Forwarded from آگوا
ژاپنی ها فلسفه ای دارن به اسم وابی-سابی که معنی کلیش عدم کمال گرایی و پذیرفتن کم و کاستی و نقص ها و ناپایداری زیبایی هاست .
وابی (ستایش و زیبا دیدن اندوه و فقر و سادگی)
و سابی (ستایش و زیبا دیدن پیری و کهنگی و تنهایی و دلتنگی)
این مفهوم رو به صورت نمایشی هم نشون دادن با فلفسه ای به اسم
کینتسوگی (Kintsugi) یا کینتسوکوروی (Kintsukuroi) .
معنای لغویش میشه اتصال با طلا ،
هنری که سفال و کوزه ای که شکسته یا ناهمواری داره یا اینکه قطعه ی گم شده باشه رو با پودر طلا ،صمغ و چسب به هم میچسبونن و تعمیر میکنن و دوباره ازش استفاده میکنن .
این نگاه رو حالا تو زندگیمون خیلی نیاز داریم ، این ترمیم کردن و پذیرفتن رو .
وابی (ستایش و زیبا دیدن اندوه و فقر و سادگی)
و سابی (ستایش و زیبا دیدن پیری و کهنگی و تنهایی و دلتنگی)
این مفهوم رو به صورت نمایشی هم نشون دادن با فلفسه ای به اسم
کینتسوگی (Kintsugi) یا کینتسوکوروی (Kintsukuroi) .
معنای لغویش میشه اتصال با طلا ،
هنری که سفال و کوزه ای که شکسته یا ناهمواری داره یا اینکه قطعه ی گم شده باشه رو با پودر طلا ،صمغ و چسب به هم میچسبونن و تعمیر میکنن و دوباره ازش استفاده میکنن .
این نگاه رو حالا تو زندگیمون خیلی نیاز داریم ، این ترمیم کردن و پذیرفتن رو .
علی بندری توی قسمت factfullness بیپلاس میگه: میتونه چیزها بد باشه، ولی در حال بهبود!
شما هم وقتی یه پاراگراف از یه مطلبی مونده و از برنامهتون جلویید و میتونید بعد از تموم کردنش، ده دقیقه استراحت کنید، ۱۵ دقیقه Zone out میشید و از برنامه عقب میفتید؟
Forwarded from پرنده یِ کوچکی که منم (Arina🍃)
ایشالا امسال بیشتر چیز ها یادمون بره. چیه این حافظه ی عجیب غریب.
نپرسیدم کی میره، خداحافظی نکردیم با هم، آخرین جملهٔ حضوریمون “پسفردا همو میبینیم!” بود! الان دو روز از اون پسفرداهه گذشته و همو ندیدیم. اگه همو ببینیم میشه دیدار خداحافظی تا... تا چند سال دیگه؟
بهش میگم: نگو بهم کی میری. حالا پستای کانالش بوی رفتن میدن؛ هر پستی که نوتیفیکیشنش میاد دلمو میلرزونه، اینجا باز سرد میشه و خاکستری.
چند روز پیش به سمیرا گفتم: از چهار سال دلتنگی زنده بیرون اومدم و فکر نمیکنم سختتر از این رو در زندگی گذرونده باشم. دلتنگی خیلی سرده، دلم تنگ میشه برای اینجا بودنش، برای رنگی بودن این شهرْ به خاطر بودنش!
بهش میگم: نگو بهم کی میری. حالا پستای کانالش بوی رفتن میدن؛ هر پستی که نوتیفیکیشنش میاد دلمو میلرزونه، اینجا باز سرد میشه و خاکستری.
چند روز پیش به سمیرا گفتم: از چهار سال دلتنگی زنده بیرون اومدم و فکر نمیکنم سختتر از این رو در زندگی گذرونده باشم. دلتنگی خیلی سرده، دلم تنگ میشه برای اینجا بودنش، برای رنگی بودن این شهرْ به خاطر بودنش!
توی راه برگشت به خونه با هاشمی به این نتیجه رسیدیم که فردا آخرین روز فرجههاست و ما نرسیدیم درسهامونو بخونیم و بدبخت خواهیم شد.
هوای امروز: پنج روز تلاش کنی و آخرش از خودت راضی نباشی!
هوای امروز: پنج روز تلاش کنی و آخرش از خودت راضی نباشی!