یه کتاب در مورد اعتیاد به مواد مخدر

کتاب به زبان انگلیسیه.
ممکنه این لینک بدردتون بخوره: معرفی ابزارای کمکی برای خوندن کتابای انگلیسی و حتی زبونای دیگه (لینک)

این کتاب، نتیجه‌ی کار دو تا پژوهشگره و موضوعات متنوعی منجمله روشای جدید درمان و پیشگیری از مصرف مواد مخدر و حساسیت‌هایی که درمورد انواع اعتیاد وجود داره رو جداگونه بررسی کرده.

توی این مطالعه، مواردی مثل سن، جنسیت، نوع مواد مصرفی و فرهنگ جامعه رو بررسی کردن و علاوه‌بر درمانگرا، می‌تونه توسط هر فردی که به این مطالعات علاقه داره، مورد استفاده قرار بگیره.

ادبیات این کتابه خیلی ساده است و نیاز به پیش زمینه‌ی خاصی نداره.

یه سری از نقل قولای جالبشو می‌تونید تو کامنتا بخونید.👇

ممکنه اشتباه باشه این حرف اما ما در زبان فارسی، کلمه‌ی دارو رو برای اشاره به موادی که برای موارد درمانی به کار میرن استفاده میکنیم ولی کلمه‌ی دراگ در زبان انگلیسی، هم برای اشاره به مواد مخدر و هم دارو به کار میره که این موضوع، احتمالا باعث شده که نگاه متفاوت تری هم به موضوع مواد مخدر داشته باشن.

توی این کتاب، صرفا به اونچه که ما بهش میگیم مواد مخدر نپرداخته و درمورد داروهایی که استفاده‌ی طبی دارن ولی به عنوان مواد روانگردان استفاده میشن یا پتانسیل ایجاد اعتیاد دارن هم صحبت شده. منظورش از سواستفاده هم عمدتا در استفاده از همین داروهای طبیه و مصرف موادی که توی فرهنگ عمومی به عنوان مواد روانگردان شناخته شدن رو تایید نکرده.

اینو بهتر دیدم بگم تا یه عده که دنبال استفاده‌ی سوسکی از مواد مخدر هستن از محتوای این کتاب سواستفاده نکنن. چون زیاد دیدم که بعضیا در توجیه مصرف مواد مخدر میگن: نه حاجی ما حواسمون هست و داداشت بازیشو بلده😐

بدتر از این افرادی که خودشونو مهندس مصرف مواد مخدر میدونن، این دوستانی هستن که با استناد به کتابای شبه عرفانی مثل کتابای کارلوس کاستاندا میخوان مصرف مواد مخدرو نه تنها توجیه کنن بلکه لازمه‌ی رشد معنوی جلوه بدن.

طی روزای آینده سراغ کتابای کاستاندا هم میرم و اون چیزایی که این کانالای مثلا عرفانی از کتابا و زندگی این نویسنده نقل نکردنو خدمتتون عرض میکنم.

💢ایمانوئل کانت و مفهوم روشنگری

▪️دکتر محمدباقر باقری

پیشوای آلمان
مستندی درباره هیتلر و نسل خاکستری که آلمان را تقدیم هیتلر کرد.

کشیش: آمده ام اعتراف کنی تا گناهانت آمرزیده شود!

موسیو وردو: اگه ما گناه نکنیم، شما از کجا نان بخورید؟!

“موسیو وردو” با بازی چارلی چاپلین

ما در هیچ حال، قلب‌هایمان خالی از غم نخواهد شد؛ چرا که غم، ودیعه‌یی‌ست طبیعی که ما را پاک نگه می دارد.
انسان‌های بی‌اندوه، به معنای متعالی کلمه، هرگز "انسان" نبوده‌اند و نخواهند بود.

از این صافی انسان ساز نترس...^^🌱

🤝🏻📚

آیا تا به حال متوجه شده‌اید که ما گاه خود را وادار به تحمل کسانی می‌کنیم که هر نامی می‌توان به آنها نهاد جز دوست!؟

آنچه مهم است این است که این افراد برای ما حاصلی جز احساس بی‌اعتمادی، ناامنی، سرخوردگی، درد و رنج ندارند چرا که یا همواره ما را در مواقع نیاز تنها گذاشته‌اند یا اعتماد به نفس ما را خدشه‌دار کرده‌اند، گاه حس می‌کنیم با ما در رقابت یا حسادتی پنهان هستند.
✍🏻📚

خاصیت آدم است اصلا...
کوتاه که بیایی، بلند می آید!
بگویی معذرت میخواهم،
دیگر هیچ خدایی را بنده نیست...
با خودش فکر نمیکند که شاید اشتباه من بود!
که شاید نخواست ادامه‌دار شود این دلخوری‌ها...
که عذرخواهی
شاید تنها راهِ تمام شدن این قائله بود...
که شاید او کاری را کرد که من شهامتش را نداشتم!
خاصیت آدمیست اصلا...
زیادی که اهمیت بدهی، بی‌اهمیت میشوی!

