از حس مزاحم بودن متنفرم.

از ماجراهای شش ماهه خسته شدم.

[اینجا سر قبر صائب]

• پایان هماتو
• خدایا چقدر دلم واسه این مرد تنگ میشه :(
• چرا نمیشه اتندا رو بغل کرد؟
#medgibbers

واقعا فکر نمی‌کردم چیزها اینطوری پیش برن و الان اینجا باشم.

توی زیرزمین منتظر آسانسور بودیم، چیزی که درمورد آسانسورای این بیمارستان باید بدونید اینه که روی مانیتورش می‌نویسه داره میره بالا یا میاد پایین، حتا اگه پایین‌ نزدیک‌تر باشه، ولی در حال بالا رفتن باشه، میره بالا.
حالا بهرحال، توی زیرزمین منتظر آسانسور بودیم و مهسا گفت خوبیش اینه که این آسانسوری که میاد، قطعا میره بالا.
بله همون قضایای راک باتم و به نفت رسیدن ز زمین خوردن و شکستن و بعدش فقط راه برای بالا رفتن داشتن.

حالا منتظرم که بریم بالا و دیگه پایین‌تر از این وجود نداشته باشه.

نمیشه که تا سخت شد خسته شی ول کنی.

میدونم کلی درس دارم، واقعا فقط میدونم.

-why did you leave?
-at some point I realized that being around did more harm.
[Ted Lasso]

“و یقولون انّهُ لمجْنون”

ذکر غالب چند ماه اخیر
#conversations

کاش ی روزی اینقدر از این وضعیتم دور شم که ی دریا بینمون فاصله باشه.

این که ازت با آدم‌های دور حرف می‌زنم یعنی خودت هم داری دور میشی.

از وقتی یادم میاد منتظر بودم “اینا” تموم بشه و چیزهای مورد علاقه‌م شروع. راهنمایی منتظر بودم ریاضی‌ها و هندسه‌ها تموم بشن، دبیرستان منتظر بودم فیزیک‌ها و جغرافی‌ها تموم بشن، علوم پایه منتظر بودم اناتومی‌ها و بیوشیمی‌ها تموم بشن، فیزیوپات منتظر بودم پاتولوژی‌ها تموم بشن، الان منتظرم کلا دورهٔ عمومی تموم بشه که بتونم برم توی حیطه‌ای که به اندازهٔ کافی از اورژانس و اسهال و استفراغ و کاردیو دور باشه. این شد زندگی آخه دختر؟

ولی خوش به حال اونا که عاشق درسای رشته شونن و لذت میبرن از لحظه لحظه ش
من آخرین باری که از یه درس دانشگاهی لذت بردم، ادبیات فارسی بوده تو ترم سه.

تقریبن همه‌ی رنج‌های ما از ارتباط با دیگران نشأت می‌گیرند.


·· شوپنهاور

مثلا ممکنه مسیرمو یک شهر دورتر کنم که گذارم به گذرت نیفته.

بچه‌ها شما با شلواراتون مشکل ندارین؟ هر دختریو می‌بینم با هر سایز و بدنی، در زمینه شلوار مشکل داره.
چرا هیچ شلوار پرفکتی وجود نداره؟

بهم دروغ بگو، بذار آسون‌تر بگذره.