کارکنان بیمارستان براساس رنگ کارت با آدم‌ها برخورد می‌کنن. مثلا رنگ کارت‌ ما، پایین‌ترین رنک رشته‌مونه، و باهامون بهترین رفتاری که می‌کنن اینه که تظاهر کنن وجود نداریم.
نمی‌خوام بیشعور باشم، ولی واقعا دارم می‌فهمم چرا هم‌رشته‌ای‌هام به مرور ایزوله میشن و فقط با اطرافیان خودشون می‌گردن.

ممکنه بگید خب دکترا باهاشون رفتار بدی داشتن. آره ممکنه چنین باشه، ولی ما باهاشون رفتار بدی نداشتیم، چرا باید بدی اونا رو به ما تلافی بکنن؟

دلم می‌خواد تا آخر جهان گریه کنم. ولی امتحان دارم و تایم گریه‌م تموم شده.

چه قول‌های قشنگی میده :”

حالا درسته ریونین هری پاتر برای اونا اول سال جدیدشون پخش شد ولی بچهها اصلا ناراحت نباشید چون برای ما کلاه قرمزی پخش میشه.

به طرف کی می‌دوی که زودتر بهش برسی و بغلش کنی و کیو وقتی یهو ببینی واسه‌ش می‌ایستی و واسه کی فقط دست تکون میدی و سلام می‌کنی؟
Exactly

و دعای آخر شبم:

خدایا فردا کلید در بیمارستانو گم کنن🤲🏻 آمین

خوب میشه. فراموش نمیشه اما حالت خوب میشه.

جوانکی در آخرین کلامش قبل از رفتن بهم گفت “آدم باش.” با این که می‌دانست و می‌دانستم آدم نمی‌شوم، گفتم چشم و بعد هم گفتم حالا دارم می‌روم بیماری‌های سرجیکال مری را بخوانم. انگار که قرار نیست بره و خون به جگر من بکنه. ولی رفت.
آخرین کلامش بهم، “آدم باش” بود و آخرین کلامم بهش، بیماری‌های سرجیکال مری.

وقتی بعد از چند بار توضیح و بیان ناراحتی، خسته میشی ول می‌کنی میری بعد میان میگن مگه من چی کار کردم :/

هیچی. من گاوم. من.

پریا>>>>>>>>>

اگه زامبیا حمله کردن من میرم توی تیم زامبیا.

هرچی حمله کنه من میرم تو تیم اونا. هیومنیتی رو به هل پوکی می‌فروشم.

آخه کدوم زامبی‌ای اینقدر رو مخه که این آدما؟

“نمی‌ذاریم خراب بشه.”
#conversations

شما هم توی کتابخونه همه‌‌ش می‌ترسید رو مخ بغل‌دستیتون باشید؟ هر ده دقیقه از ساینا می‌پرسم رو مخت که نیستم؟ تو رو خدا اگه صدای نفسام میاد بگو نفس نکشما.

وای منمممم :))))
رفتم کم‌ سر و صداترین موس جهان هستی رو پیدا کردم که وقتی آنکی درست میکنم روی اعصاب بقیه نباشم ولی همچنان استرسش رو دارم.

مین وایل یکی بغل دستمون با موبایل حرف می‌زنه!