💢ابومسلم خراسانی

▪️رهبر قیام سیاه جامگان و خلافت عباسیان

شاید تعجب کنی از حرف من، اما به عقیده من بیشتر مردم، بیشتر وقت ها دروغ می گویند. نه بیشتر مردم، که همه مردم همه وقت ها دروغ میگویند! فقط وقتهایی که تنها هستند، ممکن است راست هم بگویند. اما به ندرت! چون آدمی وقتی هم که تنها میشود، تنهاییش پر است از دروغهایی که در میان جماعت و با دیگران گفته بوده. حق هم دارد که دروغ بگوید. چون که حقیقت آدم را دیوانه می‌کند!

📕 کلیدر
✍🏻 #محمود_دولت‌_آبادی
@BOOKzMA

آری، بشر موجود سرسختی‌ است.
من تصور می‌کنم بهترین تعریفی که می‌توان از انسان کرد این است:

انسان عبارت است از موجودی که به همه چیز عادت می‌کند. :)

✍🏻نویسنده :داستایفسکی

🌚...

از گره های بی شمار زندگی گله نمیکنم
در اولین لحظه ای که بدنیا آمدم
گره ای به نافم زدند که معنای گره را بفهمم!
همان لحظه دانستم که همیشه گره معنای بدی ندارد…🍎
شاید حکمتی در این گره هاست!
با خوشبینی و صبر هر گره را با رنگی زیبا کنار گره بعدی میگذارم و خدا را شکر می کنم که توانایی مقابله با آنچه سرنوشت برایم رقم زده دارم؛
شاید روزی برسد که با این همه گره فرشی زیبا ببافم :)
فرشی که خالق هستی نقشه اش را کشیده و مرا برای بافتنش برگزیده؛
چرا که استعداد و توانایی لازم را در من دیده!
و من هر لحظه شکرگزارم☘️

🌸☁️...

در کنار ساحل قدم می زدم و میخواستم به جایی دیگر بروم که درخشش چیزی از فاصله دور توجهم را به خود جلب کرد. جلوتر رفتم تا به شی درخشان رسیدم. نگاه کردم دیدم یه قوطی نوشابه است،

با خودم فکر کردم، در زندگی چند بار چیزهای بی ارزش من را فریب داده و من را از مسیر اصلی خودم غافل کرده است و وقتی به آن رسیدم دیدم که چقدر بیهوده بوده است،

ولی آیا اگر به سمت آن شیء بی ارزش نمیرفتم، واقعا می فهمیدم که بی ارزش است یا سالها حسرت آن را میخوردم.


✍🏻نویسنده :پائولوکوئلیو

مزیت کتابایی که در مورد سیر مطالعه و زندگی متفکرایی مثل یونگ نوشته میشن اینه که به کمک این نوشته‌ها میشه تفسیر و تحلیل‌های ساده و جالبی در مورد مفاهیم و ایده‌هایی به دست آورد که متفکر اصلی نتونسته بهش بپردازه.

این کتاب هم ادبیات خیلی ساده‌ای داره و به اسمش متعهده. به سراغ مهم ترین دست آوردای یونگ میره و به طور همزمان، یه دورنما از فضایی که یونگ در درونش به همچین دست‌آوردایی رسیده ارائه میده.

یونگ در عین رفاقت و تاثیر زیادی که از فروید گرفته و به قول نویسنده‌ی کتاب، حتی بعد تموم شدن رفاقتش با فروید، افسرده و ناراحت میشه، روش های بسیار متفاوتی رو نسبت به فروید به کار میگیره.

فروید به نظریات جنجالیش معروفه و توی نوشته‌هاش هم چندان توضیح نمیده که چه دلایلی پشت ادعاهاش هست. ولی یونگ، به شدت به فرهنگ عمومی اهمیت میده و سعی میکنه تشابه ادبیات و ایده‌هاشو با الگوهای پذیرفته شده در فرهنگ عمومی، افزایش بده.

