دیوید هاروی در زمره متفکران پست مدرن با گرایش چپ رادیکال قرار دارد.
منبع: مجله ویستا

https://news.1rj.ru/str/RuralDevelopment

محور بحث هاروی تشریح شرایط و ویژگی های پست مدرنیته یا تجدد است. او دوران اخیر را عصر تازه یی در زندگی اجتماعی انسان می داند و سعی می کند به تشریح زندگی اجتماعی در دوران سنتی و مدرن بپردازد. هاروی در پی این است که وجه تمایز این دو دوران را با دوران اخیر ترسیم کند.
منبع: مجله ویستا

https://news.1rj.ru/str/RuralDevelopment

دیوید هاروی جهانی شدن را فشردگی زمان و فضا تعریف می کند. در نظریه وی تمایز بین دوران مدرن و سنتی به واسطه بازسازی مفهوم زمان و فضا ممکن می شود.
منبع: مجله ویستا

https://news.1rj.ru/str/RuralDevelopment

از دیدگاه هاروی بستر زندگی سنتی فضاهای محدود و معین محلی و زمان های دور و فصلی مکان مند بود. هرگونه فعالیت و کنش اجتماعی در چارچوب چنین فضا و زمان محدود و معینی سازمان می یافت. بنابراین گستره روابط اجتماعی بسیار منقبض بود. در چنین شرایطی هر واحد اجتماعی نسبتاً کوچک، جهانی مستقل و تقریباً بی ارتباط با محیط یا جهان های اطراف خود بود. ولی در دوره رنسانس این مفهوم و تصور سنتی از زمان و فضا بر هم خورد و مفهوم زمان طولی و خطی و فضای واحد جهان جایگزین آن شد.
منبع: مجله ویستا
https://news.1rj.ru/str/RuralDevelopment

به بیان دیگر از دوره رنسانس، به واسطه برخی تحولات و اختراعات، زمان و فضا عمومیت یافتند و در نتیجه فرآیندی آغاز شد که هنوز هم ادامه دارد. هاروی این فرآیند را فشردگی زمان - فضا می نامد که در جریان آن زمان می تواند به گونه یی سازمان یابد که محدودیت های فضا را کاهش یا افزایش دهد. در واقع فشردگی زمان - فضا کاهش زمان و کوچک شدن فضا است. با آغاز فرآیند فشردگی زمان- فضا نطفه جهانی شدن هم بسته شد.
منبع: مجله ویستا

https://news.1rj.ru/str/RuralDevelopment

هاروی بیان می کند که در دوران فئودالیته هر منطقه فئودالی برای خود یک دنیای حقوقی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی مشخص و معین محسوب می شد. اعتقاد عمومی مبتنی بر این باور بود که دنیای فئودالی مذکور صرفاً نماد و بازتابی است از عالمی که توسط خداوند و گروهی از فرشتگان اداره می شود. با ظهور عصر رنسانس منظرگرایی زاویه نگرش و حوزه بینش خود را از خدا به سمت فرد انسانی تغییر داد. برداشت های جدیدی از مفهوم مکان و زمان در تمامی عرصه ها و حوزه های فرهنگ رنسانس خود را متجلی ساختند. در عصر روشنگری فضا یا مکان پدیده یی قابل دستیابی و غلبه کردنی می نمود. از این رو هرگونه خیالبافی ها، تخیلات و خرافه از روی نقشه ها محو و پاک شدند و زمان و مکان به صورت زمان و مکان متحدالشکل و نپوتنی درآمدند، نگرش یا بینش عقلانی و متحدالشکل از زمان و فضا این امکان را به متفکران عصر روشنگری داد تا طرح های استعماری داشته باشند. قوت گرفتن اندیشه برای هر کس جایی وجود دارد، یعنی تصور و برداشتی خطی و یکنواخت از مفهوم زمان و مکان.
منبع: مجله ویستا

https://news.1rj.ru/str/RuralDevelopment

با ظهور مدرنیسم این نوع برداشت خطی از مفهوم زمان و مکان رو به زوال رفت و ما شاهد انقلاب ها، جنبش ها و تحولات اقتصادی بودیم.
در عصر مدرنیته به اندازه تعداد چشم اندازها و منظرهای موجود که انسان از آن منظرها به خود، دیگران، اجتماع، جهان و هستی می نگرد، به همان اندازه تجربه زمان و مکان وجود دارد. اما در دنیای پست مدرن ما شاهد کوچک شدن و قبض فضا در تمامی ابعاد زندگی بشر هستیم.
منبع: مجله ویستا
https://news.1rj.ru/str/RuralDevelopment

