علم و بنیان Science &Foundation – Telegram
علم و بنیان Science &Foundation
375 subscribers
44 photos
14 videos
14 files
652 links
این کانال به‌شرح یافته‌های نوین با رویکرد بنیادی در حوزه‌های فیزیک کوانتوم، شیمی، مبانی اطلاعات، زیست‌شناسی، ذهن و آگاهی، و نیز مسائل آموزشی می‌پردازد.
@ScienceAndFoundation
ادمین:
@Afshin_1968
Download Telegram
در فضیلت فراغت

۳- یکی از توهم‌های بزرگ و عجیبی که مغز برای خودش ساخته است همان چیزی است که اسمش را «خود» یا «من» گذاشته‌ایم. ظاهراً این توهم را مغز برای این ایجاد می‌کند که خودش را از بقیهٔ مغزها جدا یا متمایز کند. اما این باعث یک «ارور» یا «خطا» هم می‌شود. و آن اینکه این «من چنان استقلالی پیدا می‌کند که مغز آن را حتی یک چیز مستقل از خود احساس می‌کند. به‌طوری که مغز همهٔ کارهایش را به این «من» نسبت می‌دهد. «من» به‌صورت رهبری درمی‌آید که کنترل کنندهٔ کارهای مغز است. «من» است که تصمیم می‌گیرد کاری انجام شود، یا انجام نشود. «من» است که فکر می‌کند، نقشه می‌کشد. دستور کارها را صادر می‌کند و غیره. در حالی که شواهد علمی نشان می‌دهند که این «من» چیزی غیر از خود مغز نمی‌تواند باشد. یا چیزی مستقل از مغز نمی‌تواند باشد. در واقع شواهد کلینیکی بسیاری هست که نشان می‌دهند وقتی بخش نسبتاً قابل توجهی از مغز دچار ضایعه شود، دیگر نمی‌تواند این توهم را بسازد. بنابراین دیگر «من» نخواهد داشت.

و اما اکنون معلوم شده است که دی ام ان است که این «من» را می‌سازد. یا در هر حال نقش اصلی را در ساختن «من» بازی می‌کند. البته این را حتی به طریق شهودی هم می‌شود احساس کرد. در اوقات فراغت و تفریح، که دی ام ان فعال می‌شود، بیشتر از مواقعی که مشغول کاری هستیم و دی ام ان خاموش است، این «خود» یا «من» خودش را نشان می‌دهد. وقتی خیالپردازی می‌کنیم در واقع «من»مان هم فعال‌تر می‌شود.

اما حالا که می‌دانیم دی ام ان است که این «من» را برایمان درست می‌کند، اگر دی ام ان مشکل پیدا کند چه خواهد شد؟ ظاهراً این «من» دیگر نباید خوب از کار دربیاید. همین طور است. دکتر رایکول از یکی از بیماران جوانش صحبت می‌کند که از مهندسان سلیکون ولی بوده و صرع داشته است. کانون صرعش هم در جایی در همین دم ان اش بوده. هر وقت که کانون صرغش فعال می‌شده است، اوضاع دی ام ان‌اش به‌هم می‌ریخته است. این مهندس به دکتر رایکول گفته بود وقتی می‌خواهم تشنج کنم یک‌دفعه احساس می‌کنم که از خودم بیگانه شدم. مثل این است که دیگر هیچ کنترلی روی کارهای مغزم ندارم. قسمت‌های مختلف مغزم با هم حرف می‌زنند و من فقط به آن‌ها گوش می‌دهم. مثل این می‌شود که فکرهایم دیگر مال خودم نیستند! [ادامه دارد]

#عباس_پژمان
@apjmn
در فضیلت فراغت

۴- صَحنِ بُستان ذوق‌بخش و صحبتِ یاران خوش است.
وقتِ گل خوش باد! کز وی وقتِ میخواران خوش است.
از صبا هر دم مشامِ جانِ ما خوش می‌شود،
آری آری، طیبِ اَنفاسِ هواداران خوش است!

گرچه در بازار دهر از خوشدلی جز نام نیست،
شیوهٔ رندی و خوش‌باشی عیاران خوش است!

از زبانِ سوسنِ آزاده‌ام آمد به گوش،
کاندر این دِیرِ کهن، کارِ سبکباران خوش است!
حافظا! تَرکِ جهان گفتن طریقِ خوشدلی ست؛
تا نپنداری که احوالِ جهان‌داران خوش است.

در هیچ کدام از شعرهای حافظ ندیده‌ام که او از کار و کوشش هم تعریفی بکند! کار از نظر او فقط چنین کارهایی است: به هرزه، بی مِی و معشوق، عمر می‌گذرد / بطالتم بس! از امروز کار خواهم کرد. [عمرمان همین جور بیخود و بی‌فایده دارد می‌گذرد؛ نه می‌ای، نه معشوقی. بطالت (بیکاری) دیگر بس است! از فردا مِی‌ای خواهم خورد و معشوقی پیدا خواهم کرد.] اما کمتر شعری دارد که از فراغت یا خوش‌باشی و خوشگذرانی نگفته باشد. آن‌چنان که معلوم است، در زندگی‌اش هم همین‌طور بوده است. احتمالاً مغزش در تمام عمرش طبق تنظیمات کارخانه عمل کرد. خلاقیت شگرفش هم نشان می‌دهد که فعال‌ترین بخش مغزش دی‌ام‌ان‌اش بوده است. آن بخش‌هایی از مغزش که قاعدتاً می‌بایست در اوقاتی روشن باشند که او مجبور بود به کاری مشغول باشد، احتمالاً خیلی کم روشن می‌شدند. چون به نظر نمی‌آید اهل کار و سخت‌کوشی بوده باشد. این هم که گویا زندگی چندان خوش و مرفهی نداشته است، همین را می‌گوید. اما با توجه به آنچه اکنون از نوروساینس می‌دانیم، این خوش‌باشی و فراغت‌جویی‌اش چندان هم نمی‌بایست برایش بیفایده باشند. شکی نیست که دست‌کم بخشی از خلاقیت‌های شگرفش را مدیون همین خوش‌باشی‌ها و فراغت‌جویی‌هایش بوده است، که دی‌ام‌ان‌اش را دائم روشن نگه می‌داشته‌اند.