یه سری از نقل قولای جالبشو تو کامنتا میتونید بخونید.👇

موشی افسار شتری را گرفت و به راه افتاد. شتر به دلیل طبع آرامی که داشت با وی همراه شد ولی در باطن منتظر فرصتی بود تا خطای موش را به وی گوش زد کند. این دو به راه ادامه دادند تا به کنار رودخانه ای رسیدند.
موش از حرکت باز ایستاد و شتر از او پرسید:
«چرا ایستاده ای تو رهبر و پیشاهنگ من هستی؟»
موش گفت: «این رودخانه خیلی عمیق است.»
شتر پایش را در آب نهاد و رو به موش گفت: «عمق این آب فقط تا زانوست.»
موش گفت: «میان زانوی من و تو فرق بسیار است.»
شتر پاسخ داد: «تو نیز از این پس رهبری موشانی چون خود را بر عهده گیر.»

چون پیمبر نیستی پس رو براه
تا رسی از چاه روزی سوی جاه
تو رعیت باش گر سلطان نیی
خود مران چون مرد کشتی بان نیی

📕 مثنوى معنوی
@BOOKzMA

اگر قضاوت نادرستی درباره‌ی کسی بکنم، جهان همه ‌ی تلاشش را می‌کند تا مرا در شرایط او قرار دهد تا به من ثابت کند در تاریکی همه ی ما شبیه یکدیگریم.

📕 جنایت و مکافات
✍🏻 #دایستایوفسکی
@BOOKzMA

پیشگیری اولیه از رفتارهای ضد اجتماعی در افراد بالغ

کتاب به زبان انگلیسیه.
ممکنه این لینک بدردتون بخوره: معرفی ابزارای کمکی برای خوندن کتابای انگلیسی و حتی زبونای دیگه (لینک)

این کتاب هرچند با اصطلاحات رایج در دنیای روان درمانی شروع میکنه ولی توضیحات بسیار ساده و قابل فهمی داره و شنیدن ایده‌هاش نه فقط برای افراد مرتبط با حوزه‌ی روان بلکه عموم مردم هم میتونه الهام بخش واقع بشه.

این ایده ها لزوما به روش‌های فردی تکیه نکردن و شامل ایده‌هایی هستن که میتونن در محیط‌های مختلف جامعه اجرا بشن و ضمن سرگرم کردن بچه‌ها و نوجوونا، کمکشون کنن که سازگاری بیشتری با جامعه پیدا کنن.

اسکات و همکاران (2001) آزمایشی را در لندن و چیچستر انجام داد و نشان داد که برنامه های آموزشی والدین می تواند به طور قابل توجهی رفتار ضد اجتماعی در کودکان را کاهش دهد. این برنامه شامل آموزش به والدین نحوه تحسین کردن، تعیین محدودیت و برخورد موثر با رفتار نادرست بود که منجر به تغییرات مثبت در رفتار کودکان و تحسین بیشتر والدین شد.

یه سری از نقل قولای جالبشو میتونید تو کامنتا بخونید.👇

کتاب به زبان انگلیسیه.
ممکنه این لینک بدردتون بخوره: معرفی ابزارای کمکی برای خوندن کتابای انگلیسی و حتی زبونای دیگه (لینک)

مهر و موم شده با خون
کتابی خوندنی در مورد جنگ استقلال آمریکا

گزارش روزشمار جنگ استقلال آمریکا در این کتاب، همراه با تحلیل یا انتقاد خاصی نیست و ممکنه در ظاهر، اینطور به نظر بیاد که یه کتاب جانبدارانه است که سعی در تجلیل و تقدیر از جنگ استقلال آمریکا داره.

اما به شخصه در حین خوندنش، گزارشایی رو دیدم که به طور غیر مستقیم، به حرکتای نابهنجار و افراطی بعضی از شخصیتای دخیل در انقلاب، طعنه زده یا حداقل، خواننده‌ شانسشو داره که در حین مطالعه، به شکل مستقلی در مورد اتفاقاتی که گزارش میشه قضاوت کنه؛ بدون اینکه نویسنده، حرفیو مطرح کنه که میتونه عجیب و جانبدارانه جلوه کنه.

این کتاب ادبیات خوبی داره و محتواش برای افرادی که اهل مطالعه ی حرفه‌ای تاریخ نیستن هم قابل فهمه. گزارشا پر از جزئیات هستن و علاوه بر ویژگی‌های واشنگتن، راجب زندگی و خصوصیات افراد کلیدی دخیل در انقلاب هم صحبت شده.

