تو رو خدا نیا تو خوابم، بیا همو توی واقعیت ببینیم.

#پغ

میگم الان وقتش نیست. اصلا نباید الان بهش فکر کرد.
میگه نباید مسخره‌شو درآورد ولی میشه اشتباه کرد! الان وقت اشتباه کردنه نه گرفتن تصمیم‌های بزرگ برای آینده‌ای که معلوم نیست چیه و کجاست.
میگم وقتی شکستیم، وقتی افتادیم و کسی نبود جمعمون کنه، بازم اینو میگی؟
میگه شکستن جزئی از بزرگ شدنه. می‌شکنیم، بزرگ میشم، دیگه اشتباه نمی‌کنیم. ولی تا اشتباه نکنیم نمی‌فهمیم درستش چیه.
میگم من می‌ترسم.
میگه منم می‌ترسم؛ زندگی ترسناکه ولی فعلا باید زندگی کرد.

طوری درس نخونید که نرسید هیچ کار دیگه‌ای انجام بدید؛ حتا یاد گرفتن آداب معاشرت.

اگر اوریجین اینسرشن رو از آناتومی حذف کنن، سراسر زیبایی می‌مونه.
خداوند به همه‌ی حذف کنندگان اوریجین اینسرشن عمر باعزت بده.

الان توی اون لحظاتی ام که دلم می‌خواد حرف بزنم ولی نمی‌دونم چی بگم. لذا مجبورم به اکتفا به :))) ها.

با این که حتا به هیچ‌کدوم از سختی‌هایی که از سرش گذشت نزدیک هم نشدم، خیلی چندلرو درک می‌کنم موقع شوخی کردن.
الان در یکی از چندلر بینگ‌ترین حالاتم، در یکی از خوشبخت‌ترین اوقات زندگی‌مم.

#ChandlerBing

چقدر زود می‌گذره.

به انتقام این انصراف، برای دو تا کار داوطلب شدم و الان این دو تا با کلاس‌هام که قابل غیبت کردن نیستن هم‌زمان شدن و I’m officially screwed.
اما مسئله‌ی مهم اینه که انتقاممو از خودم گرفتم و الان می‌تونم با خیال ناراحت سر بر بالین بذارم.
There are days like this is That I wish I didn’t exist.

لعنت به مغزی که نمی‌فهمه. لعنت🙄

و حالا، تمام چیزایی که وجود یا اهمیت داشتنشونو انکار می‌کردم بهم هجوم میارن.

بهش میگم یه چیزی بگو حواسم پرت بشه.
میگه خوابم میاد.

•اگر ازتون خواستم یه چیزی بگید حواسم پرت بشه، بگید! حتما این کارو بکنید و از مرگ من جلوگیری کنید.

هی میگم این ساعت/روز/کار رو که رد کنم دیگه تا عید می‌تونم نفس بکشم و باز یه غول دیگه میاد وسط. میشه لطفا تا سال جدید بسه دیگه؟

🎵 Emily's Room "Sweet and Bitter" - Re-Recorded Version
🗣 Ezio Bosso
⏱ 04:47
💾 11 MB
🎧Telegram: @ShareTheJoy
📻 Spotify: spoti.fi/2m2ELiz

اول هفته به یگانه گفتم که اوضاع بسیار خوبی دارم و حالم بسیار بسیار خوب است و از آن موقع حال بد به من حمله کرده و رها نمی‌کند. جهان اینطوری شده؟ تشکر کنی با مشت می‌زند توی صورتت؟
تراپزیوسم درد می‌کند و چه حرکاتی به انقباض تراپزیوس نیازمندند و نمی‌دانستم.

عزیزان
خلاصه بگم: گند زدم.

-چیکار کنم یادت بره؟
-یادم نمیره.

امروز استاد آداب می‌گفت که بعد از هر کلاس، بعد از هر روز و در کل بعد از به پایان رسوندن هر تجربه‌ای سعی کنید بازخوردتونو نسبت بهش ثبت کنید و من برای اولین بار از اینجا خوشم اومد.

آدم‌های جهانم از ایمپکتشون بر زندگی‌م آگاه نیستن و این هم خوشحالم می‌کنه و هم ناراحت.

توی کاتالوگم باید می‌نوشتن خیلی سوال می‌کنه ولی واقعا به جواب همه‌ی سوالاش نیاز داره.

دارم کار‌هایی رو که باید تا قبل از پایان امسال انجام بدم می‌نویسم و مغزم قفل کرده. یاری کنید که سال جدید رو با عذاب وجدان شروع نکنم.
توضیح بدم؟
سر کلاس آداب داشتیم برنامه می‌نوشتیم برای خوندن آناتومی و شرط نوشتن برنامه این بود که ایده‌آل نباشه و حداقل دو نفر از اعضای گروه واقعا انجامش داده باشن. حدود ده دقیقه روی پیش‌خوانی بحث کردیم و مهسا از من پرسید تو که انقدر پافشاری می‌کنی روی پیش‌خوانی، خودت انجامش میدی؟ بهش گفتم من عذاب وجدان انجام ندادنش رو دارم. حتا شب‌های قبل از کلاس آناتومی خواب پیش‌خوانی می‌بینم اما هیچ‌وقت نمی‌رسم کامل پیش‌خوانی کنم. و مهسا گفت که عذاب وجدان انجام ندادن کاری از انجام ندادنش بدتر و مغز نابود‌کننده‌تره.
من حالا این مرض را یک لول بالاتر دارم، یعنی اگر کاری رو انجام ندم و ندونم دارم انجامش نمیدم و بعدا بفهمم که باید انجامش می‌دادم هم عذاب وجدان می‌گیرم. دائم با خودم فکر می‌کنم که مسیر فکری‌م چطور پیش رفته که نفهمیدم باید انجامش بدم. حالا اون کار ممکنه خوندن یه کتاب یا گوش دادن به یه آهنگ باشه که مسئولیتی هم در قبال انجامش نداشته باشما.

یه خوشحالی درونم شکل گرفته که دلیلش مشخصه اما وجود نداره. مثل این که خوشحال باشی غذا لازانیا داری، بدونی که لازانیا نداری اما همچنان به خاطرش خوشحال باشی.
شایدم البته اینا تاثیر مسکن‌های درد تراپزیوس باشه!