ولی افسوس...

از شاهد رفتن بودن متنفرم.

نشسته ام زیر آفتاب و منتظرم فرابنفش خورشید کارش را بکند و ویتامین دی هفتهٔ پیش رو فراهم شود. نور آفتاب سردردم داده و چشمم می‌سوزد و با تمام این اوصاف تقریبا مطمئنم که دیشب، هنوز صبح نشده.

اینطوریه دیگه، بعضی شبا صبح نمیشه هیچ وقت.

اما همون روزا کیم هست که زنگ بزنه از هزاران کیلومتر اون طرف‌‌تر بغلم کنه و غلظت شب رو کمتر.

اسم این استاد رو میذارم دامبلدور
زین پس میگم واستون ازش ‌
که برای خودم هم مرور بشه
خیلی تو دلم جا داره،
یک بار گفت که اگه مشکلی یا کلا اتفاقی پیش میاد میخواد بهت یه درس بده
وقتی درس رو یاد بگیری حل میشه و ازش عبور می‌کنی
#دامبلدور

به طور کلی همیشه؛ میشه رفت.

اینجا خیلی خاورمیانه ست.
#conversations

حالا دلیلش هرچی باشه، و با تموم دردی که داره، من بابت بعضی نبودن‌ها خوشحالم.

ما بندهٔ گوگل‌ کلندرهامونیم.

@Arabimashti 🌒

چشم عزیزم.

آقای واحد امتحانات دانشکده، آدم به دلش چطوری حالی کنه که اشتباه شده؟

به مرگ گرفته بودند و ما به تب راضی شدیم ولی الان واقعا ما رو کشتند.

اگر می‌خواهید آدمو خر فرض کنید هم با ظرافت این کارو انجام بدید.

اگر می‌خواهید دروغ بگویید هم با ظرافت این کارو انجام بدید.

درسی که این چند ماه گرفتم این بوده که ما بلد میشیم به هر سختی‌‌ای عااادت بکنیم.

مامان میگه این که یه کاری درد داره دلیل خوبی برای انجام ندادنش نیست.

#conversations