوف و برخی موافق آن و برخی جزیی از متصوفه قلمداد کرده‌اند

📝درباره وابستگی حافظ به طریقت‌های صوفیه سخن بسیار گفته‌اند.
گاه او را خلوتی، گاه صوفی اویسی، گاه ملامتی، گاه متمایل به فرقه قلندریه شمرده و برخی نیز او را از ارادتمندان مشایخ صفویه و حتی پیرو طریقت محمود عجم بنیان‌گذار فرقه نقطویه دانسته‌اند اما هیچ‌کدام از این نسبت‌ها سند استواری ندارد و فقط بر اساس اشارات حافظ در اشعارش به برخی اسامی است.
با وجود این، در منابع اعصار نزدیک به حافظ گزارش‌های فراوانی حاکی از ارادت او به شیخ محمود عطار وجود دارد که وی با دو واسطه مرید شیخ روزبهان بقلی، مؤسس طریقت روزبهانیه، بوده است.

📝مدارک این گزارش‌ها تا حدی در خور اعتناست و با اثبات پیوند با روزبهانیه، اویسی بودن حافظ نیز می‌تواند پذیرفتنی باشد، زیرا سلسله تصوف روزبهان به اویس قرنی می‌رسد.
با این‌همه، هنوز مدارک کافی برای نسبت دادن حافظ به سلسله‌های صوفیه یا گرفتن خرقه از یکی از صوفیان وجود ندارد، اما درباره مقام والای او در عرفان و معنویت تردیدی نیست.

📝مدارک این گزارش‌ها تا حدی در خور اعتناست و با اثبات پیوند با روزبهانیه، اویسی بودن حافظ نیز می‌تواند پذیرفتنی باشد، زیرا سلسله تصوف روزبهان به اویس قرنی می‌رسد.
با این‌همه، هنوز مدارک کافی برای نسبت دادن حافظ به سلسله‌های صوفیه یا گرفتن خرقه از یکی از صوفیان وجود ندارد، اما درباره مقام والای او در عرفان و معنویت تردیدی نیست.

-🌱 ارتباط با صوفیه🌱

📝حافظ مراودات دوستانه‌ای با صوفیه عصر خود داشته است، از جمله با کمالِ خجندی که غزلیات خود را نزد حافظ می‌فرستاد و امین‌الدین بلیانی و کمال‌الدین سید ابوالوفا که از ممدوحان حافظ بودند بنا بر این، دست‌کم سخن کسانی که حافظ را مخالف و بیگانه با تصوف پنداشته‌اند ناموجه است و این‌که برای اثبات بیگانه بودن او با تصوف به سروده‌هایی از حافظ در نقد و نکوهش صوفیان استناد شده است، وجهی ندارد، زیرا نقد و نکوهش صوفیان را در آثار صوفیان نیز فراوان می‌توان یافت و این امر دلیل بر مخالفت با اصل تصوف نیست.
هم‌چنین ادعای تعریض حافظ به شاه نعمت‌اللّه، به استناد بیتی از حافظ، بی‌پایه است، زیرا اگر چنین بود، این مطلب از نظر کسانی که به لحاظ زمانی به حافظ و شاه نعمت‌اللّه نزدیک بودند، پنهان نمی‌ماند و کسانی چون آذری طوسی و نیز شاه داعی، که هر دو از خلفا و مریدان شاه نعمت‌اللّه بودند، حافظ را نمی‌ستودند و به اشعارش استناد نمی‌کردند.

📝به علاوه، عبدالرزاق کرمانی در رساله خود در شرح احوال شاه نعمت‌اللّه ولی بیت مذکور را آورده و آن را مشتمل بر طعن و تعریض به شاه نعمت‌اللّه ندانسته است.

📝دعاوی دیگر نیز، از قبیل طعن حافظ به مشایخی مانند زین‌الدین علی کلاه و عماد فقیه کرمانی، سند معتبری ندارند
غیر از چنین مفاهیم عرفانی در اشعار حافظ، وی به برخی شعائر و نهادهای صوفیه نیز اشاره دارد و گاهی از آن‌ها با حرمت یاد می‌کند و حتی خود را به چنین شعائر و نهادهایی وابسته می‌داند، مانند خرقه‌پوشی، سیر معنوی در کنج خانقاه داشتن، صوفی صومعه بودن، پیر طریقت داشتن و هم‌چنین است توصیه‌هایی به سیر در مقامات معنوی.

منبع📚:ابن ‌عربی، فصوص‌الحکم و التعلیقات علیه بقلم ابوالعلاء عفیفی، تهران ۱۳۷۰ ش.
محمد بن یحیی اسیری لاهیجی، دیوان اشعار و رسائل شمس‌الدین محمد اسیری لاهیجی، چاپ برات زنجانی، تهران ۱۳۵۷ ش.

🆔@ram_fum

@Theology_faculty
@SSAFUM
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی

🧚‍♂️🧚‍♂️هاروت و ماروت نام دو فرشته است که در آیهٔ ۱۰۲ سوره بقره آمده‌است. این دو فرشته آمده بودند تا به مردم جادو بیاموزند و به آن‌ها کمک کنند تا جادوی جادوگران را باطل کنند. اما پیش از آموزش جادو به هرکس به او هشدار می‌دادند که ما وسیلهٔ آزمایش شماییم مبادا از جادو در مسیر نادرست بهره برید. با این حال شمار بسیاری کافر شدند و از جادو بجای بهره بردن در مسیر درست در به هم زدن رابطهٔ میان زن و شوهرها استفاده کردند.
🆔@ram_fum

@Theology_faculty
@SSAFUM
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان_تطبیقی

https://www.uni-muenster.de/FB2/summerschool/teilname/index.html

🆔 @Ram_fum

دوره «بررسی متقابل مسیحیت با ادیان دیگر در آسیا» در دانشگاه فردوسی مشهد با حضور اساتید بین الملل

🆔 @Ram_fum