جوانکی در آخرین کلامش قبل از رفتن بهم گفت “آدم باش.” با این که می‌دانست و می‌دانستم آدم نمی‌شوم، گفتم چشم و بعد هم گفتم حالا دارم می‌روم بیماری‌های سرجیکال مری را بخوانم. انگار که قرار نیست بره و خون به جگر من بکنه. ولی رفت.
آخرین کلامش بهم، “آدم باش” بود و آخرین کلامم بهش، بیماری‌های سرجیکال مری.

وقتی بعد از چند بار توضیح و بیان ناراحتی، خسته میشی ول می‌کنی میری بعد میان میگن مگه من چی کار کردم :/

هیچی. من گاوم. من.

پریا>>>>>>>>>

اگه زامبیا حمله کردن من میرم توی تیم زامبیا.

هرچی حمله کنه من میرم تو تیم اونا. هیومنیتی رو به هل پوکی می‌فروشم.

آخه کدوم زامبی‌ای اینقدر رو مخه که این آدما؟

“نمی‌ذاریم خراب بشه.”
#conversations

شما هم توی کتابخونه همه‌‌ش می‌ترسید رو مخ بغل‌دستیتون باشید؟ هر ده دقیقه از ساینا می‌پرسم رو مخت که نیستم؟ تو رو خدا اگه صدای نفسام میاد بگو نفس نکشما.

وای منمممم :))))
رفتم کم‌ سر و صداترین موس جهان هستی رو پیدا کردم که وقتی آنکی درست میکنم روی اعصاب بقیه نباشم ولی همچنان استرسش رو دارم.

مین وایل یکی بغل دستمون با موبایل حرف می‌زنه!

سخت تر از درس خوندن عذاب وجدان درس نخوندنه.

دیگه نمی‌دونم چطوری می‌تونم خودم رو خوشحال کنم و این بده.

برو درست‌رو بخون
بعدش می‌تونی گریه کنی.

ولله دیگه نمی‌تونم تشخیص بدم من خیلی حساس شدم یا اطرافیانم واقعا هر ۳۰ ثانیه کله‌مو کیری می‌کنن

این که امروز بدترین روز پاییز و زمستون بود نشون میده که دیگه روز بدتری نخواهیم داشت و این خوبه.

عذاب وجدانو اختراع کردند که ما اورتینکرا رو باهاش کنترل کنن.