یکی از خواننده‌های بند ارون، همون بندی که لیلی رو خوند، همون بندی که با بغض به لیلی گفت:
you know there's still a place for people like us
The same blood runs in every hand
هشتگ دیشب رو استوری کرده بود.

حالا که چی؟
هیچی. فقط خواستم این اینجا باشه.

1:00

نباید فکرکنیم با خراب کردن دوستامون، آدم فان و جالبی میشیم.

یک چیزهایی مهم نیستن، تا این که صد تا میشن و میشن کاراکتر.

عزیزم
این تیر آخر بود که زد. دیگر تمام شد. فقط فرمالیته‌ی آخرش می‌ماند و لفت دادن از همه جا.

کنسرت بمرانی

اون سری در راستای قابل دسترس نبودن فارست، marsCraft رو معرفی کرده بودم (اولی از راست)، این دوتا #اپ Plantie و bakery هم تو همون مایه‌هان، جز اینکه نمی‌شه مثل forest یوزرنیم ساخت و ساعتا رو به اشتراک گذاشت؛ ولی من دوسشون داشتم مخصوصا کیک‌ه رو. از بامزگیاش اینکه اگه وسط کار بری بیرون، تو ویترینت کیک سوخته می‌ذاره و عذاب وجدان می‌گیری :))

#معرفی #app

کاش این graduation goggles دست از سر ما برمی‌داشت.

I just wanna know why?

از الان تا وقتی که نظرم عوض بشه بیست سالمه.
تمام.

من هرجایی که بشه مشکل داشت، دچار مشکل میشم. هرجا!

چطور بعضی از آدم‌ها می‌تونن اینقدر بی‌ملاحظه باشند؟

Micheal Scott: Pros: I trust him.
Cons: I don’t really trust him.

#TheOffice

پیتزا با هری پاتر

امروز روز خیلی خوبی بود. بهترین روز دو سال گذشته تا به حال.

اسم درس ادراری-تناسلی واقعا برازنده‌شه.

اعصاب آدم رو هم ادراری-تناسلی می‌کنه.

ما یه وقتی تموم میشیم، ولی منابع این امتحان نه!

دلم می‌خواهد یک کاری برای خودم بکنم. که اگر خدای نکرده بیست سال دیگر زنده ماندم، به خودم بگویم که ببین، تو پای خودت ایستادی! ننشستی لهت کنند. دلم می‌خواهد یک دقیقه جرأتم را جمع کنم، حرف‌هایم را بزنم و جمع بکنم بروم. دلم می‌خواهد بروم. بروم. بروم. بروم.