برام آرزو شده که یه کار انجام بدم و کسی گیر نده، ایراد نگیره، غرم نزنه.

ببین من بهت یه فرصت دیگه هم میدم. نه چون لیاقتشو داری. فقط چون دوستت دارم. حتا اگر لیاقت فرصت و دوست داشتنمو نداشته باشی.

بهرو برای ما نواخته:
بوس بهت بهرو

می‌خوام پرحرفی کنم

نه ولش کن به جاش به تار‌ موی سفیدم ور میرم.

چجوری بگم؟ می‌فهمی چی میگم؟
• عصبانی نیستم

لذت همکاری با آدم کار درست 3>

آدمی‌زاد بندهٔ دلتنگی‌هاشه.

در ادامه دستورالعمل دقیق داره میده برای رفتنم به جای مورد علاقه‌ش.
#conversations

یک محتوای غیرضروری درمورد سردرد:

مثلا این که سردرد چیزیست که همه دارند و واقعا چیز عجیبی نیست. من هروقت سردرد می‌شوم (جلوتر دلیل انتخاب فعلم را می‌فهمید) یاد آن جملهٔ نلسون ماندلایی می‌افتم که می‌گفت آدم‌ها به یک سردرد سادهٔ خودشان بیشتر از رنج‌های فراوان تو اهمیت می‌دهند.

بعد به این فکر می‌کنم که کسی که این زر را زده حتما تا به حال سردرد نشده که جلوی این درد منحوس، چنین صفتی گذاشته. و درست است که سردرد اتفاقی ست که همه تجربه‌اش می‌کنند، اما این تکرر از رنجش نمی‌کاهد.

بعد خشمگین می‌شوم از از این که خب بهرحال درست گفته و من الان به کمتر چیزی می‌توانم به اندازهٔ این درد مسخره اهمیت بدهم.

و این خشم من را گریه می‌اندازد، چون خشم‌های ناشی‌ از هیچ کاری نتوانستن کردن همیشه من را گریه می‌اندازد.