باید پوشهای بسازم از پاسخهایی که ندادم به حرفها، از سر ناامیدی از شعور گویندهشان.
Forwarded from مُصَيِّب گردوهاي من كجان؟ (Ghazaleh Shahrivari)
اسم شب:
[نترس بابا جانم! من هستم... قرار نیست ما بیهم، جایی بریم.]
[نترس بابا جانم! من هستم... قرار نیست ما بیهم، جایی بریم.]
مثلا این که ما دندانپزشکان را دست کم میگیریم تا نیمه شبی از شدت خستگی و دنداندرد زار بزنیم.
بعد پول خون خاندانمان که هیچ، حاضریم دو تا کلیهمان را هم بدهیم که فقط این دردش آرام شود.
و ببینید آقای خدا، من حکمت هرچه را بفهمم، حکمت این تغذیه عصبی دقیق دندانها را هیچوقت نمیفهمم.
و ببین آقای خدا، من ظهر نخوابیدم، دیشب هم نخوابیدم، امشب حقم بود که عین آدم بخوابم. این دنداندرد چه گوهی میخورد این وسط؟
و من نمیفهمم، وقتی ما داریم زیر pms میزاییم دیگر این اداها چیست؟ خب من که داشتم دردم را میکشیدم و چیزی نمیگفتم.
بله میدانم بیانصافی ست که هر چه میشود را سر تو خرد کنم. اما الان کسی بیدار نیست که سرش غر بزنم.