و من نمی‌فهمم، وقتی ما داریم زیر pms می‌زاییم دیگر این اداها چیست؟ خب من که داشتم دردم را می‌کشیدم و چیزی نمی‌گفتم.

بله می‌دانم بی‌انصافی ست که هر چه می‌شود را سر تو خرد کنم. اما الان کسی بیدار نیست که سرش غر بزنم.

حجاب را هم.

باید اینوری گریه کنم. اونوری که گریه می‌کنم دردش بیشتر میشه.

خب این بود مرثیهٔ من از یک دندان‌درد مسخره. امیدوارم این لیدوکائین کوفتی راه تنفسی ام را ببندد و فردا خبر مرگم را بشنوید.
شبتان به خیر

حالا واجب هم نبود هر عوارضی در فارما خوانده بودیم را روی من نشان بدهند.

دلم می‌خواد بعد از دست‌ها، یا وسط دست‌ها، بریم سراغ کتابخانه‌ها

تا از تموم زندگیتون عکس نگیرم آروم نمی‌گیگیرم

تفنگتونو بیارید بذارید روی شقیقه‌م که گزارش‌هامو بنویسم.

چون دیگه پیر حساب میشم، میخوام بگم که از حرف زدن و فکرها و کلا روش زندگی میلنیالز خوشم میاد. جدّا!

پ.ن: منظورم به ورودی جدید، دهه هشتادی ایف یو ویل، دهه نودی، جن زی، هرچی که اسمشو می‌خواید بذاریده.

وقتی همه چیز خیلی سخت میشه؟ برنامه‌ریزی دقیقه به دقیقه برای وقتی رفتم تهران.

لعنت همیشگی به کووید.