انجمن علمی توسعه روستایی ایران – Telegram
انجمن علمی توسعه روستایی ایران
1.23K subscribers
6.14K photos
818 videos
252 files
1.57K links
بر اساس ماده 1اساسنامه، انجمن توسعه روستایی ایران با هدف گسترش و پیشبرد و ارتقای علمی جایگاه روستا، روستائیان و ارتقای کیفی نیروهای متخصص در زمینه های مرتبط فعالیت میکند
https://www.instagram.com/irda1399/
http://ruraldevelopment-a.ir/
@RuralDevelopment
Download Telegram
❇️ بیوگرافی جناب دکتر حمید عبداللهیان مولف کتاب نظام ارباب غایب در ایران:
در ۲۴ بهمن ۱۳۳۶ خورشیدی در شهر شاهرود در زمستانی بسیار سرد آنطور که مادرم می گفت، متولد شدم. پدرم کارمند اداره ثبت احوال شاهرود بود و طبابت سنتی هم انجام می داد، و مادرم خانه دار بود. در سال ۱۳۴۲ وارد دبستان خاقانی شاهرود شدم‏، جاییکه به معنای تمام یک مدرسه بود چرا که کلاسهای بزرگ و حیاط بزرگ برای بازی داشت و در فاصله ۵۰۰ متری کوهستانهای اطراف قرار داشت.

زندگی در طبیعت باعث شده بود که از کودکی علاقه وافری به کشاورزی داشته باشم و دوست داشتم در رشته کشاورزی تحصیل کنم. اما سرنوشت من را به رشته طبیعی در دوره دبیرستان و قبولی در دوره کارشناسی علوم اجتماعی (پژوهشگری) و بعدا کارشناسی ارشد جامعه شناسی در دانشگاه تهران کشانید. با این وجود هرگز از علاقه ام به کشاورزی و مسائل روستایی کم نشد تا اینکه در امتحان بورسیه دکترای وزارت علوم در سال ۱۳۶۷ قبول شدم و برای دوره دکترا به دانشگاه کارلتون در شهر اتاوا در کشور کانادا وارد شدم و در آنجا به حوزه مطالعاتی جامعه شناسی تاریخی روی آوردم و آن را با مسائل روستایی ایران و توسعه ترکیب کردم. یادم می آید برای روشن شدن ذهنم کتابهای بسیاری را مطالعه می کردم و با افرادی همچون آندره گوندر فرانک و سمیر امین که به اتاوا آمده بودند ملاقات کردم و می خواستم هر طور شده به پیشرفت روستاها و طبیعت در ایران کمک کنم. از طرف دیگر در دوره انقلاب اسلامی و پس از پیروزی انقلاب در سن ۱۹ سالگی ازدواج کردم که حاصل آن سه پسر بود. بین سالهای ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۶ در مشاغل معلمی و کارشناسی ورزش و شوراهای کارگری تهران و نیز تاسیس واحد سنجش افکار در موسسه کیهان مشغول بودم و بتدریج در دو حوزه ارتباطات و جامعه شناسی فعالیتهای آکادمیک خود را متمرکز کردم. در موسسه کیهان چندین طرح تحقیقاتی بر روی محصولات مطبوعاتی کیهان انجام دادم که نگاه ارتباطاتی را در من تقویت کرد.

