هاروی در سال ۱۹۶۹ کتاب «تبیین در جغرافیا» را نوشت. این کتاب به روش شناسی و فلسفه جغرافیا اختصاص داشت. کتاب فوق نقطه عطفی در زمینه متدولوژی و فلسفه جغرافیا محسوب می شد و از آن به عنوان اولین اثر علمی در زمینه جغرافیای نوین یاد می کنند.
منبع: مجله ویستا

https://news.1rj.ru/str/RuralDevelopment

هاروی در سال ۱۹۸۷ به دانشگاه آکسفورد عزیمت کرد. از ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۳ کرسی تدریس جغرافیای این دانشگاه را عهده دار بود.
منبع: مجله ویستا

https://news.1rj.ru/str/RuralDevelopment

در ۱۹۸۹ مدال طلای اندرس ریتزیوس از سوی انجمن مردم شناسی و جغرافیای سوئد به هاروی اهدا شد.
منبع: مجله ویستا

https://news.1rj.ru/str/RuralDevelopment

در سال ۱۹۹۵ مدال پاترون توسط انجمن سلطنتی جغرافیا به هاروی اهدا شد و در همین سال جایزه واترن لود در فرانسه به وی اعطا شد.
منبع: مجله ویستا

https://news.1rj.ru/str/RuralDevelopment

مهم ترین آثار هاروی عبارتند از؛ تبیین در جغرافیا، عدالت اجتماعی و شهر، محدودیت های سرمایه، تجربه شهری، وضعیت پست مدرنیته و عدالت طبیعت و جغرافیای تفاوت. کتاب وضعیت پست مدرنیته هاروی از سوی نشریه ایندیپندنت لندن به عنوان یکی از مهم ترین پنجاه اثر جدی علمی که از سال ۱۹۴۵ منتشرشده است معرفی شد.
منبع: مجله ویستا

https://news.1rj.ru/str/RuralDevelopment

دیوید هاروی در زمره متفکران پست مدرن با گرایش چپ رادیکال قرار دارد.
منبع: مجله ویستا

https://news.1rj.ru/str/RuralDevelopment

محور بحث هاروی تشریح شرایط و ویژگی های پست مدرنیته یا تجدد است. او دوران اخیر را عصر تازه یی در زندگی اجتماعی انسان می داند و سعی می کند به تشریح زندگی اجتماعی در دوران سنتی و مدرن بپردازد. هاروی در پی این است که وجه تمایز این دو دوران را با دوران اخیر ترسیم کند.
منبع: مجله ویستا

https://news.1rj.ru/str/RuralDevelopment

دیوید هاروی جهانی شدن را فشردگی زمان و فضا تعریف می کند. در نظریه وی تمایز بین دوران مدرن و سنتی به واسطه بازسازی مفهوم زمان و فضا ممکن می شود.
منبع: مجله ویستا

https://news.1rj.ru/str/RuralDevelopment

از دیدگاه هاروی بستر زندگی سنتی فضاهای محدود و معین محلی و زمان های دور و فصلی مکان مند بود. هرگونه فعالیت و کنش اجتماعی در چارچوب چنین فضا و زمان محدود و معینی سازمان می یافت. بنابراین گستره روابط اجتماعی بسیار منقبض بود. در چنین شرایطی هر واحد اجتماعی نسبتاً کوچک، جهانی مستقل و تقریباً بی ارتباط با محیط یا جهان های اطراف خود بود. ولی در دوره رنسانس این مفهوم و تصور سنتی از زمان و فضا بر هم خورد و مفهوم زمان طولی و خطی و فضای واحد جهان جایگزین آن شد.
منبع: مجله ویستا
https://news.1rj.ru/str/RuralDevelopment

به بیان دیگر از دوره رنسانس، به واسطه برخی تحولات و اختراعات، زمان و فضا عمومیت یافتند و در نتیجه فرآیندی آغاز شد که هنوز هم ادامه دارد. هاروی این فرآیند را فشردگی زمان - فضا می نامد که در جریان آن زمان می تواند به گونه یی سازمان یابد که محدودیت های فضا را کاهش یا افزایش دهد. در واقع فشردگی زمان - فضا کاهش زمان و کوچک شدن فضا است. با آغاز فرآیند فشردگی زمان- فضا نطفه جهانی شدن هم بسته شد.
منبع: مجله ویستا

https://news.1rj.ru/str/RuralDevelopment

هاروی بیان می کند که در دوران فئودالیته هر منطقه فئودالی برای خود یک دنیای حقوقی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی مشخص و معین محسوب می شد. اعتقاد عمومی مبتنی بر این باور بود که دنیای فئودالی مذکور صرفاً نماد و بازتابی است از عالمی که توسط خداوند و گروهی از فرشتگان اداره می شود. با ظهور عصر رنسانس منظرگرایی زاویه نگرش و حوزه بینش خود را از خدا به سمت فرد انسانی تغییر داد. برداشت های جدیدی از مفهوم مکان و زمان در تمامی عرصه ها و حوزه های فرهنگ رنسانس خود را متجلی ساختند. در عصر روشنگری فضا یا مکان پدیده یی قابل دستیابی و غلبه کردنی می نمود. از این رو هرگونه خیالبافی ها، تخیلات و خرافه از روی نقشه ها محو و پاک شدند و زمان و مکان به صورت زمان و مکان متحدالشکل و نپوتنی درآمدند، نگرش یا بینش عقلانی و متحدالشکل از زمان و فضا این امکان را به متفکران عصر روشنگری داد تا طرح های استعماری داشته باشند. قوت گرفتن اندیشه برای هر کس جایی وجود دارد، یعنی تصور و برداشتی خطی و یکنواخت از مفهوم زمان و مکان.
منبع: مجله ویستا

https://news.1rj.ru/str/RuralDevelopment