پیرترین درخت اروپا

یک درخت کاج بوسنی در اروپا با 1075 سال سن، عنوان پیرترین درخت اروپا را به خود اختصاص داده است.

http://www.bartarinha.ir/fa/news/374989/

شمارش معکوس برای برملا شدن رازهای مشتری

جونو که در حال حاضر در مدار مشتری قرار دارد، به زودی در فاصله ۲۵۰۰ مایلی (۴۰۲۳) از ابرهای متراکم این سیاره قرار می‌گیرد. این نزدیک‌ترین فاصله‌ای است که این کاوشگر می‌تواند از مشتری داشته باشد.

http://www.bartarinha.ir/fa/news/377152/

مقاله‌ای کوتاه و ساده دربارهٔ ادعاهایی که اخیراً درباره کشف نیروی پنجم شده است. 👆👆

فیزیکدانان تجربی از اسپانیا و آلمان توانسته‌اند در سطح میکرو کوانتاهای انرژی را مبادله و کنترل نمایند. آن‌ها ابتدا دو چشمهٔ گرمایی با یون‌های منیزیم ساخته‌اند که با لیزر گرم و سرد می‌شوند و قادر هستند مقادیر بسیار اندکی انرژی را جذب یا آزاد کنند. سپس بین این دو چشمهٔ گرمایی زنجیره‌ای اسپینی قرار داده‌اند (اسپین‌های مغناطیسی). انرژی به شکل فونون‌های منفرد از طریق رشتهٔ اسپینی از چشمه‌ای به چشمهٔ دیگر منتقل می‌شود.
حال باید دید از این گرمای مبادله شده می‌توان کار استخراج کرد؟ اگر چنین باشد برای نخستین بار اعتبار قانون دوم ترمودینامیک را می‌توان در سطح کوانتومی سنجید. 👆👆

شمارش معکوس برای اولین عمل پیوند سر

اولین عمل پیوند سر در جهان تا چند ماه دیگر با هزینه دهها میلیون دلاری روی یک روس انجام خواهد شد.

http://www.bartarinha.ir/fa/news/379454/

کشف کهکشانی کاملا تاریک

ستاره شناسان کهکشانی را در نزدیکی کهکشان راه شیری شناسایی کرده‌اند که جرم آن تقریبا هم‌اندازه با جرم کهکشان راه شیری بوده، اما به نوعی دارای جرم ستارگانی کمتر از یک درصد از ستارگان راه شیری است.

http://www.bartarinha.ir/fa/news/379819/

آغاز رسمی سلطه انسان بر زمین

کارشناسان می‌گویند انسان‌ها با تولید زباله‌های پلاستیکی و آزمایش‌های هسته‌ای عمر دوره زمین‌شناسی هولوسن را ۱۱۷۰۰ سال کاهش داده‌اند و دوره‌ی جدیدی را به نام آنتروپوسن شروع کرده‌اند.

http://www.bartarinha.ir/fa/news/379997/

قدیمی ترین فسیل جهان کشف شد

زمین شناسان استرالیایی موفق به کشف قدیمی ترین فسیل جهان شده اند.

http://www.bartarinha.ir/fa/news/380740/

درمان ارادی درد از طریق رمزگشایی نورون ها

محققان دانشکده زیست پزشکی دانشگاه “آرهوس” در تلاشند که با رمزگشایی پیام سلول‌های عصبی درد را درمان کنند.

http://www.bartarinha.ir/fa/news/382761/

شرحی بر کتاب اخیر James Gleick با عنوان
 The Information: A History, a Theory, a Flood 
که به نقش برجستهٔ شانون (عکسی که در صفحهٔ بالا مشخص است) در ابداع مفهوم اطلاعات می‌پردازد. البته شانون فقط جنبهٔ ریاضی و آماری اطلاعات را معرفی و سنجه‌یابی کرد، اما کار او موجب شد مفهوم اطلاعات در تمام شاخه‌های علم از فیزیک تا زیست‌شناسی مورد توجه عمیقتری قرار گیرد.
👆👆

داشتم فکر می‌کردم فرار مغزها فقط به مهاجرت نخبگان به خارج از کشور خلاصه نمی‌شود. از قضا این شاید نوع بهتر آن باشد، چون لااقل فرد در حوزهٔ علم باقی می‌ماند و کسی چه می‌داند، روزی هم ممکن است به وطنش بازگردد.

