We’re not weird, we’re just not appreciated in our own time, we will be or had been discovered in another century, another planet or another universe. We just can’t be unwanted and wrong.
Forwarded from پرنده یِ کوچکی که منم (Arina🍃)
دلم یه بابا لنگ دراز میخواد که براش نامه بنویسم، البته اونم جوابم رو بده. بله بحران دهه بیست سالگی من اینه. با آدم هایی که دغدغه های بزرگتری دارند کاری ندارم.
پرنده یِ کوچکی که منم
دلم یه بابا لنگ دراز میخواد که براش نامه بنویسم، البته اونم جوابم رو بده. بله بحران دهه بیست سالگی من اینه. با آدم هایی که دغدغه های بزرگتری دارند کاری ندارم.
در حال تماشای بابا لنگ درازم و دقیقا داشتم به همین فکر میکردم.
بهم گفت وقتی میخوای سوالی بپرسی اگه یکی از جوابای احتمالیش دلم میخواده، یکی دیگه از جوابای دیگهش هم “به تو چه؟” ست.
اگر میخوای بهت توهین نشه فضولی نکن؛ سوالی رو نپرس که جوابش “به تو چه ؟” باشه. “به تو چه؟” رو بپرس از خودت؛ سرتو بکن توی گلیم خودت.
اگر میخوای بهت توهین نشه فضولی نکن؛ سوالی رو نپرس که جوابش “به تو چه ؟” باشه. “به تو چه؟” رو بپرس از خودت؛ سرتو بکن توی گلیم خودت.
انقدر خوبیهای پاییزو برشمردین اما نگفتین که فصل جدید سریالا میان و این تنها چیزی بود که نیاز داشتم برای ایمان آوردن.
یه آدمی توی زندگیم دارم که هر چند وقت یه بار میاد یه حرکاتی میزنه که برسونه من هیچ ارزشی براش ندارم.
ممکنه بگین من برام سو تفاهم شده ولی خب باید بگم که تهشم میاد میگه که من براش ارزشی ندارم.
چرا نمیندازمش توی دیگ اسید و کبریت نمیزنم بترکونمش؟ چرا نمیشینم روی قفسهی سینهش و تا میخوره نمیزنمش؟ چرا به هیچ روشی نمیترکونمش یا به ترکیدن نزدیکش نمیکنم؟ چون نمیتونم.
خواستن توانستن نیست و من نمیتونم.
ممکنه بگین من برام سو تفاهم شده ولی خب باید بگم که تهشم میاد میگه که من براش ارزشی ندارم.
چرا نمیندازمش توی دیگ اسید و کبریت نمیزنم بترکونمش؟ چرا نمیشینم روی قفسهی سینهش و تا میخوره نمیزنمش؟ چرا به هیچ روشی نمیترکونمش یا به ترکیدن نزدیکش نمیکنم؟ چون نمیتونم.
خواستن توانستن نیست و من نمیتونم.
Forwarded from ExDa
من قیافم و رفتارم شبیه یه آدمه که دنیا به جاییش نیست ولی حقیقت ماجرا اینه که کلا آدمای کمی رو میشناسم، با آدمای کمی حرف میزنم چون تک تک کلمه ها و کارایی که میکنن برام مهمه، که در وزن جوانم و جویای نام، کسخلم و بیکار! میشینم فکر میکنم به تک تک حرف ها و اتفاق ها. تک تک جواب هایی که به حرف هام میدن برام مهمه. حتا جدای از کلمات، نوع نگاهشون موقع حرف زدن.
و نه، نمیتونم بی تفاوت رد بشم.
و نه، نمیتونم بی تفاوت رد بشم.
حرکتم به سمتیه که خوشحالیم به کسی وابسته نباشه.
کمتر خوشحالم ولی وقتی اینطوری خوشحالم، خوشحالم!
کمتر خوشحالم ولی وقتی اینطوری خوشحالم، خوشحالم!