ترست از خودت بزرگ‌تر نیست.

من برای یک چیزهایی زیادی پیر شدم و کاش عزیزان این رو می‌فهمیدن. پاشو بریم کفشامونو بپوشیم اسماعیل.

هر وقت به این فکر میکنم که بیرون از این مرز یک نفر اسمم رو می‌دونه جون می‌گیرم.

چرا هیچکس به این جوک بی نهایت فانیِ “تونس تونست پس ما هم می‌رونیم” اشاره نکرده؟ من هی بهش فکر میکنم پاره میشم.

تو هنوز زنده هستی و باید دوام بیاری.

کاش خانواده ایرانی تو این شرایط خانواده ایرانی بودنش رو کنار میذاشت.

کاش دوام بیاری مرد.

تاریخ رو کی داره ثبت می‌کنه؟

زخم‌هامون

هر یک واکنش از سلبریتی‌های غربی، یک “دلم میخواد دهن بعضی از وطنی‌ها رو بگیرم جر بدم.”

“تو با دست تهی با آن همه طوفان بنیان‌کن در افتادی”

“و می‌دانم، تو روزی باز خواهی گشت.”

ای شرقی غمگین بخدا داری غوغا میکنی.

کلمه ها معنی دارند. عقبه دارند. حق ندارید دیمی و فلّه‌ای بریزیدشون روی سر کسی و بعد بگید می‌خواست خراب نشه. اگر مراقب هم نیستید، تبر هم نزنید.

تاج سر همه مون 🖤

قلبم هزار تکه ست. روحم هزار تکه ست. بدنم دیگه مال خودم نیست. احساس می‌کنم هفتاد ساله ام.

ما خیلی گناه داریم. هزاران خط میخواستم در مورد امشب بنویسم، بنویسم که این کثافتی که دارم تحملش میکنم حتی اسم نداره که بخوام توضیحش بدم فقط رسیدم به اینکه ما خیلی گناه داریم. رسیدم به اینکه هیچکس در این کره‌ی زمین سزاوار اینطوری زندگی کردن نیست.