یه سری از نقل قولای جالبشو میتونید توی کامنتا مشاهده کنید. 👇

Antisocial Personality Disorder

اختلال شخصیت ضداجتماعی یا به اختصار APD

کتاب به زبان انگلیسیه.
ممکنه این لینک بدردتون بخوره: معرفی ابزارای کمکی برای خوندن کتابای انگلیسی و حتی زبونای دیگه (لینک)

این کتاب، مشخصا برای درمانگرا نوشته شده اما ادبیاتش چندان سخت نیست و افرادی که درمورد روانشناسی و پروسه‌ی درمان این قبیل اختلالات کنجکاون هم میتونن ازش استفاده کنن.

ایده‌های درون این کتاب، برای درمانای تک به تک هست و شامل روشائیه که روانشناسا می‌تونن مورد استفاده قرار بدن و ایده‌هایی برای بهینه‌سازی روشایی هست که پیش از این هم وجود داشته.

مثل اغلب کتابایی که برای درمانگرا نوشته میشن، در اینجا هم گزارشاتی از پرونده‌های درمان افراد مبتلا به APD وجود داره.

نقل قولای جالب این کتاب رو می‌تونید توی کامنتا مطالعه کنید.👇

درد و افسردگی_ رویکرد بین رشته ای بیمار محور

کتاب به زبان انگلیسیه.
ممکنه این لینک بدردتون بخوره: معرفی ابزارای کمکی برای خوندن کتابای انگلیسی و حتی زبونای دیگه (لینک)

این کتاب سعی داره تا ارتباط متقابل بین درد مزمن و افسردگی رو توصیف کنه. مخاطبش هم افرادی هستن که توی محیطای درمانی کار میکنن و هم خوده بیمارایی که مجبور به تحمل درد بیماری در دوره‌ی زمانی طولانی هستن.

هم راجب تاثیر افسردگی بر ایجاد دردای مزمن و هم راجب تاثیر درد مزمن بر ایجاد افسردگی صحبت میشه. این کتاب، همچنین ایده‌هایی داره برای افرادی که دوست دارن از این روشا در محیط کارشون و در ارتباط با بیمارا، استفاده کنن.

یه سری از نقل قولای جالبشو می‌تونید تو کامنتا بخونید. 👇

💢مستند زندگی محمود دولت آبادی

▪️نویسنده کلیدر

💢جهشی درعلم با مورگن فریمن

▪️آیا بیش از دوجنس وجود دارد
▪️آیا فرد همجنسگرا تحت عملکرد رفتارهای اکتسابی همجنسگرا میشود یا بخاطر ژن
▪️تغییرات جنسیتی

💢مستند «قهرمان آخر»

▪️زندگی‌نامه مسعود کیمیایی
▪️کارگردان: جواد طوسی
▪️سال ساخت: ۱۳۹۴

متنی بلند اما بسیار زیبا🫠

📚معجزه کتاب

به نقشه جهان که نگاه می‌کنم، متوجه می‌شوم بسیارند سرزمین‌هایی که تا آخرین روزهایِ زندگی پایم به آنجا باز نخواهد شد، اما نکته جالب اینجاست که تقریبا از همه این سرزمین‌های دور و نزدیک خاطره دارم. انگار با شهرها، خیابان‌ها و حتی کوچه‌های آنجا آشناییِ دیرینه دارم.

هنوز بچه بودم که برایِ اردویِ تابستانی همراه با کریستین اندرسون، از جیرفت به دانمارک رفتم و در خیابان‌هایِ کپنهاک با دخترکِ کبریت فروشی آشنا شدم که جوجه اردکِ زشتی در دست داشت و با پریِ دریایی به لباس جدیدِ پادشاه می‌خندید.

در بازگشت به وطن، همراه با احمدِ شاملو به مراسمِ عروسیِ دخترای ننه دریا با پسرای عمو صحرا رفتم، کمی بعد با صمد بهرنگی به کچلِ کفترباز خندیدم و با اندوهِ پسرکِ لبوفروش غصه خوردم.

