بايد رو دستم تتو كنم «تورو به هرکی می‌پرستی آرام باش.بسه.خسته‌م کردی.
به تخمت همه‌چی»

خسته ام. مغزم، فکرم، استرسم، دستام، هر چیزی‌م که بتونه خسته باشه، خسته ست.

گذشتن و رفتن پیوسته

بهت نگفتم و نخواهم گفت ولی دلم می‌خواست بعضی از پست‌هات رو به من باشن.

سوالی که هرزگاهی باید ازم بپرسن اینه که چرا الان داری درس نمی‌خونی؟

شماها 3>

امروزْ فردای اون روزهای سخته. آفتاب می‌تابه روی لپ‌تاپی که اسلایدای استروک رو پخش می‌کنه و من کیف می‌کنم از نورو خوندن و امتحان نداشتن و بهتر شدن حال جهانم.

اونایی که الان رشت هستن، آدمای خوشبختین.
لیتر لیتر حسودی و کیلوکیلو حسرت در انباری قلبمه.

من دوستت دارم. بیشتر از تمام وقت‌هایی که دلم را شکستی دوستت دارم. اما دوست داشتن کافی نبود، عزیزم. نیست.

نفسم باز شد.

مهدی فرستاد. شمال.

من واقعا نیاز دارم که بدونم تو گاهی طرف منی. وقتی منطق هیچ طرفی سنگین‌تر نیست، میای می‌شینی روی نیمکت من و به آقای قاضی زل می‌زنی تا تصمیمش رو به محضر دادگاه اعلام بکنه.

کاش هیچکس اونطوری که من همه چیزو اوِرتینک می‌کنم، چیزیو اوِرتینک نکنه. نه حتا دشمنم.

حالم خیلی خوبه و این از برکات نورو و رفیقان موافقه.

we'll survive this.. just like we survived the last ones..

صبح رو با صدای خنده‌ی پریا شروع کردم. امروز باید روز خوبی باشه!

روز خوبم با صدای خوشحال تازه بیدار شده‌ی نهال ادامه می‌یابه.