آدم در برابر رنج عزیزانش ناتوانه و این حقیقت، رنج بزرگیه.

#بذارین‌دراماتیکمو‌باشم
آرشام گفته بود.

https://news.1rj.ru/str/aBitPsycho/3371

با کیمیا درمورد پاندمی‌ها حرف می‌زدیم و داشتم فکر می‌کردم که از ابتدای پاندمی چقدر ترکیب آدم‌های جهانم عوض شده. بعد دیدم که خب خودم هم خیلی عوض شدم. و با فرض ثابت موندن اون‌ها، انتظار بی‌جاییه که با چیزی که عوض شده، رفتارهای قبل رو داشته باشن.

من از چیزی که شدم راضی ام. از این که بیشتر به خودم احترام می‌گذارم، کمتر الکی معذرت خواهی می‌کنم، کمتر اجازه میدم تو پاچه‌م بکنن و بیشتر اجازه میدم آدم‌ها قلبمو لمس بکنن راضی ام.
خب هر دستاوردی هزینه‌ای داره و فکر می‌کنم بهای اینی که شدم، رفتن اون آدم‌ها از زندگیم باشه.

به یاد روزی می‌افتم که بیرونم کردند.
یک روز همه کارها تمام شد و دست فشردن‌ها، ابراز تاسف‌ها، ابراز نگرانی‌ها ابراز امیدها، امید به آینده و در ضمن، در پشت سر نگاه‌های پر از ترحم.
در یک آن رابطه‌یی که در طول سال‌ها، سرگرفته بود بریده شد؛
گویی مسافری بودم که در قهوه‌خانه‌ای، دمی درنگ کرده‌ام و دیگر هیچ.
چیزی از نفرت در درونم می‌جوشید.
این نگاه‌های پر از مهری که در پس هریک نیشخند‌ها نهفته است؛
این لبخند‌های مهربانی که بوی استفراغ می‌دهد، بوسه‌هایی که به هلاهلی چاره‌ناپذیر آغشته‌اند؛
دست‌هایی که در میان هریک خنجری کوچک نهفته است و دل‌هایی که تنها به فرومایگی می‌تپد.

#عباس_نعلبندیان

کیمیا گفت 💜

و ایران‌زاده بودن یک نفرینه عزیزم.
#بذارین‌دراماتیکمو‌باشم

حالا من از زمین و زمان دلخورم، از زمین که این طرف مرز است، از زمان که سال ۹۹ هست.

باشه، بیا دیگه بریم بخوابیم، شعر رو بعد از امتحان هم می‌تونی بگی.

کاش هیچکس اونطوری که من همه چیزو اوِرتینک می‌کنم، چیزیو اوِرتینک نکنه. نه حتا دشمنم.

پابمد فیلتر شده. دیروز فهمیدمش. الان بغضش ترکید. بله فیلترشکن هست. ولی

باشه، ولی دنیا به خاطر غمگین بودن تو نمی‌ایسته.

بعضی روزها از صبح انگار یک ادالت کُلد خوردی.