به یاد روزی می‌افتم که بیرونم کردند.
یک روز همه کارها تمام شد و دست فشردن‌ها، ابراز تاسف‌ها، ابراز نگرانی‌ها ابراز امیدها، امید به آینده و در ضمن، در پشت سر نگاه‌های پر از ترحم.
در یک آن رابطه‌یی که در طول سال‌ها، سرگرفته بود بریده شد؛
گویی مسافری بودم که در قهوه‌خانه‌ای، دمی درنگ کرده‌ام و دیگر هیچ.
چیزی از نفرت در درونم می‌جوشید.
این نگاه‌های پر از مهری که در پس هریک نیشخند‌ها نهفته است؛
این لبخند‌های مهربانی که بوی استفراغ می‌دهد، بوسه‌هایی که به هلاهلی چاره‌ناپذیر آغشته‌اند؛
دست‌هایی که در میان هریک خنجری کوچک نهفته است و دل‌هایی که تنها به فرومایگی می‌تپد.

#عباس_نعلبندیان

کیمیا گفت 💜

و ایران‌زاده بودن یک نفرینه عزیزم.
#بذارین‌دراماتیکمو‌باشم

حالا من از زمین و زمان دلخورم، از زمین که این طرف مرز است، از زمان که سال ۹۹ هست.

باشه، بیا دیگه بریم بخوابیم، شعر رو بعد از امتحان هم می‌تونی بگی.

کاش هیچکس اونطوری که من همه چیزو اوِرتینک می‌کنم، چیزیو اوِرتینک نکنه. نه حتا دشمنم.

پابمد فیلتر شده. دیروز فهمیدمش. الان بغضش ترکید. بله فیلترشکن هست. ولی

باشه، ولی دنیا به خاطر غمگین بودن تو نمی‌ایسته.

بعضی روزها از صبح انگار یک ادالت کُلد خوردی.

روز جهانی منع خشونت علیه زنان مبارک :)

[گه بگیرن این مملکتو]
https://news.1rj.ru/str/Toberemembered/6196

بیچ مود ایز آن.
#imsa

همیشه یادت بمونه کجاست خونه

بله، تعلّق این شکلیه.

هرچقدر بخوابی باز هم خواب هست.