انقدر سعی‌کردم دانشگاه و زندگی‌م رو از هم جدا‌کنم که از خطر هرگونه همکلاسی قدیم‌ و جدید مصونم تا الان .
🥂🍻🍺🍾

حقیقتا اگه به‌صورت‌ کژوآل نقاشی با آبرنگ در برنامه‌ی زندگی‌م بود خوشحال‌تر نبودم ؟
بودم !

پریسا میگه چی مثل قبله که ما مثل قبل باشیم؟
که راست میگه .

یکی از دلایل غر زدنم در این حجم وسیعْ همین نداشتن هنر تو برنامه‌های‌ زندگیمه ؛ همین فقط مخاطب هنر بودنه ؛ همینه که هیچی نمی‌آفرینم که بخوام ذوقشو داشته باشم‌.

توی زندگی بعدی‌م اگه دوباره بخوام انسان به دنیا بیام و توی ایرانْ [فک کنین بخوام :)))))) ] حتما در شمالْ با لهجه ی نقی معمولی و عاشق سگ به‌دنیا میام .
حتما !

خواب‌دیدم توی دانشگاه مجبورم کردن ایچی‌بان‌بزنم‌ و بگم
I’m a pretty little girl .

در شغل آینده‌م از چهار عصر جمعه میرم شیفت تا هشت صبح شنبه ؛ میرم که شاهد شنبه شدن نباشم .

منتظرم زود‌تر مرداد بشه بشینیم با پوریا شب تا صبح پلی‌استیشن بازی کنیم ؛ هیچی هم به هیچ‌جامون نباشه .

امروز استاد بیوشیمی اومد گفت ساختار ویتامین‌ها رو نمیخواد حفظ کنین ؛ و در اون لحظه جامه دریدم‌ و ازم صدای انواع حیوانات وحشی و اهلی بلند‌شد و کمی از گلوبال‌وارمینگ کم شد و کمی به خوشحالی‌ها افزوده‌شد و من اگه میتونستم میرفتم تا آخر کلاس استادو بغل میکردم .

You are the good point in my life that I should always keep in mind to cherish more.

یادم باشه به بچه‌م بگم "قراره سخت باشه، برای هرکسی یه جور. ولی گاهی خیلی سخت میشه"، که طفلک مثل ما یهو مات و مبهوت و متعجب نمونه از مواجه شدن با حجم زیادِ crapای که این دنیا میتونه ایجاد کنه تو زندگی آدم.
البته بعدش بهش بگم که "تو هم قراره قوی باشی".

کاش یه بارون بیاد بشوره ببره این روزا رو .

میخوام برم تو فاز اهمیت‌ ندهنده .
نه اینکه اداشو در بیارم که ببینم کی‌سراغ میگیره ها ! میخوام جدی دیگه مهم نباشه برام هیچکس .
کاش موفق بشم .

آخ‌ چقدر تباهیم ما.
هر‌چقدرم تلاش کنیم که تباه نباشیم آخرش یکی میاد از‌ گرد راه و میفهمیم که چقدر تباهیم .

-بیا بریم نمایشگاه.
+نه.

یکی از معدود خصوصیات خوبی که ازت مونده بود این بود که وقتی میگفتم بیا بریم فلان‌جا میومدی. اونم زدی خراب کردی .
لعنتی قرار‌نبود این‌طوری باشه که .