(با صدا و لحن پویا سعیدی) امیدوارم مغلوب غروب جمعه نشید.

هی دیر بشه. هی از دست بدیم فرصت‌ها رو. هی بگیم بعدا بعدا، اینقدر بعدا که اصلا دیگه نباشیم توی زندگی هم.

در چنین مواقعی، وقتی همهٔ چراغ‌ها خاموشه و ساپوزدلی یک ساعت پیش به خواب رفتم، می‌فهمم که رتبهٔ اول ناتوانی‌ ام در آرام کردن خویشتن خویش.

هربار میام از لاک خودم بیام بیرون و آدم‌ها رو به فضای اطرافم راه بدم جوری پشیمون میشم که
آره دیگه همین

مجددا تشدید روی همین

https://survey.porsline.ir/s/HVFGKLl/


عزیزان
این برای پایان‌نامه‌‌است و نیازه به جامعه آماری بالا.
اگه جواب دیدن که دمتون گرم واقعا اگرم گذاشتید تو کانالتون که ماچ محکم به کلتون.

دلم یک کار پاره‌وقت که کمی گرافیک، کمی تیم‌ورک، کمی مارکتینگ و مقداری زیادی خلاقیت بطلبه می‌خواد.

باشه اصلا “سیب آخر برا تو”

بعضی روزها رو فقط با دونستن این که تموم میشه زنده می‌مونم.

ولی خدا رو شکر که ما استاد تظاهر کردن به همه چی خوبه هستیم.

استاد تظاهر کردن به اصلا هم هر ساعت چشمامو نمی‌بندم و آرزوی مرگ نمی‌کنم.

چه مهر بی‌برکتی بودی!

Can’t wait to be workaholic again.