و من ریدم در دارایی‌هایمان که این چیزهاست و چیزهای دیگر نیست.
حرفم را هم یادم رفت.
اینجا هم قرار بود یک نتیجهٔ سوپردراماتیک از این دردها بگیرم و شما به این نتیجه رسیده باشید که آدم وقتی دچار سردرد می‌شود، با تمام وجودش درد می‌کشد و “سردرد شدن” فعل مناسب‌تری ست تا “گرفتن” یا “داشتن”.

دستم رفت توی چشمم و حالا واقعا من بدبخت ترین آدم این جهان؟
نیستم ولی فکر می‌کنم هستم.

من واقعا دلم می‌خواست از این آدم‌ها بودم که می‌گفتم “دم دست نباش، در دسترس نباش تا قدرتو بدونن.” اما عزیزم، تو اگر در دسترس عزیزانت نباشی، می‌خوای کجا باشی؟ اصلا می‌تونی جای دیگه باشی؟

چند تا نظرسنجی کلیشه‌ای ولی صادقانه

پریا بخدا همهٔ اینا تاثیرات رسانه س. بخدا تو مثل سگ از گربه می‌ترسی.

قدر آدم‌هایی که معنای [چیزی نیست] هامون رو درست متوجه می‌شن و هرکاری برای برطرف کردن اون غم پشت این عبارت می‌کنن، زیاد بدونیم

Oldies music playing in another room and it's raining (w/fire crackling + windstorm
1 HOUR

@myfavplaylist1

من اصلا شکل آدمی که پسفردا امتحان داره نیستم.

چطور می‌شود به یک آدم گفت با من حرف بزن ولی از این کلمات استفاده نکرد؟

چطور می‌شود به یک آدم گفت با من حرف نزن ولی از این کلمات استفاده نکرد؟

ولی افسوس...

از شاهد رفتن بودن متنفرم.

نشسته ام زیر آفتاب و منتظرم فرابنفش خورشید کارش را بکند و ویتامین دی هفتهٔ پیش رو فراهم شود. نور آفتاب سردردم داده و چشمم می‌سوزد و با تمام این اوصاف تقریبا مطمئنم که دیشب، هنوز صبح نشده.

اینطوریه دیگه، بعضی شبا صبح نمیشه هیچ وقت.

اما همون روزا کیم هست که زنگ بزنه از هزاران کیلومتر اون طرف‌‌تر بغلم کنه و غلظت شب رو کمتر.