هر ایرانی، یک سیاستمدار و پزشک و اقتصاد دان و نویسنده و شاعر و معمار و گرافیست و حقوقدان و کارشناس مسائل خاورمیانه/ آمریکا و متخصص حوزهٔ رسانه،‌ به طور همزمان.

امشب، لانچ پروژه‌ای دیگر، لانچ پروژه‌ای که حتا بچهٔ من هم نیست، اما استرسش به اندازهٔ لانچ بچهٔ خودمه.
#imsa

این زندگی دانشجویی موهای من رو سفید کرد. کورتکس ادرنالم رو به یک ظرف پوره سیب‌زمینی تبدیل کرد و سیستم سمپاتیکم رو چنان ابیوز کرد که دیگه هیچوقت اون سمپاتیک قبلی نمیشه.

Stress level

از خستگی بمیرم رواست؟

خیر، نیست. مردم امتحان دارن پریا خانوم.

وسط زردآلو چیه؟

عجیبه واقعا این جهان!

من کسی که تو فکر می‌کنی نیستم.
[بمرانی]

میترسم بنویسم، واقعیت بشه.

یه جوری خوابم نمی‌بره انگار همه چیز تقصیر منه.

پشتیبانی توی ایران اینطوریه که:
-با فایرفاکس میاین؟
-نه، کروم.
-باید با فایرفاکس بیاین.
-با فایرفاکس هم اومدم، بالا نمیاد.
-با فیلترشکن میاین؟
-نه
-باید با فیلترشکن بیاین.
-با فیلترشکن هم اومدم بالا نیومد.
-باید زنگ بزنین دفتر مرکزی.

امروز روز نكبتيه. اصلا نمی‌دونم چی به چیه

کاش نیاز نبود برای همه چیز بجنگیم. کاش بعضی چیزا رو، بعضی روزها آوانس می‌دادن بهمون.

امروز از اون روزاست!

نمی‌تونم امروز رو. از درگاه عرش الهی تقاضای کنسل شدن امروز رو دارم. بسّه دیگه we’ve had enough!

مود کل امروز: سرمو بذارم روی میز و گریه کنم.

و این روز کثیف همچنان ادامه داره.

هیس!