نوع بدتر، سرکوب انگیزه‌ها و سرخورده کردن نسل جوان است. وقتی مقررات دست‌وپاگیر در نظام ناکارآمد آموزشی حس علم‌طلبی و دانش‌پژوهی را در دانشجو می‌کُشد، یا زمانی که دانش‌آموختهٔ ما با ده‌ها سدّ برای جذب در دانشگاه‌ها و مراکز پژوهشی مواجه است، فرد ترجیح می‌دهد عطای این حوزه را به لقایش ببخشد و دنبال کار دیگر برود. این هم فرار مغزهاست، ولی از نوع درونی آن. کسی کشورش را ترک نمی‌کند، ولی مملکت در عمل از توان و استعداد نخبگانش محروم می‌شود.

ما الان بیش از آن‌که عالم در این مملکت داشته باشیم، کاسبِ علم داریم.

رازی که بعد از 300 سال کشف شد

خورشیدگرفتگی یا کسوف پدیده‌ای است که در آن با افتادن سایه‌ی ماه بر روی بخشی از زمین، خورشید توسط ماه استتار می‌شود. در این میان، این معمای ۳۰۰ ساله برای دانشمندان مطرح بود که علت تغییر جهت باد، بعد از وقوع خورشیدگرفتگی چه توجیهی می‌تواند داشته باشد.

http://www.bartarinha.ir/fa/news/384584/

آیا همه انسان‌ها به یک زبان سخن می‌گویند؟
مجله دیجی کالا - زهرا غلامی: با اینکه ما نمی‌توانیم به زبان‌های مختلفی به طور سلیس و روان صحبت کنیم، اما شاید بتوانیم بعضی از کلمات را در دیگر زبان‌ها تشخیص دهیم. مثلا در زبان آلمانی کلمه water (آب) wasser و در زبان هلندی water است. صرب‌ها هم به آب می‌گویند voda.. در زبان‌های مختلف از آواها و حروف مشابهی برای تشکیل کلمه استفاده می‌شود.
محققان دانشگاه کورنل، با نگاهی به این پدیده، پی برده‌اند که ما برای کلمات اشیا و ایده‌های اساسی و رایج از صداهای مشابهی استفاده می‌کنیم. این نشان می‌دهد که شاید انسان‌ها به یک زبان صحبت می‌کنند.
محققان حدود ۴۰ تا ۱۰۰ واژه در ۳۷۰۰ زبان دنیا را آنالیز کردند و پی بردند که برای مفاهیم اساسی مثل اعضای بدن یا جنبه‌های جهان طبیعی، صداهای مشترکی وجود دارد.
این موضوع به طور خاص در اعضای بدن مشاهده می‌شد. کلمه nose (به معنی بینی) معمولا صداهای «نه» یا «او» را داشت. کلمات «قرمز» و «گرد»، معمولا حرف «ر» را داشتند. برای کلمه Leaf (برگ) هم صداهای «ل»، «ب» یا «پ» دیده می‌شد.
دکتر «مورتن کریستینسن»، استاد روان‌شناسی می‌گوید: «این الگوهای نمادین بارها و بارها در زبان‌های مختلف جهان، صرفه‌نظر از پراکندگی جغرافیایی انسان‌ها مشاهده می‌شد. البته این بدین معنی نیست که همه‌ی کلمه‌ها این آواها را دارند، اما این رابطه بسیار قوی‌تر از چیزی است که انتظار داشتیم.»
این تیم به طور قطع نمی‌داند که چرا انسان‌ها معمولا در زبان‌های مختلف از آواهای یکسان برای توصیف اشیا و ایده‌های اساسی استفاده می‌کنند، اما تحقیق‌شان می‌تواند در آینده مورد استفاده قرار گیرد تا بفهمیم که مغز ما چگونه کلمات و زبان را یاد می‌گیرد و پردازش می‌کند.
کریستیانسن می‌گوید: «شاید این موضوع به ذهن یا مغز انسان، نحوه تعاملات ما یا سیگنال‌هایی که برای یادگیری زبان استفاده می‌کنیم، ارتباط دارد. این یک سوال کلیدی برای تحقیقات آینده است.»
فهم و پردازش زبان یک ویژگی منحصرا انسانی نیست. یک پژوهش جدید نشان داده که سگ‌ها و انسان‌ها زبان را به اشکال مشابهی پردازش می‌کند. این باعث می‌شود سگ‌ها بتوانند تفاوت بین تحسین و سرزنش را بفهمند.

