چرا خوشحال نیستم؟ فکر می‌کنم دکمهٔ تغییر احساساتم سوخته، مانده روی بُهت!

امروز دو بار سر جلسه امتحان دیدمش، یه بار نگاهش نکردم، یه بار سلام و شاید شما نفهمید که وقتی می‌گویم سلامش کردم و دلم از نفرت و غم پر نشد یعنی چه!

به مینا گفتم: پر از پارادوکسی برام، هم هر روز توی ذهنم دارم باهات دعوا می‌کنم، هم وقتی می‌بینمت دلم می‌خواد بغلت کنم. هم دلم رو شکوندی، هم دلم می‌خواد بشینم تکه‌های دل خودتو وصله کنم برات.

سجاد افشاریان داد زد: باهام حرف بزن!

به هرحال امروز رو که روز بغله دریابید.
آدم هاتون رو بغل کنید قبل از اونکه مجبور بشید عکسشونو در آغوش بکشید.

آره! تو باید روز جهانی بغل مریض بشی که حتا پوریا هم از ده متریت رد نشه! آرههه!!

درس‌هایی که براشون نگران بودم رو پاس شدم، کمی هم از پاس بیشتر؛ دارم مراحل عزاداری رو طی می‌کنم و با اغلب دوستام به تازگی حرف زدم. الان از misery به دورم و کمی بد نیست همه چیز.
[ممنون.]

داشتم برای یکی یه پیام می‌نوشتم، همین حین پروفایل سیاهش عوض شد.

سلام
ما سعی‌کردیم همیشه بی‌پلاس رو سر وقت منتشر کنیم. اما حالا برای بار دوم تاخیر داریم.
دلیل این تاخیرها رو همه‌مون می‌دونیم البته. اول این اپیزود جدید ما هم کمی درباره‌اش توضیح دادیم.

از کجا بشنویم؟
از سایت بی‌پلاس بشنوید

@bpluspod

حوصله‌م سر رفته
چقدر بده خسته شدن از درس مورد علاقه!
چقدر بده این خستگی از همه چیز!

بهترین قسمت امروز؟ یک بار وقتی زهرا از توی تاریکی دانشکده داشت نزدیک میشد، وسط اون همه آدم غریبه، یک گرمی خوبی داشت! یک بار وقتی داشتم توی اون چند متر بلوار پزشکی تا در کتابخونه که نوری نداره و صدایی هم نمیاد راه می‌رفتم و طوری بود که انگار نبودم. یک بار هم اون یک ربعی که با هاشمی توی راه بودم و از سرما هیچ چیز جز درد گلومو حس نمی‌کردم.
یکی دیگه هم اضافه بکنم و پروندهٔ امروزو ببندم: مهسا!

اما اگر من تا یکشنبه زنده نموندم روی سنگ قبرم بنویسید: دو ماه و نیم امتحان داد ولی آخرش مرد!

و در لحظات آخرش، یک کانال آهنگ جدید یافتم (نیافتم در واقع یکی فرستاد.) که آهنگاش خوبن و گوش نداده دارن!
بله مرسی یونیورس عزیز برای تلاش‌های دم آخریت. این بچه‌ت بره شامشو بخوره و قهرشو بذاره کنار.

و سمیرا
فائزه
زهرا

دلم می‌خواد به همه بگم که این، اینجا، این کار، انتخاب من نیست! دلم می‌خواد همه لااقل بدونن که خودم داوطلبش نشدم.

اما بدونید که هر روزی که خوب بود، یا بد نبود، پیش‌درآمدیه برای روزهای بدتر، اشکی‌تر، سخت‌تر!
من دیگه نمی‌تونم. واقعا دیگه نمی‌تونم.

در وضعیتی قرار گرفتم که هیچ چیز انتخاب خودم نیست. لیدرلی فاکینگ هیچی!

مامان همیشه میگه بهترین مرگ، مردن در خوابه. و اخیرا یکی از دلایل این که اصرار دارم هر شب حتا شده دو ساعت بخوابم همینه! هنوزم ناامید نشدم!

سیاهیه که میریزه رو سیاهی!

کاش این بیداری‌های این موقع روز دیگه تکرار نشن!