تو هنوز زنده هستی و باید دوام بیاری.

کاش خانواده ایرانی تو این شرایط خانواده ایرانی بودنش رو کنار میذاشت.

کاش دوام بیاری مرد.

تاریخ رو کی داره ثبت می‌کنه؟

زخم‌هامون

هر یک واکنش از سلبریتی‌های غربی، یک “دلم میخواد دهن بعضی از وطنی‌ها رو بگیرم جر بدم.”

“تو با دست تهی با آن همه طوفان بنیان‌کن در افتادی”

“و می‌دانم، تو روزی باز خواهی گشت.”

ای شرقی غمگین بخدا داری غوغا میکنی.

کلمه ها معنی دارند. عقبه دارند. حق ندارید دیمی و فلّه‌ای بریزیدشون روی سر کسی و بعد بگید می‌خواست خراب نشه. اگر مراقب هم نیستید، تبر هم نزنید.

تاج سر همه مون 🖤

قلبم هزار تکه ست. روحم هزار تکه ست. بدنم دیگه مال خودم نیست. احساس می‌کنم هفتاد ساله ام.

ما خیلی گناه داریم. هزاران خط میخواستم در مورد امشب بنویسم، بنویسم که این کثافتی که دارم تحملش میکنم حتی اسم نداره که بخوام توضیحش بدم فقط رسیدم به اینکه ما خیلی گناه داریم. رسیدم به اینکه هیچکس در این کره‌ی زمین سزاوار اینطوری زندگی کردن نیست.

دلم میخواد حتی شده برای یک ساعت خودمو دور نگه دارم از این اتفاق‌ها که حداقل راه نفس کشیدنم باز بشه، ولی مشکل اینه من خودم این اتفاق‌هام. من چجوری از خودم دور بمونم. من مهسام، نیکام، حدیثم..

دیگه از این ساعت ما حق داریم حالمون بد باشه و آیه یأس بخونیم. تو رو خدا دشمنا برن گم شن و بذارن ما به زخم‌هامون ناله کنیم. تو رو خدا.

تمام امروز یک بغض توی گلوم بود و یک “چرا نمی‌میرم؟” ِ گنده.

دوستان اگر اینجایید که یه دختر شجاع ببینید، جای اشتباهی موندید. من اونقدر شجاع و قوی نیستم که ناله نکنم. این موقع‌ها که میشه نمیتونم دیگه.