ضمنا عنوان پایان نامه من در دوره کارشناسی ارشد «نگاهی بر جهاتی چند از نگرشهای فرهنگی مردم ایران» بود. عنوان رساله دکترایم نیز بدین شرح بود: «موانع تاریخی توسعه تولیدات کشاورزی در مناطق روستایی پیشاسرمایه‌داری در ایران؛ مطالعه موردی مالکیت غایب». در دانشگاه کارلتون با افراد مبرزی همچون بروس مک فارلین، آلن استیوز و ژاک شوالیه کار کردم و این سه نفر ناظران پایان نامه و پیشرفت تحصیلی من از زمان فارغ التحصیلی در سال ۱۹۹۶ بودند. لازم است اشاره کنم که در ابتدا متوجه نبودم که با چه تیم دقیقی کار می کنم، اما بتدریج سختگیریای مهربانه آنها من را متوجه این واقعیت کرد که تولید علم تا چه اندازه سخت و نفسگیر است. در همین راستا باید به این نکته اشاره کنم که وقتی در سال ۱۹۹۰ وارد دانشگاه کارلتون شدم ۱۳ نفر همزمان با من در دوره دکترا حضور داشتند اما عرصه فعالیتهای علمی چنان سختگیرانه بود و عرصه چنان بر ما تنگ شده بود که نهایتا تنها ۷ نفر از آن ۱۳ نفر موفق به اخذ درجه دکترا شدند. پس از ورود به دوره دکترا ابتدا به دوره فراگیری زبان به دانشکده زبانهای خارجی دانشگاه کارلتون رفتم و سپس سه واحد کامل (شش درس) را در طول یکسال در حوزه فلسفه علم‏، توسعه‏، جامعه شناسی علم و تکنولوژی و سمینار دکترا گذراندم. سپس سه امتحان جامع در حوزه الف- طبقات اجتماعی‏،‏ ب- نظریه های اجتماعی و ج- انتقال تکنواوژی را در یک دوره یک سال و نیمه پشت سر گذاشتم و سپس طرحنامه (پروپوزال) رساله دکترایم را در طول هشت ماه آماده کردم. به عبارت دیگر، پس از سه سال و هشت ماه که همه روزه به دانشگاه می رفتم و تا ۱۰ شب آنجا بودم توانستم خودم را به مرحله نگارش پایان نامه برسانم اما این پایان کار و رنجهای اخذ دکترا نبود. در این دوره یک بار نسخه اول پایان نامه را به بروس مک فارلین (استاد راهنمای پایان نامه) ارائه کردم که حدود ۷۰۰ صفحه بود و وی بدون اینکه آن را بخواهد مطالعه کند به من برگردانید و گفت باید آن را به نصف کاهش بدهی و معتقد بود که این یک نقص است که دانشجوی دکترا نتواند آنچه می خواهد را در ۳۵۰ صفحه بنویسد و زیاده نویسی خودش یک عیب محسوب می شود. به هر حال، تقریبا یکسال طول کشید تا پایان نامه را به ۳۲۰ صفحه و با حفظ انسجام منطقی آن تقلیل دادم و به پایان رسانیدم. نهایتا پایان نامه را در سال ۱۹۹۶ (یعنی پس از شش سال که البته میانگین سالهای اخذ دکترا در گروه جامعه شناسی شش سال و نه ماه بود) دفاع کردم و سپتامبر همان سال آن را صحافی کردم و به دانشگاه تحویل دادم. البته یک بار هم جایزه پی اچ دی را دریافت کردم که شادی بخش بود اما آنقدر رنج کشیده بودم که حلاوت آن به دلم ننشست. به هر حال اخذ دکترا به من چیزهای زیادی آموخت که بعد از برگشت به ایران سعی کردم آنها را در اختیار دیگران بگذارم.
منبع: روستاپژوهی
@RuralDevelopment
بیوگرافی دکتر حمید عبداللهیان مولف کتاب نظام ارباب غایب در ایران:
من هر آنچه یاد گرفتم را مدیون دکتر مک فارلین‏، دکتر شوالیه و دکتر استیوز‏ و دوست دیرینه ام دیوید هابکا هستم و الآن می فهمم سخت گیری آنها تا چه اندازه در تربیت علمی من موثر بوده است. به اعتقاد خودم یکی از شانسهای زندگی من کار با همین سه نفر بود که دانش خود و مهارتهای آکادمیک خود را از من دریغ نکردند.

