در چنین مواقعی، وقتی همهٔ چراغ‌ها خاموشه و ساپوزدلی یک ساعت پیش به خواب رفتم، می‌فهمم که رتبهٔ اول ناتوانی‌ ام در آرام کردن خویشتن خویش.

هربار میام از لاک خودم بیام بیرون و آدم‌ها رو به فضای اطرافم راه بدم جوری پشیمون میشم که
آره دیگه همین

مجددا تشدید روی همین

https://survey.porsline.ir/s/HVFGKLl/


عزیزان
این برای پایان‌نامه‌‌است و نیازه به جامعه آماری بالا.
اگه جواب دیدن که دمتون گرم واقعا اگرم گذاشتید تو کانالتون که ماچ محکم به کلتون.

دلم یک کار پاره‌وقت که کمی گرافیک، کمی تیم‌ورک، کمی مارکتینگ و مقداری زیادی خلاقیت بطلبه می‌خواد.

باشه اصلا “سیب آخر برا تو”

بعضی روزها رو فقط با دونستن این که تموم میشه زنده می‌مونم.

ولی خدا رو شکر که ما استاد تظاهر کردن به همه چی خوبه هستیم.

استاد تظاهر کردن به اصلا هم هر ساعت چشمامو نمی‌بندم و آرزوی مرگ نمی‌کنم.

چه مهر بی‌برکتی بودی!

Can’t wait to be workaholic again.

He saw her, and until then she never knew she’d never been seen before. It was like coming home.

[Nine Prefect Strangers]

موقع ترک کردن امید، فکر می‌کردم اون چیزی که حس می‌کنم دلتنگیه. ولی حالا که وقت ترک کردن اورژانس تحت حاد خورشید رسیده، می‌فهمم دلتنگی چیه.

کی فکرشو می‌کرد که با شنیدن“دوباره اینترن می‌شین میاین همینجا” خوشحال بشم؟

خدایا من عشق نمی‌خوام، اعتیاد به کار می‌خوام؛ کاری که لایق معتادش شدنم رو داشته باشه.

طریقه ساخت گرین کارت با مقوای سبز

@TrendsGoogle