مرادیِ کرمانی من را از جیرفت به سیرچ دعوت کرد و با لهجه شیرینش گفت:
هم ولایتی"شما که غریبه نیستید"،
آنجا بود که با بچه‌های قالیبافِ خانه، سرم را بر نازبالش گذاشته و در قصه هایِ مجید با قاشق چای‌خوری، مربای شیرین خوردم.

با دولت‌آبادی به کلیدر رفتم و آنجا بود که دور از چشم گُل ممد، دل به عشقِ مارال سپردم و در روزگارِ سپری شدهء مردمِ سالخورده، جایِ خالیِ سلوچ را پیدا کردم.

مزارعِ آمریکا را وجب به وجب با جان اشتاین بک گشتم تا خوشه‌های خشم را به نظاره بنشینم.
با جک لندن و سپید دندانش به آلاسکا رفتم تا اینکه از دور پیرمردی را در دریا دیدم که کنارِ همینگوِی نشسته و از مشکلاتش در  صیدِ ماهی صحبت می‌کند.

سه‌شنبه‌ها همراه با میچ آلبوم به ملاقاتِ موری رفتم، خشم و هیاهو را در گور به گورِ فاکنر آموختم، با چارلز دیکنز تمامِ انگلستان را گشتم تا این که سرانجام در لندن با خواهران برونته آشنا شدم و از آنجا همراه با جورج اورول به قلعه حیوانات سر زدم، حس عجیبی بود، احساس می‌کردم ۱۹۸۴ سال در آن قلعه زندگی کرده‌ام، حال و روزشان شباهتِ عجیبی داشت با روزگارِ مردمِ سرزمینِ من!

کازانتزاکیس من را با یونان آشنا کرد تا این که در سواحلِ کرت با زوربای یونانی هم پیاله شدم، با سیلونه به ایتالیایِ دوست داشتنی و فونتامارا رفتم و به مهمانیِ نان و شراب دعوت شدم و شبی در کنارِ اوریانا فالاچی نامه به کودکی که هرگز زاده نشد را خواندم.

کلمبیایِ مارکز را زمانی شناختم که بعد از صد سال تنهایی، عشق در سال‌های وبا را تجربه کردم. سرزمین پرو را در سال‌های سگی با یوسا شناختم و در مونیخ با هاینریش بُل به عقاید یک دلقک خندیدم، چند روزی هم در استکهلم مهمانِ فردریک بکمن بودم و در آنجا با مردی به نام اوه آشنا شدم.

ویکتور هوگو من را با بینوایانِ پاریس و گوژپشتی آشنا کرد که خاطراتِ آخرین روزِ یک محکوم را نجوا می‌کرد.
بالزاک در میانِ دهقانانِ فرانسه من را با زنِ زیبای سی ساله‌ایی آشنا کرد و رومن رولان شبی من را به کنسرت موسیقیِ ژان کریستف در شانزه لیزه دعوت نمود، هر چند با وجودِ شیوعِ طاعون، با آلبر کامو هم چندان بیگانه نبودم.

من در تمام جبهه‌هایِ جنگ به همراه مرل جنگیدم و در "نبردِ من"، هیتلر را بهتر شناختم، با هانا آرنت به دادگاهِ اورشلیم رفتم تا با چهره واقعیِ توتالیتاریسم بهتر آشنا شوم.

جومپا لاهیری را در کلکته ملاقات کردم و تا بمبئی با هم عاشقانه‌های تاگور را زمزمه کردیم. تمامِ جزایرِ ژاپن را با موراکامی گشت زدم تا این که بعد از جنگلِ نروژی، کافکا را در کرانه دیدم.
در ریگ‌های روان سیدنی با استیو تولتز آشنا شدم و گفتم هرچه بادا باد. جنایاتِ روسیه تزاری را در جنگ و صلح و آناکارنینای تولستوی شناختم و  یک شب در مسکو مثل یک اَبله با داستایوسکی که هنوز یک جوان خام بود، قمار بازی کردم، اما او دائم از جنایت و مکافاتِ برادران کارامازوفِ سخن می‌گفت و من مجبور شدم با چخوف در باغِ آلبالو به میهمانی مادرِ ماکسیم گورکی بروم.