شیمیدان‌ها متوجه شده‌اند وقتی مایعی با خواص شبیه آب در حفره‌هایی در ابعاد نانو درون جامدی متخلخل گیر می‌افتد ویسکوزیته یا گرانروی شبیه عسل می‌یابد. بروز این ویژگی عمدتاً ناشی از میان‌کنش‌های جدید بین مولکول‌های مایع و مولکول‌ها با جدارهٔ جامد است.
مشاهدهٔ این رفتار می‌تواند در ساخت موتورهای مولکولی که نوعی از انرژی را به نوعی دیگر تبدیل می‌کنند موثر باشد. 👆👆

اندازه جهان هستی چقدر است؟
وب سایت کلیک: دانشمندان با بررسی های فراوان فقط توانسته اند که حدس بزنند اندازه جهان هستی چقدر است، چون مشکلاتی برای فهمیدن بزرگی جهان هستی وجود دارد که به برخی از آن ها اشاره خواهیم کرد.
جهان هستی جای بسیار بزرگی است و اندازه گرفتن آن تقریبا غیر ممکن است و نمی توان بزرگی آن را به طور دقیق اندازه گرفت. اما برای اندازه گیری و تخمین اندازه آن باید به یک سری فاکتور ها و موارد توجه کنیم تا اندازه ای که حدس می زنیم به واقعیت شبیه باشد.
مثلا ما فقط سیاره ها و کیهان های قابل مشاهده را می بینیم و برخی دیگر را هنوز ندیده ایم و کشف نکرده ایم. پس پی بردن به اندازه جهان یک راز پیچیده است. اما بسیاری از اختر شناسان در این زمینه تلاش هایی انجام داده اند و برخی از پرسش های مطرح شده را پاسخ داده اند تا روزنه ای بشود برای یافتن اندازه واقعی دنیا. اما بگذارید برخی اصول پایه ای در باره ی فضا و اندازه گیری های موجود را برای تان بگوییم.
استفاده از نور برای اندازه گیری ها
راحت ترین راه برای اندازه گیری فواصل در فضا استفاده از نور است. البته به خاطر فاصله بسیار زیادی که وجود دارد، ممکن است نوری که به شئ خاصی در فضا برخورد می کنند و بعد از آن به چشم ما می رسد، دقیقا مشابه شکل واقعی آن شئ نباشد و با آن تفاوت هایی داشته باشد که این امر به خاطر وجود فاصله زیاد است. نور با سرعت ۱۸۶۰۰۰ مایل بر ثانیه حرکت می کند. البته برای فاصله بسیار طولانی با فضا، استفاده از واحد ثانیه مناسب نیست و ستاره شناسان از واحد سال نوری به جای ثانیه استفاده می کنند. یک سال نوری تقریبا برابر با شش میلیارد مایل است که فاصله زیاد و زمان رسیدن نور از شئ به ما را به خوبی بیان می کند.
در مقیاس کوچک تر این مورد را بر روی خورشید آزمایش کردیم. خورشید ۹۳ میلیون سال نوری از ما دور است و اگر با تلسکوپ مناسب و قوی به آن نگاه کنید، متوجه خواهید شد که شما هشت دقیقه زود تر از چشم عادی آن را خواهید دید. یعنی این که هشت دقیقه طول می کشد تا نور از خورشید به چشم ما برسد.
نور نقش مهمی در اندازه گرفتن بزرگی جهان دارد. طبق بررسی ها و گفته های بسیاری از ستاره شناسان و فیزیکدانان که از روش Cosmic Distance Ladder استفاده کردند، جهانی که برای ما قابل مشاهده است، ۴۶ میلیارد سال نوری از زمین دور تر و بزرگ تر است.
Cosmic Distance Ladder
تلسکوپ ها یکی از ابزار ها و روش های موجود برای اندازه گیری فاصله است، اما هر چه فاصله بیشتر و بیشتر شود، اندازه گیری هم پیچیده تر و مشکل تر می شود. استفاده از تلسکوپ های رادیویی برای مشاهده و اندازه گیری های داخل منظومه شمسی بسیار مناسب است و نتایج به دست آمده بسیار دقیق است، اما هنگامی که بخواهیم از منظومه شمسی فراتر برویم، تلسکوپ های رادیویی دیگر جواب گو نیستند. به همین علت است که ستاره شناسان به سمت چیزی به نام Parallex رفته اند.
اگر بخواهیم واژه پارالکس را توضیح بدهیم می توانیم از چشمان خودمان مثال بزنیم. یکی از چشمان خود را ببندید و با یک چشم شئ خاصی را نگاه کنید. اکنون چشم دیگر خود را ببندید و دوباره به آن شئ نگاه کنید. متوجه خواهید شد که شئ در حال حرکت است. به این عمل Parallex گفته می شود و برای اندازه گیری فواصل استفاده می شود.
روش بعدی اندازه گیری Main Sequence Fitting نام دارد و به دانش ما در باره ی نحوه تغییر ستاره ها در فواصل خاصی بستگی دارد. در این روش به روشنی ستاره ها در فواصل دور نگاه می کنند و آن ها را با رنگ ستاره های فواصل نزدیک تر مقایسه می کنند تا بتواند فاصله را تشخیص دهند. اما این روش هم محدودیت های خود را دارد و فقط برای ستاره های موجود در همین کهکشان و یا ستاره های موجود تا فاصله ۱۰۰۰۰۰ سال نوری کاربرد دارد و فقط آن ها را اندازه گیری می کند.
برای اندازه گیری ستاره ها در فواصل دور تر، ستاره شناسان از روشی به نام Cepheid Variable استفاده می کنند که می گوید نور هر نوع ستاره در زمان های مختلفی تغییر می کند و با استفاده از این تغییر رنگ می توانند فاصله را حدس بزنند. با این روش می توان ستاره هایی که تا ۱۰ میلیون سال نوری از ما فاصله دارند را ببینیم و بزرگی و فاصله آن ها را اندازه بگیریم.
اگر در نظر بگیریم که جهان ۱۳٫۸ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد، باید این را در نظر داشته باشیم که در این فاصله، جهان در حال بزرگ تر شدن است و این به این مفهوم است که جهان از اندازه گیری های ما بسیار بزرگ تر است.
برای حل کردن این مساله باید نظریه های دیگری همچون نظری Big Bang را در نظر بگیریم و بفهمیم که جهان با چه سرعتی در حال گسترش و بزرگ شدن است.
بسیاری از ستاره شناسان گفته اند که جهان، ۲۵۰ برابر بزرگ تر از آن چیزی است که تصور می کنیم و اندازه گرفته ایم. چون هنوز قسمت های زیادی از جهان است که ما قادر به دیدن آن ها نیستیم. در این بین نظ