پس از اخذ دکترا در زمستان ۱۳۷۵ به کشور بازگشتم و با فرآیند جایابی وزارت علوم و رسیدگی به درخواست من در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران توسط دکتر آزادارمکی (رئیس وقت دانشکده)، دکتر اباذری و دکتر ساروخانی در گروه تازه تاسیس شده ارتباطات مشغول به کار شدم. از آن سال تاکنون همچنان در دو حوزه جامعه شناسی و ارتباطات فعالیت داشته ام. در سالهای حضور در دانشکده بیش از هر چیز، رفاقت با دکتر آزاد، دکتر اباذری، دکتر دهقان، دکتر سعیدی، دکتر شکوری‏، دکتر علاءالدینی، دکتر حسینی، دکتر صادقی و همجواری با سایر همکاران قدیمی و همکاران جوان تاثیر زیادی بر تحولات ذهنی ام داشته است. در سالهای ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۴ تحولات بنیادینی در برگزاری دوره های ارشد و دکترا رخ داد که جدی بودن را به عرصه تولیدات علمی دانشکده تزریق کرد و در کنار دکتر اباذری و دکتر آزاد و سایرین توانستم به این کمک کنم.

موادی که تاکنون برای دوره کارشناسی تدریس کرده ام عبارتند از: «افکارعمومی و وسایل ارتباط جمعی»‏، «رسانه ها و حوزه عمومی»، «روشهای تحقیق در علوم اجتماعی»، «فنون و مهارتهای تحقیقات کاربردی»، «مبانی جامعه شناسی»، «نظریه های علوم اجتماعی». برای دوره کارشناسی ارشد نیز مواد زیر را تدریس کرده ام: «تکنیکهای خاص تحقیق»، «روش تحقیق در مطالعات فرهنگی»، «روشهای پژوهش در ارتباطات جمعی»، «قدرت و فرهنگ»، «مبانی نظری شبکه های اجتماعی» و «جامعه شناسی تاریخی ایران». موادی که برای دوره دکترا تدریس می کنم نیز عبارتند از «روشهای پیشرفته پژوهش در ارتباطات اجتماعی»‏، «روشهای تحقیق پیشرفته در جامعه شناسی»‏، «جامعه شناسی تاریخی»، و «فلسفه ذهن».

فکر می کنم معرفت شناسی من نیز تحت تاثیر همین روند بوده است و این را در آثار خود منعکس کرده ام. از جمله کتاب زیر که ۸۰ درصد آن برگرفته از پایان نامه دکترایم بود و آن را در سال ۲۰۰۴ (۱۳۸۳) به چاپ رسانیدم.
منبع: روستاپژوهی
انجمن علمی توسعه روستایی ایران

@RuralDevelopment
دکتر حمید عبداللهیان:

بیشتر تجار و کسانی که ساکن شهر بودند، سراغ زمین‌های کشاورزی رفتند. یعنی این جا شهر می‌خواهد با قدرت مسلطی که دارد، روستاها را در اختیار خود بگیرد. این جا مازاد اضافی استخراج و به شهر منتقل می‌شد. بحث من در کتاب نظام ارباب غایب این است که توسعه یافتگی روستایی در ایران به روابط شهر و روستا برمی گردد. وقتی پژوهشگری روابط شهر و روستا را نمی‌بیند، تقصیر را به گردن ساختارهای روستایی می‌اندازد. ولی من که رابطه شهر و روستا را با هم می‌بینم، متوجه می‌شوم که در تاریخ ایران این شهر بوده که مازاد اضافی را از روستا بیرون می‌کشیده و با قدمت سه هزار ساله سیستم مُزارعه در ایران این موضوع به اثبات می‌رسد.

منبع: روستاپژوهی

انجمن علمی توسعه روستایی ایران

@RuralDevelopment
انجمن علمی توسعه روستایی ایران با همکاری دانشگاه تربیت مدرس برگزار می کند:

🛑 مجمع عمومی عادی و پنجمین دوره انتخابات هیئت رئیسه انجمن علمی توسعه روستایی ایران

زمان: پنجشنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۸ ساعت ۸ صبح الی ۱۲

مکان: دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده علوم انسانی، طبقه چهارم، سالن میر حسنی

انجمن علمی توسعه روستایی ایران

@RuralDevelopment
انجمن علمی توسعه روستایی ایران، روز ملی روستا و عشایر را به روستائیان عزیز کشور تبریک عرض می نماید

انجمن علمی توسعه روستایی ایران

@RuralDevelopment
خوشا به حالت ای روستایی ...

