اپیزود نه گفتن جا فکری، بهترین اپیزود نه گفتن بین پادکست‌هاییه که شنیدم.

با من دست ندین؛ بغلم کنین.

[Emotional Exhale]

:)))))))))))))

کاش یه پادکست داشتم.

البته که پادکست ملک کسی نیست و روحش آزاده. ولی یعنی کاش توی یک پادکست بودم.

حس می‌کنم این کانال به پایان عمرش رسیده.

یا اینطوری بگم که کانال‌نویسیم به پایان عمر خودش رسیده؟

شایدم البته یه سرماخوردگی ساده باشه.

بعضی وقت‌ها اینقدر انرژی صرف پرایوسی این کانال می‌کنم که برای خودش چیزی نمی‌مونه.

یعنی خب واقعا چی میشد که آدم‌ها به خواستهٔ آدم احترام بذارن و دست از سرش بردارن؟

و می‌آموزی که از جاده‌های ناشناس نهراسی،
از مقصد بی‌انتها نهراسی،
از ترسیدن نهراسی،
و تنها بروی و بروی و بروی ...

شل سیلور استاین

آدمایی که بابت علایقت مسخره‌ت می‌کنن و تا روتو برمی‌گردونی میرن همونا رو انجام میدن<<<<<<<<<<<<<

من واقعا دیگه نمی‌دونم، اگه پروژه‌ی گرافیکی دارید، بدید این طرف خواهشاً. (فقط تا قبل عید طراحی لوگو غیر از تایپوگرافی نداریم.)‌

و مدیریت شبکه‌های اجتماعی، و تولید محتوا، و ادیت ویدئو.

ای سخت به ما ستم روا کرده ی مست
بادا که تو را هیچ نیاریم به یاد...

عاشق بزدل عشق رو هم ضایع میکنه.

کاش بهار نیاد یا اگر اومد من برم توی کما :((

یعنی چی خب تازه تابستون تموم شده باز دوباره تابستون :((

خدایا واقعا نمی‌تونم دوباره شش ماه در جهنم زیستن رو

خدایا کما 🙏🏻🙏🏻