امّا عزیزم، تو میدونی بهار از کجا شروع میشه؟ از اوّلین بارون بهاری؟ دیدن اوّلین درخت شکوفه‌؟ اوّلین بار لبخند زدن و گفتن “سال خوبی داشته باشی”؟ دیدن اوّلین مغازه‌ای که آکواریوم‌های پر از ماهی قرمز رو گذاشته جلوی درش توی پیاده‌رو؟ موقع دیدن تبلیغ کلاه‌قرمزی؟ روز آخر کلاسا؟ روز چیدن برنامه سفر عید؟ یا یه چیز دیگه؟ تو میدونی؟

ازش می‌پرسم دکترا کی بازنشسته میشن؟ میگه هروقت بمیرن.

I make no apologies for how I chose to repair what you broke.
[Meredith Grey]
#GreysAnatomy

برنامه ریزی سنگین کردن و انجام ندادنش و عذاب وجدانِ اسیدی گرفتن تخصص ماست.

اینو اضافه کنم که من امسال نسبت به پارسال این موقع خیلی تغییر کردم ولی متاسفانه از هیچ‌کدوم از تغییراتم راضی نیستم.

امروز رفته بودم بانک، یکی از باجه‌ها آقاهه هی توضیح می‌داد برای پیرمرده و اون نمی‌فهمید، آقاهه گفت: حاج آقا! قشنگم! درست گوش بده چی میگم!

الان در اوقاتی به سر می‌برم که هیچی نمی‌تونم بگم از خوشی.

-سال خوبی داشته باشی.
-چشم.

چرخه‌ای بی سرانجام و بی‌ سر و ته که به هر کجاش می‌آویختی آغاز راه بود، و از هرجاش می‌افتادی پایان‌کار.
@terriblemess

بسیار مناسب برای این روزهای بی‌زمان، این روز‌های همیشه ساعت یازده صبح یا هشت شب.

-تا کی در جواب “تخصص چی می‌خوای؟” می‌خوای بگی “نمی‌دونم، فعلا به فکر گذر از علوم پایه ام.” ؟
-تا وقتی که از علوم پایه بگذرم.

ببینید کی تمام کار‌های قبل از عیدش تیک خورده!
(البته که سه روز دیرتر تموم کردن کار‌ها جشن نداره، اما ایام، ایام جشن و شادیه و ما این جشنا رو یواشکی می‌ریزیم توی اون جشنا.)

صبح رو با صدای فاطمه و تولد شکیلا آغاز کردیم، با نمای تحتانی جمجمه ادامه می‌دیم و دعا می‌کنیم با عید دیدنی تموم نشه.
Such a beautiful day.

دل ضعفه.
@terriblemess

بی‌کلمه شده‌ام. نمی‌شنوم. به دیدن اکتفا می‌کنم و ادامه می‌دم.

از روزهایی که توی برنامه‌م فیزیولوژی دارم متنفرم.

روکشِ آفتابی عینکمو گم کردم و این، در نیمه‌ی اول سال یعنی کوری و سردرد. تمام راهی که رفته بودم رو دو بار پیمودم و پیدا نشد، خیلی غمگینم و امیدوارم اگر کسی پیداش کرده و تحویلش نداده به امید این که به دردش بخوره، گل‌مژه بزنه.
(توضیح این که این روکش بدون عینکم اصلا کاربردی نداره و مثل عینک بی‌دسته است.)

با اشک غدد می‌خونیم چون مهمونا بلند بلند حرف می‌زنن و بهمن گفته نباید غددو کمتر از ۲۰ شد و مهمونا میگن از وقتی فلان شدی ما رو تحویل نمی‌گیری مگه فکر کردی چی شده فلان فلان شده؟
با اشک غدد می‌خونیم از گفتن‌‌های خلق.
پی نوشت: فقط دید و بازدید‌های عید می‌تونست راحت‌ترین و شیرین‌ترین و دو دقیقه‌ای‌ترین درس جهان رو تبدیل به اشک و آه بکنه.

یه چیزی بگم تا تلگرامم قطع نشده:
سال‌های زوج سال‌های بدی اند؛ یا حداقل سال‌های فرد بهترن، امسال ولی آخرین سال زوجِ قرن چهاردهه، شاید هم به همین دلیله که از روز اولش ساکد تا الان.
شاید هم البته دلیلش تنبلی من، نالایقی درباریان و تعداد زیاد مهمون‌های کودک باشه.
در کل چیزی که می‌خوام بگم اینه که اگر کسی قرار بود با شما رابطه‌ش خوب باشه فامیلتون نمی‌شد.
خداوندا برای این عید مزخرف نمی‌بخشمت.

دارم به این نتیجه می‌رسم که دلیل این که اغلب روابطم سمی میشن، سمی بودن خودمه.
(از ذوق وصل شدن تلگرامش به تته پته می‌افتد.)

-Does it ever end?
-Never.