از دیدگاه هاروی شدیدترین دوره فشردگی زمان - فضا در دو دهه اخیر بوده است. در این دوره پیشرفت های حیرت آور در عرصه فناوری های ارتباط، زمان و فضا را بسیار فشرده کرده و به آرمان دهکده جهانی واقعیت بخشیده است. زیر فشار حاصل از دگرگونی ها و تحولات فنی و اقتصادی، زمان و فضا چنان به هم ریخته است که چگونگی رویارویی با احساس فشردگی شدید دنیاهای فضایی و زمانی به ضرورتی گریزناپذیر درآمده است. به بیان دیگر تجربه انسان از زمان و فضا بسیار متغیر و سیال شده است و این یعنی جهانی شدن.
منبع: مجله ویستا

https://news.1rj.ru/str/RuralDevelopment

هاروی جهانی شدن را به پسامدرنیته و پسامدرنیسم پیوند می زند و استدلال می کند که شکل جدیدی از سرمایه داری تحت عنوان پسامدرنیته انعطاف پذیر را می توان از منظر مارکسیسم کلاسیک درک کرد. او می گوید؛ «اجازه دهید به عناصر و روابط ثابت شیوه تولید سرمایه داری مارکس برگردیم و ببینیم که آنها تا چه حد در بطن همه ظواهر سطحی و محوشونده، شقاق ها و گسست ها، حی و حاضر هستند و خصیصه اصلی اقتصاد سیاسی معاصر را تشکیل می دهند.» به عقیده وی جهانی شدن برای سرمایه داری پدیده جدیدی نیست لیکن پسامدرنیته انعطاف پذیر دربردارنده شدت یافتن تراکم و فشردگی زمانی- فضایی است که ویژگی این نوع پسامدرنیته محسوب می شود. به نظر هاروی پسامدرنیته انعطاف پذیر یک فرهنگ پسامدرن خلق می کند. جست وجوی بی پایان برای بازارهای جدید، تغییر سریع کالاها و دستکاری مداوم سلیقه و عقیده مردم از طریق تبلیغات باعث ایجاد فرهنگ پسامدرنی شده است که ویژگی این نوع فرهنگ وجود ناپایداری و اندیشه های سطحی به جای معانی عمیق، کثرت گرایی و هرج و مرج به جای فراروایت های عقل و پیشرفت است.
منبع: مجله ویستا
https://news.1rj.ru/str/RuralDevelopment

البته هاروی معتقد است در سیاست های جهانی به طور کلی فرصت های خوبی برای شکل گیری کثرت گرایی در دانش، هویت ها و فرهنگ وجود دارد. هاروی از جمله متفکرانی است که معتقد است جهانی شدن به گسترش شکل های ویژه یی از هنر در سراسر جهان کمک کرده است. او در کتاب «وضعیت پست مدرنیته» بیان می کند که ظهور فوق قلمروگرایی در آفرینش و انتشار شکل های جدید و خاص زیباشناسی نقش بسته است. روابط جهانی در سرعت بخشیدن به هنر نیز تاثیر داشته است. سه روند واردات، ترکیب و آفرینش های جدید به احتمال زیاد با همدیگر موجب تنوع و انعطاف پذیری بیشتر در ارزیابی شده اند. دیوید هاروی در این زمینه به توصیف ویژگی های ناآرامی، ناپایداری و گذرا بودن زیبایی شناسی پسامدرن پرداخته است. او معتقد است تفاوت، ناپایداری، ارزش تماشایی مد و کالایی شدن، کارهای فرهنگی را مورد تحسین قرار می دهد. از سوی دیگر دوران جهانی شدن معاصر شاهد بسیاری از واکنش های سنتگرا در برابر نگرش جدید در هنر نیز بوده ایم.
منبع: مجله ویستا

https://news.1rj.ru/str/RuralDevelopment

در کتاب «عدالت اجتماعی و شهر» هاروی به تبیین این مساله می پردازد که جغرافیا نمی تواند در مقابل فقر و معضلات اجتماعی که در شهر وجود دارد بی طرف بماند و با بهره گیری از منطق دیالکتیکی به اثبات این مطلب می پردازد. وی عقیده دارد سرمایه داری برای تضمین بازتولید خویش احتیاج به نابودسازی فضاهای مکانی دارد. یکی از مقالات مهم هاروی به نام «جهانی شدن در بوته آزمایش» است. او در این مقاله بیان می کند که جهانی شدن در طول ۲۰ سال گذشته به کلید رمز تفکرات ما درباره شیوه کارکرد دنیا تبدیل شده است.
منبع: مجله ویستا

https://news.1rj.ru/str/RuralDevelopment