در هر لحظه‌‌ای اگر لحظهٔ بعد نباشم بهتره. از همه چیز بهتره.

پذیرش
#KillingEve

امروز روی نون پنیر گردوم فلفل ریختم و خداوندا که چقدر خوشمزه بود.

اگه خواستین من رو غمگین کنین؛ دیر بیاین.

اگر همه پنج درصد مثل کیمیا بودند، من ۱۰ درصد خوشحال‌تر بودم!
#conversations

توی قرنطینه فهمیدم که دلیل نفرتم از ورزش، باشگاه و بوش و هواش و آدما و نگاه‌هاشونه، نه تنبلیم!

‏آن‌جا که شهریار مندنی‌پور می‌گوید «خیلی شب شده آقای گلشیری.»‌

@monadchannel

هفت کیلومتر دورتر از اون گریه.

4:15”

ماراتن مدرن فمیلی دارم و می‌بینم که میچ و کم تقریبا هر فصل به این مشکل برمی‌خورن که به خاطر حرف نزدن با هم، به خاطر مطرح نکردن دغدغه‌هاشون، رو میارن به بازی‌های اعصاب‌خردکن و آخرای یکی از اپیزودا به این نتیجه می‌رسن که باید بیشتر با هم حرف بزنن و همو بپذیرن. و هر بار با این اتفاق به هم نزدیک‌تر میشن.
اما اینا باعث تعجبم نمیشن؛ این که هنوز هم دست از تلاش برنمیدارن، این که رها نمی‌کنن، این که دلشون می‌خواد باز هم برای هم انرژی بذارن، دو تا شاخ روی کله‌م میاره.

0:10”

شب به صرف پنیک اتک، گریه، و معماری اصفهان خوندن پشت تلفن.
#Faella

اُف که اونجا نبودم بغلت کنم 🥺😔

https://news.1rj.ru/str/samestuff/3390

Hate is manageable.
#KillingEve

می‌گفت: یکی‌و میخوام بی اینکه توضیح بدم همین‌جوری آرومم کنه.

همه‌مون یه لنرد میخوایم که ته همهٔ شلدن بازیامون، باهامون کنار بیاد و بمونه پیشمون.

ولی کمتر کسی حاضره لنرد باشه برای شلدن کسی!

عزیزم
اگر شاملو بودی الان باید می‌پرسیدی: پریا چه مرگتونه؟