میلان کوندرا و ایوان کلیما را شبی در پراگ ملاقات کردم، بر ویرانه‌های کابل با خالد حسینی گریستم، با شافاک در قونیه به ملاقاتِ شمس رفته و چهل قانونِ عشق را آموختم و با دستمالی که از مولانا گرفتم، اشک‌های کیمیا خاتون را پاک کردم.

در برزیل یازده دقیقه کافی بود تا در کنار پائولو کوئلیو با کیمیاگر آشنا شوم. در زمینِ سوخته اهواز با احمد محمود همسایه بودم و هر روز در مدارِ صفر درجه، درختِ انجیرِ معابد را تماشا می‌کردم. در سالِ بلوا با سمفونیِ مردگانِ عباس معروفی آشنا شدم و پس از آن بود که همراه با شوهرِ آهو خانمِ افغانی سری به کرمانشاه زدم تا شادکامان دره قره سو را بهتر بشناسم.

بله؛ این معجزه کتاب است که حتی با پاسپورت کم اعتبارِ کشورِ من و بدونِ نیاز به ویزا و ارز، آدمی می‌تواند دورترین نقاطِ دنیا را ببیند، گشت بزند و شیرین‌ترین خاطرات را با مارال، اسکارلت و آناکارنینا به یادگار داشته باشد.

- نقل از کانالِ اسفستان


اینقدر زیبا گفته دلم نیومد به اشتراک نزارم

وقتی اتفاق وحشتناکی روی می‌دهد، واکنش طبیعی‌مان این است که می‌پرسیم: «چرا من؟ مگه چی‌کار کردم که مستحق چنین اتفاقی‌ام؟» به طور کلی، هر قدر جوان‌تر باشیم، یا هرچه تجربه‌ی بدتری داشته باشیم، طبیعتاً بیش‌تر خودمان را به خاطر دردی که داریم سرزنش می‌کنیم. احساس می‌کنیم مشکلی ذاتی باعث گیرافتادن ما در چنین وضعیتی شده است. مهمترین قدم برای تعبیر معنای دردمان، درک این نکته است که درد ربطی به استحقاق ندارد. درد بازی با مجموع صفر نیست. اگر فردی به ما آسیبی برساند، آسیب‌رساندنِ متقابل دردی را دوا نمی‌کند.
در حقیقت، درد عکس این است. درد مسری است. مثل ویروس است. هرچه بیش‌تر آسیب ببینیم، تمایل بیشتری برای آسیب بیش‌تر به خودمان و آسیب بیش‌تر به دیگران پیدا می‌کنیم. از کوتاهی‌هایی که خودمان متوجه‌شان می‌شویم، برای توجیه رفتارهای مخربِ بیش‌تری در قبال خود و اطرافیان‌مان استفاده می‌کنیم.

📕 عشق کافی نیست
✍🏻 #مارک_منسن
@BOOKzMA

آیا به عقیده شما ممکن نیست اتفاق افتد که تعصب خود نیروی محرکه‌ای برای اعمال خوب باشد؟

در تاریخ نمیتوانم نمونه‌ای پیدا کنم که در آن تعصب محرک اعمال خوبی بوده باشد.

تعصب، همیشه امور را به سیاه‌کاری می‌کشاند؛ و علت آن‌هم این است که تعصب، به‌طور اجتناب‌ناپذیری با کینه‌توزی و دشمنی همراه است، اشخاصی که از تعقیب همگانی پیروی نکنند مورد نفرت و انزجار واقع میشوند.

✍🏻نویسنده : برتراندراسل

Masal Heights🌳🌷

peace today🤝🏻🫀

هر کسی که قدم به زندگی شما می‌گذارد، یک معلم است. حتی اگر شما را عصبی کند باز هم درسی به شما آموخته است زیرا محدودیت‌های شما را نشان‌تان داده است.

پس آگاهانه و با آرامش با اطرافيان رفتار كنيد و از تنش و درگيرى و بحث بپرهيزيد.

هرگز فکر نکنید که اگر فلان مرحله زندگی بگذرد، همه‌چیز درست می‌شود.
از همهٔ چالش‌ها لذت ببرید؛

هنر زندگی، دوست داشتن مسیر زندگی است. خوشبختی در مسیر است، نه در مقصد!

📚 کتاب : رازشادزیستن
✍🏻: اندرومتيوس