اگر یک روزی دیدین که کانال رو بستم بدونید که بچه‌های دانشگاه عضوش شدن و نتونستم به موقع بلاکشون کنم.

خیلی خوشحالم.
مرسی تیم‌ملی‌مون فقط. مرسی واقعا.
دستشون درد نکنه.

امروز امتحان داشتیم، فردا جمعه‌ست، هشت صبحش امتحان داریم، امتحان حفظیه، من از سر امتحان امروز زود پا شدم که برسم امتحان بعدیو بخونم، من چند وقته نخوابیدم.
جای درد‌آورش اینجاست که اینا هیچ‌کدوم غیر عادی نیست واسه‌ی دانشجو‌ها.
#مگه‌داریم‌مگه‌میشه

ولی هنوز روی ابرام بخاطرشون.
خدا کاش خیلی شادشون کنه؛ کاش یه شادی بکاره توی دلشون که فقط رشد کنه و بزرگ شه و حالشونو هی خوبتر کنه.

What if the world ended in 2012 and we’re living in hell?

هیشکی بهم افتخار نمی‌کنه که هنوز زنده‌ام؛ چیز عادی‌ایه گویا در این جهان؛
زنده موندن بعد از سختی‌هایی که فکرشو نمی‌کردیم بتونیم از پسشون بر‌بیایم.

من ولی خوشحالم؛ دو ماه و نیم بود استرسشو داشتم و تموم شد.

Life is only short when you’re happy.

قشنگا
#Jon

پارسال برام تولد نگرفتن و به‌جای یه معذرت‌خواهی هزار‌تا دلیل آوردن که “حقمه” و کارشون اشتباه نیست.
این قضیه می‌تونست همون فرداش حل بشه با یه معذرت‌خواهی؛ ولی وای به این غرور و تکبر نفرت‌انگیز.
بله! امتحان بیوشیمی داریم و مغز من برای فرار از این مخمصه به هرچیزی پناه می‌بره.

من حتا آخرین تصویری که به ذهن یکی میاد وقتی حرف از بیست سالگی میشه هم نیستم.

احساس پیری میکنم؛ اونقدر که حتا حوصله ندارم توضیح بدم چرا.

فقط همین
Where there is hope, there is life.

Pain, but I won’t let it turn into hate.
No I won’t let it take me.

بقول آرینا کاش می‌شد بغلشون کرد بهشون گفت اشکال نداره.
کاش می‌شد یه جوری بهشون فهموند که کاری که کردن از ده تا صعود بالاتره؛ کاش می‌شد حالشونو خوب کرد حالا که انقدر حالمونو خوب کردن.

مثل دیشب که همه میدونستن یه چیزایی اشتباهه و کسایی که حقشون خورده میشد حنجره‌شون پاره شد از بس داد زدن و حق‌خواهی کردن و “دلشون نخواست” که بشنون.
مثل دیشب که ظلم شد به بچه‌ها،
این جهان پر از آدماییه که حقشون خورده میشه ولی چون ارزش مالی ندارن بهشون توجهی نمیشه.

امروز رفتم بانک حساب باز کنم و وقتی میخواست استعلام بگیره گفت: خانوم توی ثبت احوال زده شما فوت کردین.

واقعا! واقعاِ واقعا!

خلاصه که امروز لیدرلی خبر مرگمو شنیدم و عجیب‌تر از اون، صدای خنده‌ی عصبی متصدی بانک بود که می‌گفت کارت شناسایی‌تو بده دوباره چک کنم.

من اگه از یکی متنفر هم باشم وقتی تعداد اعضای کانالش رُند شدن لفت نمی‌دم.
شایدم من زیادی نایسم.

این دو روز رو لطفا دعا کنیم برای کنکوری‌ها؛ برای آرامششون، برای زندگی‌شون که تا مدت زمان زیادی باید تحت تاثیر این دو روز قرار بگیره.
دعا کنیم براشون، برای خانواده‌هاشون و برای سلامتی‌شون.
من یک‌سال کنکور دادم؛ سه تا کنکور دادم و با هر درصدی، با هر کدوم از کارنامه‌هایی که گرفتم یک‌بار مردم، شکستم، خرد شدم.
این کشور از “نتیجه نده” ترین کشور‌های جهانه و جاییه که برای زحمات آدم‌ها در راهی که طی میکنن هیچ ارزشی قائل نیست ولی برای ما هم راهی جز کنکور دادن و قبول شدن در دانشگاه نیست؛ دعا کنیم برای دلاشون، برای قلبشون، دعا کنیم براشون که آروم باشن چون واقعا زحمت کشیدن و از مظلوم‌ترین قشران.
دعا کنیم که نشکنن، که با قلب شکسته وارد این جامعه نشن و حالشون خوب باشه این دو روز.
ملتمسانه میگم، دعا کنیم براشون؛ یا هر‌طور که اعتقاد داریم و می‌تونیم براشون انرژی‌های خوب بفرستیم تا حالشون بیاد سرجاش.