دور ریختن همه چیز، برای این که خودت رو دور نریزی

امروز هم “بذار از فردا” بود.

احساس می‌کنم چهل سالمه.

اد کردن بعضی‌ها توی این کانال اشتباه بود.

And I’m so fucking bored

آدم‌هایی هستند که وقتی باهاشون حرف می‌زنیم به کیفیت زندگی‌مون افزوده میشه.

اول دبیرستان نهال بهم گفت برو، ولی من نرفتم و از اون موقع هر چند وقت یک بار، عواقب نرفتنمو می‌بینم.

اما من جدی باید برم.
رفتن مهارت مهمیه که ندارمش.

امروز روز خوبی بود. تقریبا تمام برنامه‌مو انجام دادم، ورزش کردم، پیتزا خوردم و به اندازهٔ یک گاو خوشحال خندیدم.

چیزی که نمی‌فهمم اینه که چرا الانم شوق فردا رو ندارم؟

همه میدونن که :) فحشه. اگر هم یکی گفت نیست، بدونین که روش نشده بهتون بگه که داشته بهتون فحش می‌داده.

زخمم از مرهمت عمیق‌تره

3:01”

باید به مسائلی فکر کنم و براشون تصمیم بگیرم که ترجیح میدم به جاش درس بخونم، حتا بیوشیمی!

عزیزم
امروز خیلی خوش گذشت.

اما باید یک روز قرار بذاریم بریم گریه کنیم.

Eventually

حالا تو فرض کن ما دلتنگی رو بیان کردیم؛
با بغضی که به چشم‌ها چنبره زده چکنیم؟!

دلم گرفته. یه دنیا بهت بگن نمی‌شه و نتونی بپذیری؟

ندانم از پیِ چندین جفا که با من کرد
نشانِ مِهرِ وی اندر دلم چراست هنوز؟