آدم همیشه باید نگران این باشه که نکنه حرفایی که پشت سرش می‌زنن درسته؟

من هرجا می‌روم، دنبال صدای آشنا، چشم‌های آشنا، دست‌های آشنا می‌گردم. دلم برای هیچکس تنگ نشده. دلم برای آشنا بودن تنگ شده؛ برای تغییر حالت صورت، وقتی نزدیک می‌شوی و می‌شناسندت.
دلم برای دست دادن هم تنگ شده. هر ده صفحه درس که می‌خوانم، می‌روم دست مامان را می‌گیرم، یک دقیقه نگه می‌دارم و برمی‌گردم به اتاقم.
دلم برای چیزهای واقعی تنگ شده.

کاش آدم‌ها می‌فهمیدن که نمیشه مغزشونو خوند و منظور دقیقشونو می‌گفتن.

چو پیراهن
کاری از گروه پلیور
با شعری از حافظ

@Poliver_Ensemble

یه چیزایی دیگه مثل قبل نمیشه. چیزی که پاره شده رو میشه دوخت، ولی مثل اول نمیشه.

همه امتحانامون یه جوریه که سخت‌ترین امتحانمونه.

جداً خالی و تنها و بدون هیچ فاکتور کمک/سرخوش/رها کننده ای به زندگی ادامه‌ دادن، خیلی سخت‌جانی می‌خواد.

آدمی به فرد می‌میرد، تنها به جمع است که زنده است و معنا دارد. و من جمع را یادم هست، قدرش را می‌دانم. گیرم سال تا سال دهانم به گفتنش باز نشود.
[چهرازی]

Lullaby (The Blessed Dark Opening song ;s3 e9)

Composer: Abel Korzeniowski
Album: Penny Dreadful: Seasons 2 & 3 OST
Released: 2016
Genre: #soundtrack

@vanillaAve

خداوندگار میکسد سیگنال

همهٔ زندگی حسرت بوده. حسرت گذشته، حسرت آینده، حسرت حال.

یک روز (که امروز نیست) که خوشحال بودم، دلم کمتر شکسته بود و تمام تلخی عالم توی دهنم نبود، این آهنگو پلی می‌کنم و قربون صدقهٔ همه میرم.

ای عزیزای دلم، یه روزی سبزه رو باغچه‌ها چادر میشه باز
اون روز امروز نیست، این ماه نیست، شاید امسال هم نباشه. اما یه روزی!

تا اون روز، زندگی، سلام که هیچی، حیف انگشت فاک که بهت بدم.

دانشگاه رده بالاتر ایران یعنی آدم‌های خودپسندتر، بی‌نظمی‌های بیشتر، ادعاهای توخالی‌تر و زورگویی بیشتر.

اگه زبون‌بازی یک مهارت بود، رزومهٔ خیلیا پرتر از اینا بود!

روحیه انتقادپذیریم تا ماه آینده مصرف شده.

هشتاد درصد درگیریم با پستایی که می‌ذارم سر همینه :))))

من همیشه دنبال یکی می‌گردم که بگه “هیچی نیست!”