نظریه عجیبی وجود دارد که می گوید جهان هستی، خود مجموعه ای از جهان بزرگ تری است که به نظریه Multiverse شناخته می شود. این موضوع و نظریه خود به مقاله ای جدا و بحث و بررسی جداگانه ای نیاز دارد.
ما فقط می توانیم حدس بزنیم که جهان چقدر بزرگ است و شاید دانشمندان هیچوقت موفق به حل این موضوع نباشند و نتوانند اندازه دقیق جهان هستی را بفهمند.

آیا دمای سطح خورشید کمتر از هسته است؟
وب سایت دیجیاتو - مریم موسوی: یکی از مسائل عجیبی که در مورد فضا مطرح می شود این است که شرایط آنطور که انتظارش را داریم نیستند و گاهی حتی برخلاف عقل سلیم پیش می روند.
برای نمونه می توانید خورشید را در نظر بگیرید؛ همه ما انتظار داریم که سطح این ستاره به مراتب داغ تر از اتمسفر آن باشد، زیرا به کوره هسته ای مستقر در قلب آن نزدیک تر است.
از طرفی، اگر دقت کرده باشید، وقتی مقابل شومینه می نشینید هرچه به آن نزدیک تر شوید، حرارت را بیشتر احساس می کنید.
در مورد خورشید اما اینطور نیست و باید بگوییم که عملکرد این ستاره متفاوت از دانش و انتظارات ماست.
دمای سطح خورشید که اصطلاحا نور سپهر خوانده می شود طبق اعلام محققان بین 3700 تا 6200 درجه سانتی گراد است اما هرچه از این سطح دورتر شوید، حرارت بیشتر می گردد.
این در حالی است که دما در خارجی ترین لایه اتمسفری این ستاره سوزان که تاج خورشید خوانده می شود و حدودا 2100 کیلومتر از سطح آن فاصله دارد به رقم نجومی 500 هزار درجه سلسیوس می رسد. جالب است بدانید که به غیر از خورشید، برخی ستاره های دیگر نیز چنین شرایطی دارند و دانشمندان سالهاست که در تلاش برای یافتن علت این امر هستند.
با توجه به همین مساله دانشمندان، فرضیه ای را مطرح کردند که بر پایه آن، امواج مگنوهیدرودینامیک انرژی را از زیر نورسپهر مستقیما به تاج خورشید یا Corona انتقال می دهند و از این بابت می توان گفت مانند یک قطار سریع السیر حرکت می کنند که در مسیرش هیچ ایستگاهی وجود ندارد.
در سال 2013 میلادی، دانشمندان بریتانیایی با بهره گیری از پیشرفت های صورت گرفته در تکنولوژی های تصویربرداری موفق شدند کروموسفر (همان لایه میانی نور سپهر و تاج خورشید) یا در اصل امواج مگنوهیدرودینامیک موجود در این لایه را مورد بررسی قرار دهند.
آنها در نتیجه بررسی های خود دریافتند که همین امواج علت اصلی بالا بودن دمای محیط پیرامونی خورشید نسبت به سطح آن و خصوصا در تاج خورشید هستند.