انجمن علمی توسعه روستایی ایران

@RuralDevelopment
۱۵ مهر روز ملی روستا و عشایر گرامی باد
دبیرخانه انجمن علمی توسعه روستایی ایران

انجمن علمی توسعه روستایی ایران

@RuralDevelopment
انجمن علمی توسعه روستایی ایران

@RuralDevelopment
نقدی بر دولت

روز ملی روستا و عشایر

👈 روزی که هر سال، کم رونق تر از سال قبل می شود.
سال ۹۶ روز روستا با حضور رئیس جمهور، سال ۹۷ روز روستا با حضور معاون اول و سال ۹۸ روز روستا به بیرجند محدود شد

بیچاره روستائیان، مسئولان فقط آمار می دهند اما گوشی برای شنیدن صدای روستای و متخصصان روستایی نیست. کاش مدیریت روستایی در حیطه اساتید و مدیران متخصص باشد نه شهریان روستا دوست... کاش فکری به حال دانش آموختگان که عمدتا روستا زاده هستند، می بود..این همه سازمان دلسوز در روستاها چه کرده اند؟ کاش واقعا دلسوز روستا باشیم

روستاییان بروز شده اند اما مدیران شهری هنوز درکی از روستا ندارند...

منبع: پایگاه توسعه روستایی

انجمن علمی توسعه روستایی ایران

@RuralDevelopment
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اجتماع محلی و حفظ محیط زیست

انجمن علمی توسعه روستایی ایران

@RuralDevelopment
انجمن علمی توسعه روستایی ایران

@RuralDevelopment
نامه نگاری به معاون رئیس جمهور در امور اداری و استخدامی

پیگیری انجمن علمی توسعه روستایی ایران به پیرو اعتراض دانشجویان و فارغ التحصیلان نسبت به هفتمین فراخوان دستگاههای اجرایی کشور

انجمن علمی توسعه روستایی ایران

@RuralDevelopment
پیوست نامه به معاون رئیس جمهور در امور استخدامی

پیگیری انجمن علمی توسعه روستایی ایران به پیرو اعتراض دانشجویان و فارغ التحصیلان نسبت به هفتمین فراخوان دستگاههای اجرایی کشور

انجمن علمی توسعه روستایی ایران

@RuralDevelopment
نامه نگاری به ریاست محترم سازمان امور اراضی کشور

پیگیری انجمن علمی توسعه روستایی ایران به پیرو اعتراض دانشجویان و فارغ التحصیلان نسبت به هفتمین فراخوان دستگاههای اجرایی کشور

انجمن علمی توسعه روستایی ایران

@RuralDevelopment
نامه نگاری به معاون رئیس جمهور و ریاست محترم سازمان برنامه و بودجه کشور

پیگیری انجمن علمی توسعه روستایی ایران به پیرو اعتراض دانشجویان و فارغ التحصیلان نسبت به هفتمین فراخوان دستگاههای اجرایی کشور

انجمن علمی توسعه روستایی ایران

@RuralDevelopment
نامه نگاری به ریاست محترم سازمان امور عشایری ایران

پیگیری انجمن علمی توسعه روستایی ایران به پیرو اعتراض دانشجویان و فارغ التحصیلان نسبت به هفتمین فراخوان دستگاههای اجرایی کشور

انجمن علمی توسعه روستایی ایران

@RuralDevelopment
نامه نگاری به ریاست محترم سازمان ثبت احوال کشور

پیگیری انجمن علمی توسعه روستایی ایران به پیرو اعتراض دانشجویان و فارغ التحصیلان نسبت به هفتمین فراخوان دستگاههای اجرایی کشور

انجمن علمی توسعه روستایی ایران

@RuralDevelopment