-رها صداقت🌱

📚❤️

آنها به‌ من می خندیدند چون مثل آنها نبودم‌. من هم به‌آنها می خندیدم چون همه شان مثل هم بودند...

:))))

بعد از ظهرتون بخیر
هم اکنون تا پاسی از شب در خدمت شما هستیم با معرفی کتابایی از جای جای جهان.
اگه درمورد موضوع خاصی هم دوست دارید کتاب معرفی بشه در کامنتا ذکر کنید.🤗

کاستاندا درمجموع ۱۲ تا کتاب نوشته که تعلیمات دون خوان، اولین کتابش محسوب میشه. خیلیا کتاباشو بابت ارتباطش با رشته‌ی تحصیلی کاستاندا یعنی مردم‌شناسی دوست دارن چون با یه ادبیات داستانی، روزمره‌ی جالبی از زندگی سرخپوستا رو نشون میده که در کنار دنیای مدرن، سعی دارن فرهنگ خودشون رو حفظ کنن.

کاستاندا یا کاستانیدا، توی همون صفحات ابتدایی اولین کتابش به این موضوع اشاره میکنه که من اصلا پی این بودم که راجب گیاهای روانگردان اطلاع به‌دست بیارم و خوشم از دون خوان اومد چون شنیدم که اطلاعات زیادی در این زمینه‌ها داره.

شما نمی‌بینید که دون خوان راجب خدا و عشق و صلح و دوستی حرف بزنه. افرادی که اطرافش جمع میشن، معمولا جزء شخصیتایی هستن که در جامعه وضعیت چندان جالبی نداشتن. عمدتا سرخپوستایی هستن که وضع اقتصادی خیلی بدی رو تجربه میکردن.

ولی توی ایران، کتابای کاستاندا اصلا به‌عنوان کتابای عرفانی معرفی شد و هنوزم زیاد می‌تونید نقل قولایی از کتاباشو توی کانالایی که خودشونو معنوی و عرفانی می‌دونن ببینید.

اول این کتاب، به وضوح گفته میشه که دون خوان تعلیمات تاریکی داره و درباره‌ی جادو صحبت میکنه. چیزی که ازش تعجب میکنم اینه که این کتابا چطور تونستن یه دوره اینقدر تو ایران محبوب بشن.

سن و سال بنده قد نمیده ولی توی وبلاگا و توییتا در مورد اینکه بین دانشجوهای متولد دهه‌ی ۶۰، کتابای کاستاندا محبوبیت زیادی داشته و بعضی از دانشجوهای نوگرا، زیاد با این کتابا ور میرفتن شنیده‌ام.

ظاهرا طی یه دوره‌ای که با فرقه‌های عرفانی برخورد شد و مصادف بود با زندانی شدن امثال محمد طاهری، چاپ کتابای کاستاندا هم متوقف شد ولی به شخصه هنوزم کتابای فیزیکی کاستاندا رو برای فروش میبینم و برای همین هم فکر میکنم که ارزش نقد داره.

اون عده‌ای که دنبال جادو و مواد مخدر هستن، استفاده‌ای که میخوانو از این مدل کتابا میبرن. انتقاد یه واکنشه که می‌تونه آدما رو درمورد سرسپردگی به همچین تعلیماتی به شک بندازه.

الگویی که کاستاندا در متکامل کردن دفتر و دستک خودش داره، بسیار شبیه فرقه‌هایی هست که توی کشور خودمون هم زیاد دیدیم. معمولا یه مرشد میاد و با چند تا شاگرد شروع میکنه، بعد کتاباش منتشر میشه و ذکر کارا و حرف‌های خارق العاده‌اش دهن به دهن میگرده. بعد ممکنه کم کم سازمان یا موسسه‌ای بسازن و یه جریان مالی ایجاد بشه.

توی دنیای علوم انسانی، دو تا کارلوس کاستاندای سرشناس وجود داره که برای دوستانی که ترجیح میدن بیشتر راجع به کاستاندا تحقیق کنن و کتابای زبان اصلیو مطالعه کنن دونستنش مفیده.

کارلوس کاستاندای مردم شناسی که کتاباش تو ایران معروفه، به توصیه‌ی استادش یعنی دون خوان، عکسای خیلی کمی از خودش منتشر کرده. کاستاندای مردم شناس، پوست سبزه و صورت گردی داره و عکسایی که ازش باقی مونده هم مربوط به دوره‌ی جوانیش هست.

این کارلوس کاستاندا که تو وب فارسی هم اشتباها زیاد عکسشو میذارن یه تاریخدانه و زندگیش هیچ ربطی به سرخپوستا و جادو و گیاهای روانگردان نداره. کاستاندای تاریخدان یه مرد خونواده است و تو عکسای زیادی اونو کنار زن و بچه اش میبینید.