هی، پریای آینده، اگر بعدا برات سوال شد که این چه غلطی بود که کردیم، باید بهت بگم که راحت نبود و نیست و احتمالا نخواهد بود، ولی همینه که هست.

می‌دونی؟ دنیا پر از “چرا دیگه با هم حرف نزدیم؟”های پرسیده نشده ست.

بیاید از شنبه قرار بذاریم که قدر خودمونو بدونیم.

به سمتت سرازیرن ولی همیشه مسیر برگشت رو برا خودشون اسفالت میکنن.

‏در دنیا هيچ کاری آسان‌تر از چاپلوسی نیست.


◾️ داستایوفسکی

‎

ما می‌مونیم و انتخاب‌هامون.

قول داد دیگه.
#conversations

تازه یه زخم دیگه م داشتم که شبیه قلب شده بود!

به آدم‌ها نگاه می‌کنم و پر از اضطراب میشم که اون‌ها رو قراره بیشتر از این که زندگی کنم، از دست بدم.

1:31

عادیه که پنج دقیقه ست دارم به این پست می‌خندم؟

این دفترچه رو دیدم یاد پریا افتادم :)
پ‌ن: اینا جا مونده بود...
*spirited away*

عاشق این پستم.

“There almost always comes a time to move on, a time to let go.”

#دریا:)))

هه. چه راحت!

چه خوبه همه نگران ناراحت شدنت باشن و بقیه رو به خاطرت ناراحت کنن.

چرا همیشه اونی که باید درک کنه ماییم؟

می‌تونم کل شهر رو گریه کنم. ولی نمی‌کنم.