من از حجم همه خنده‌های جهان اگه جایی،گاهی خنده برداشتم همیشه تاوانشو‌ دادم .

وقتی برام آهنگ می‌فرستن انقدر خوشحال میشم که انگار خواننده آهنگو بهم تقدیم کرده.

آخرین باری رو که قفسهٔ سینه و کمرم درد نمی‌کردن یا تیر نمی‌کشیدن یادم نمیاد.

اما من ترجیح می‌دادم غم هواپیما بکشدم تا کرونا.
حالا هر وقتم مردم شما بگین از غم هواپیما بود.

ناتانائیل چرا ما نمیریم سر درسمون؟

ناتانائیل جواب داد:

چون ماتحتمون فراخه

سه تا نورونِ باقی‌مانده در مغزم

پریا جون کاش درس‌ بگیری و دو سومِ فرجهٔ امتحان بعدیو به یوتیوب و اینستا نگذرونی.

کاش هربار به جای ‘دیپلمتو چه سالی گرفتی؟”، یوتیوب ازم می‌پرسید “مطمئنی از این ویدیو توی امتحان فردات سوال میاد که اینقدر با دقت نگاهش می‌کنی؟”

لایو شعر خوندن هوزیر رو ببینید به جوناتون تا آخر هفته اضافه بشه:


https://www.instagram.com/tv/CCeOLqCpIdF/?igshid=tbzota6xpocr

پشمام از واحد امتحانات :)))))))))))))))))))))))

آقا پشمام از وقایع اخیر :)))))))

اتفاقات امروز همه‌ش ما رو به :))))))))))))))) وا می‌داره.

ما کسایی‌و دوست داریم که حتی نمیدونن مایی وجود داره.

اونی که موقع فارما خوندن می‌خواد لیدوکایین رو امتحان بکنه و به جای ناخن، لیدوکایین به حلقش می‌پاشه کیه؟ 😐

هرچقدر هم تلاش کنی خنده‌های عصبی رو جایگزین خشمگین شدن و غر زدن بکنی، تهش دنیا روش جدیدی رو برای آزارت پیدا می‌کنه و ول نمی‌کنه.

به قول مهسا، مالامال غرق در گه

دیشب پریا یه استوری گذاشته بود که یک ساعت باهاش گریه کردم، گفت چی شده؟ گفتم هیچی، خیلی اینو دیدم توی زندگیم و فکر می‌کردم که تنهام توی این حس. گفت: “نه، تنها نیستی. و خیلی خوبه که آدم حس نکنه تنهاست.”

عزیز دلم ،
امروز با تشویق سارا یک برنامه رانینگ ترکر دانلود کردم . کاش دنیا مثل این اپلیکیشن اداره میشد نه بخاطر اینکه یک برنامه منظم هفتگی بدون هیچ چشم داشتی به من داد نه بخاطر اینکه عمل کردن به برنامه باعث سلامتی ، طول عمر و کاهش احتمال سکته قلبی و مغزی میشد و نه حتی بخاطر اینکه دویدن منظم باعث افزایش پایه‌ی ترشح بیشتر سروتونین و عدم نیاز به قرص‌های ضد افسردگی میشود . اتفاقا تمام خوبی این اپلیکیشن از قبل از ثبت نامش مشخص میشد دقیقا همانجایی که یک لیست بلندبالای ۱۵۰ کشوره برایت می‌آورد تا انتخاب کنی در کدام کشور زندگی میکنی و هیچ نامی مطلقا ،هیچ نامی از ایران ، نیست.هیچ نشانه‌ای از سرزمین جبر ، محدودیت و سرمنشا تمام اضطراب، افسردگی و اختلالات روانی نیست . گزینه ۴ روز در هفته را انتخاب میکنم بعد به این فکر میکنم که این سبک زندگی من نیازی به ۵۰ سال دیگر تجربه و تکرار بیشتر و طول عمر زیادتر ندارد و ۱۵ دقیقه دویدن روزانه من احتمالا حتی جلوی یکی از مهارکننده‌های خارجی هورمون‌های شادی و هیجان را نمیگیرد چه برسد به اینکه بخواهد مثل محرک شادی عمل کند . پس برنامه را میبندم و دیلیت میکنم ولی از سازنده‌اش تشکر میکنم که با وجود اینکه ادعایی در بی‌همتا ، بی‌نیاز و حکیم و عادل بودن ندارد حداقل به انتخاب افراد اهمیت میدهد