اما این مسئله فقط به حافظ محدود نمی‌شود. خلاقان بسیاری را، اعم از شاعر، دانشمند و غیره می‌شناسیم که چنین بوده‌اند. همان سعدی هم، که همشهری حافظ بود، همه‌اش از خوش‌باشی و گشت و گذار گفته است. مارسل پروست ده سال خودش را در خانه محبوس کرد تا فقط مشغول کاری باشد که دوست داشت. در جست‌وجوی زمان از دست رفته را در فراغت کامل نشست و نوشت. آندره برتون هم دقیقاً چیزی مثل حافظ بود:« اين را اجباراً قبول مى‏‌كنم كه كار يك ضرورت مادى است، و در خصوص آن كاملاً حمايت هم مى‏‌كنم که از نو و هرچه مناسب‌تر و منصفانه‌‏تر تقسيم شود. اين‌كه كار را تكليف‌هاى منحوس زندگى تحميلم كند، طوعاً و کَرْهاً، اما اين‌كه از من بخواهند تا به اين موضوع معتقد باشم، و كار خود يا ديگران را تكريم كنم، حاشا و كلّا.» او هم یکی دیگر از خلاقان بزرگ بود.

اما فعال بودن دی‌ام‌ان در هنرمندان و دانشمندان، به یک شکل دیگر هم خودش را نشان می‌دهد.

#عباس_پژمان
@apjmn
4
نوبل فیزیک ۲۰۲۵ به سه دانشمندی اختصاص یافت که در زمینه تونل‌زنی برای سیستم‌های کوانتومی ماکروسکوپی کار کرده‌اند.

فیزیکدانی که سرآمد مطالعهٔ نظری در خصوص سیستم‌های کوانتومی ماکروسکوپی شناخته می‌شود، جناب Leggett است. در حدود ده سال پیش تصمیم گرفتم در مورد این نوع سیستم‌ها مطالعاتی را آغاز کنم. در آن زمان کتاب کمترشناخته‌شدهٔ
Macroscopic Quantum Systems
نوشتهٔ جناب Takagi را مبنا قرار دادم و آن را برای یک دورهٔ دکترا از دانشجویانم تدریس کردم. جناب Takagi خودش هم افتخار همکاری با Legget را در آمریکا داشته ولی بعید می‌دانم اکنون در این زمینه‌ها کار کند.

نتیجهٔ این مطالعات برای ما، انتشار مقالات خوبی در فاصلهٔ سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰ بود. سه دانشجوی دکترای من، خانم‌ها دکتر شاه‌منصوری و دکتر قاسمی و آقای دکتر نائیج در این حوزه کار کردند و مقالات ارزشمندی به چاپ رساندند. خانم دکتر قاسمی از مدل محاسبات ماکروسکوپی در زیست‌شناسی کوانتومی هم استفاده کرد.

عدم حمایت‌های سیستمی از این افراد، بخصوص از سوی insf در ایران، موجب شد که آن‌ها این زمینهٔ مطالعاتی را ترک کنند و به حوزه‌هایی بپردازند که امکان اختصاص بودجه در آن وجود دارد. دو نفر ایران را ترک کردند و نفر سوم هم بکلی از اشتغال علمی کنار کشید. هیچ‌یک از این افراد هم متأسفانه نتوانست در دانشگاه‌های ایران جذب شود، احتمالاً به این سبب که کسی سر از کارهای آن‌ها درنمی‌آورد یا این نوع کارها را مرتبط و مناسب برای فضای پژوهشی ایران نمی‌دانستند. پول‌های کلانی صرف پژوهش می‌شود، ولی به کسانی می‌رسد که راهش را بلدند.

#افشین_شفیعی

پی‌نوشت: اگر مایل به آشنایی با مقالات ما در زمینهٔ فیزیک کوانتومی و فلسفه فیزیک (کوانتوم) هستید به صفحهٔ گوکل اسکولار بنده مراجعه فرمایید.
https://scholar.google.com/citations?user=0bSBc9wAAAAJ&hl=fa
16
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥رئیسی، نماینده مجلس: کاری کردید که اساتید دانشگاه در اتاق‌‌های خود بنشینند و فقط مقاله تولید کنند/ استاد دانشگاهی که ارتباط با جامعه ندارد به چه دردی می‌خورد؟!

کانال: صرفا جهت اطلاع

یکی هم پیدا شد چهار کلام حرف حق زد.
👍121
صد سال از این گفتگوی تاریخی میان بور و اینشتن در دسامبر ۱۹۲۵ می‌گذرد. و مشکلات مفهومی بر سر تعبیر نظریهٔ کوانتومی همچنان باقی است.
9