به نظرم آدمایی که خاطره بازی میکنن به مراتب آدم های قوی تری هستن.
اونا میتونن تو چشای خاطرات گذشته نگاه کنن و از هم نپاشن.

یا هم که تیکه‌پاره‌هاشونو جمع کنن و به زندگی ادامه بدن.

کاش نقاش ساختمون بودم.

It’s the hope that kills you.

[Ted Lasso]

وقتش که گذشت دیگه فایده نداره، حال که نمیده هیچ، شاید حتا حال‌گیری هم باشه.

می‌تونم واسه اینترنمون بمیرم.

(با صدا و لحن پویا سعیدی) امیدوارم مغلوب غروب جمعه نشید.

هی دیر بشه. هی از دست بدیم فرصت‌ها رو. هی بگیم بعدا بعدا، اینقدر بعدا که اصلا دیگه نباشیم توی زندگی هم.

در چنین مواقعی، وقتی همهٔ چراغ‌ها خاموشه و ساپوزدلی یک ساعت پیش به خواب رفتم، می‌فهمم که رتبهٔ اول ناتوانی‌ ام در آرام کردن خویشتن خویش.

هربار میام از لاک خودم بیام بیرون و آدم‌ها رو به فضای اطرافم راه بدم جوری پشیمون میشم که
آره دیگه همین

مجددا تشدید روی همین

https://survey.porsline.ir/s/HVFGKLl/


عزیزان
این برای پایان‌نامه‌‌است و نیازه به جامعه آماری بالا.
اگه جواب دیدن که دمتون گرم واقعا اگرم گذاشتید تو کانالتون که ماچ محکم به کلتون.