ولی به گفتن این که به گفتن این نیاز ندارم، هنوز نیاز دارم.

تصویرهایی در ذهنم بودند که هیچ وقت فکر نمی‌کردم واقعی بشن، ولی شدند. تصویرهای معمولی ولی دلخواهم! با کیفیت‌تر از اونچه که فکرشو می‌کردم. یعنی در واقع کی فکرشو می‌کرد تو اون تصویرو واقعا زندگی کنی؟

پس احتمالا یه روزی هم این تصویرها واقعی بشن. هوم؟

پس خوب شد زنده موندی که اونا رو زندگی کنی.

دن رو خیلی دوست دارم و به نظرم واقعا گناه داره که گیر لوسیفر اینا افتاده.

یعنی این بشر می‌تونست خودش مین کرکتر یک سریال ده فصله از BBC باشه نه که اینطوری بولی بشه هی :((

ولی واقعا شیراز و شیرازیا>>>>>>>>>>>>>>>>>

نیازمندی‌های امروز؟
حرفای آروم. نگاه‌های براق. لمس‌های یواش. خنده‌های ریز.

خب دوباره پیتزا می‌خوام
اصلا من همیشه پیتزا می‌خوام 🚶🏻‍♀️

The feminine urge to kick his stupid ass

رابرت پتینسون رو اینقدر دوست دارم که گاهی گریه‌م می‌گیره.

خیلی از چیزایی که در واکنش بهشون حس بدی پیدا می‌کنم، بخاطر اینسیکیوریتی خودمه، نه بد بودن یا اشتباه بودن اون چیز.

اسم پلی لیست 🥺
But we were something, don’t you think so?

[اپیزود ۱۴ فصل ۵- ۵۰:۲۶]